Rdzeń wiertniczy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rdzenie wiertnicze

Rdzeń wiertniczy – wycinek skały w kształcie słupka cylindycznego uzyskany na skutek przewiercania warstw skalnych za pomocą świdra rdzeniowego. Uzyskiwany jest w otworach wiertniczych, podczas procesów badawczych geologii inżynierskiej w celu poznania budowy geologicznej badanego obszaru. Pozwala między innymi na precyzyjne określenie rodzaju skał, upadu wartstw[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. J. Bażyński, S. Turek: Słownik hydrogeologii i geologii inżynierskiej. Warszawa: Wydawnictwa Geologiczne, 1969, s. 192.