Reńskie Góry Łupkowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Reńskie Góry Łupkowe
Geologia Reńskich Gór Łupkowych
Wikimedia Commons

Reńskie Góry Łupkowe (niem. Rheinisches Schiefergebirge) – pasmo niewysokich gór w zachodniej części Niemiec nad środkowym Renem oraz na terenie Luksemburga, Belgii i Francji. W skład Reńskich Gór Łupkowych wchodzą pasma górskie Taunus, Westerwald, Hunsrück, Eifel oraz Ardeny, a także Sauerland. Najwyższy szczyt to Großer Feldberg o wysokości 878,5 m n.p.m.

Góry należą do górotworów ukształtowanych w efekcie orogenezy waryscyjskiej w karbonie, tworzą je głównie skały paleozoiku (zwłaszcza dewonu i dolnego karbonu): łupki, kwarcyty i piaskowce, w tym dominujące w dolnym karbonie szarogłazy, podrzędnie wapienie. Grubość skał dewońskich sięga 10 km, a dolnokarbońskich ponad 1 km. Bardzo liczne są także wulkanity, zarówno wieku dewońskiego (wulkanizm podwodny) jak i kenozoicznego (wulkanizm lądowy). Reńskie Góry Łupkowe wypiętrzone zostały w czasie orogenezy alpejskiej w postaci zrębu o płaskiej, szerokiej powierzchni szczytowej wyniesionej średnio do około 500 m n.p.m.

W obrębie gór znajduje się kilka uzdrowisk z wodami mineralnymi.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • S. Orłowski, 1986: Przewodnik do ćwiczeń z geologii historycznej. Wyd. Geologiczne, Warszawa