Rea (księżyc)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Rea
Zdjęcie Rei zrobione przez sondę Cassini.
Zdjęcie Rei zrobione przez sondę Cassini.
Planeta Saturn
Odkrył Giovanni Cassini
Data odkrycia 23 grudnia 1672
Charakterystyka orbity
Półoś wielka 527 068[1] km
Mimośród 0,0002[1]
Perycentrum 526 960 km
Apocentrum 527 170 km
Okres obiegu 4,518[1] d
Nachylenie do płaszczyzny Laplace'a 0,333[1]°
Długość węzła wstępującego 351,042[1]°
Argument perycentrum 241,619[1]°
Anomalia średnia 179,781[1]°
Własności fizyczne
Średnica równikowa 1528 km
Masa (2,306518 ± 0,000353)×1021 kg
Średnia gęstość (1,2333 ± 0,0053) g/cm3
Przyspieszenie grawitacyjne na powierzchni 0,264 m/s2
Prędkość ucieczki 0,635 km/s
Okres obrotu wokół własnej osi synchroniczny
Albedo 0,949 ± 0,003
Jasność obserwowana
(z Ziemi)
9m
Temperatura powierzchni 53 K - 99 K
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Rea (Saturn V) – drugi co do wielkości księżyc Saturna, odkryty w 1672 roku przez włoskiego astronoma Giovanni Cassiniego.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Reja (Rea, gr. Ῥέα Rhea) – w mitologii greckiej, jedna z tytanid, siostra i żona Kronosa. Spłodziła z nim bogów olimpijskich: Hestię, Demeter, Herę, Hadesa, Posejdona, Zeusa. Reę, często utożsamianą z Kybele, przedstawiano na wozie zaprzężonym w lwy i w diademie z wież obronnych, który nosiła na głowie.

Powierzchnia[edytuj | edytuj kod]

Charakterystyka fizyczna[edytuj | edytuj kod]

Rea jest księżycem lodowym, o gęstości 1,2 g/cm3. Najbardziej prawdopodobny model budowy wewnętrznej, oparty na pomiarach pola grawitacyjnego Rei, wskazuje, że jest to ciało, które praktycznie nie uległo dyferencjacji grawitacyjnej i nie ma rozdzielonych warstw o różnym składzie chemicznym. Model budowy, który odpowiada pomiarom i jest dopuszczony przez ewolucję termiczną wnętrza księżyca, zakłada, że cienka zewnętrzna warstwa jest zbudowana z lodu praktycznie bez dodatku skał, natomiast wnętrze jest jednorodną mieszaniną lodu i skał[2].

Atmosfera[edytuj | edytuj kod]

W 2010 sonda Cassini odkryła obecność bardzo rzadkiej atmosfery wokół księżyca. W atmosferze odkryto tlen i dwutlenek węgla. Atmosfera pojawia się okresowo kiedy Rea przechodzi przez pole magnetyczne Saturna, wysokoenergetyczne cząstki złapane w polu magnetycznym planety wchodzą w reakcję z powierzchnią księżyca uwalniając przy tym atomy tlenu. Pochodzenie dwutlenku węgla nie jest jeszcze znane. Według jednej z teorii może powstawać na skutek reakcji tlenu z bogatymi w węgiel ziarnami, które mogą pochodzić z samego księżyca lub z mikrometeorytów opadających na jego powierzchnię[3]. Atmosfera Rei jest około 5 bilionów razy mniej gęsta od atmosfery Ziemi[3][4].

Kwestia istnienia pierścieni Rei[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Pierścienie Rei.

Obserwacje sondy Cassini wykonane podczas jej przelotu w pobliżu Rei w 2005 roku sugerowały, że Rea może posiadać kolisty system pierścieni, składający się z trzech wąskich pasm materii. Byłby to pierwszy księżyc, wokół którego odkryto pierścienie. O tym niepotwierdzonym odkryciu poinformowało czasopismo Science w wydaniu z 6 marca 2008 roku[5].

Jednak badania przestrzeni wokół księżyca, wykonane podczas kolejnych przelotów sondy Cassini w pobliżu Rei, nie potwierdziły występowania tam cząstek materii tworzącej pierścienie[6]. W rezultacie 29 lipca 2010 ogłoszono, że przypuszczenia co do istnienia tych pierścieni były bezzasadne[7].

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Planetary Satellite Mean Orbital Parameters (ang.). Jet Propulsion Laboratory, 2011-12-14. [dostęp 2012-09-30].
  2. Luciano Iess, Nicole J. Rappaport, Paolo Tortora, Jonathan Lunine i inni. Gravity field and interior of Rhea from Cassini data analysis. „Icarus”. 190, s. 585-593, 2007. 
  3. 3,0 3,1 Dale P. Cruikshank. Generating an Atmosphere. „Science”. 330 (6012), s. 1755-1756, 2010-12-24. doi:10.1126/science.1200473. 
  4. Thin Air: Oxygen Atmosphere Found on Saturn's Moon Rhea. [dostęp 2010-12-01].
  5. Geraint H. Jones, et al.. The Dust Halo of Saturn's Largest Icy Moon, Rhea. „Science”. 319 (5868), s. 1380–1384. AAAS. doi:10.1126/science.1151524. PMID 18323452 (ang.). [dostęp 2010-10-01]. 
  6. Wokół Rei nie ma jednak pierścieni (pol.). astronomia.teleskopy.net, 2010-07-29. [dostęp 2010-09-02].
  7. Lauren Gold: No rings around Saturn's Rhea, astronomers find (ang.). Cornell University Cronicle Online, 2010-07-29. [dostęp 2010-09-02].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]