Rebeka (postać biblijna)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Rebeka – żona Izaaka, patriarchy biblijnego, matka Ezawa i Jakuba.
Spis treści |
Życiorys [edytuj]
Urodziła się w bardzo zamożnej rodzinie w Aram-Naharaim. Była córką Batuela i siostrą Labana[1]. Została wydana za Izaaka, z którym miała dwóch synów-bliźniaków: Ezawa i Jakuba[2]. Jej faworytem był młodszy syn – Jakub, któremu pomogła podstępem zdobyć ojcowskie błogosławieństwo syna pierworodnego[3].
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
- Baldock J., Kobiety w Biblii, Bellona, Warszawa 2008, ISBN 978-83-11-11265-0, s. 37–44.
