Receptor
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Ten artykuł od 2007-11 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Możliwe, że ten artykuł w całości albo w części zawiera informacje nieprawdziwe. Informacje bez źródeł w każdej chwili mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Pomóż Wikipedii i dodaj przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Receptory – wyspecjalizowane komórki lub narządy zmysłowe odbierające informacje z otoczenia.
Receptor – w ogólnym znaczeniu struktura mająca zdolność do:
- specyficznego rozpoznania stymulacji o naturze fizykochemicznej;
- wywołania bezpośrednio, bądź za pośrednictwem innych struktur, reakcji na stymulację.
Typy receptorów [edytuj]
Ze względu na charakter bodźca bądź stymulacji receptory dzielą się na:
- chemoreceptory – receptory rozróżniające substancje chemiczne (białka: białka receptorowe smaku i węchu; komórki: neurony smakowe, neurony węchowe; narządy: kubki smakowe, śluzówka węchowa);
- termoreceptory – receptory reagujące na temperaturę bądź jej zmianę;
- nocyceptory – receptory wrażeń bólowych;
- mechanoreceptory – receptory wrażeń mechanicznych, takich jak dotyk (ciałko blaszkowate Vatera-Paciniego) lub dźwięk (narząd ślimakowy ucha wewnętrznego wykorzystuje mechanoreceptory do przetworzenia dźwięku w sygnały nerwowe);
- fotoreceptory – receptory światła (białka: opsyny, rodopsyna; komórki: czopki, pręciki; narządy: oko);
- magnetoreceptory – receptory natężenia i kierunku pola magnetycznego;
- elektroreceptory – receptory natężenia i kierunku pola elektrycznego;
- osmoreceptory – receptory ciśnienia osmotycznego;
- proprioreceptory – receptory ruchu, pozycji i równowagi;
- baroreceptory – receptory ciśnienia.
Niektóre receptory mogą też reagować na bodźce inne niż właściwe dla ich funkcji. Na przykład nocyceptory i termoreceptory człowieka reagują na kapsaicynę zawartą w odmianach papryki (Capsicum sp.) o ostrym smaku, a receptory zimna są aktywowane mentolem.
Receptory cholinergiczne (ukł. przywspółczulny):
- Nikotynowe (N) – agonistą jest nikotyna;
- Nikotynowe neuronalne (Nn);
- Nikotynowe mięśniowe (Nm);
- Muskarynowe (M) – agonistą jest muskaryna. Wyróżniamy 5 rodzajów M1-M5:
- M1 – uczenie się i pamięć;
- M2 – serce;
- M3 – mięśnie gładkie.
Klasyfikacja receptorów [edytuj]
- ze względu na lokalizację:
- eksteroreceptory – na zewnątrz ciała;
- interoreceptory – wewnątrz ciała; dzielą się ze względu na lokalizację:
- proprioreceptory (proprioceptory) – narząd ruchu (stawowe, mięśniowe) – informuje o położeniu ciała oraz jego części względem siebie (kinestezja);
- wisceroreceptory – narządy wewnętrzne – informuje o stanie poszczególnych narządów;
- angioreceptory – informują o stanie środowiska w naczyniach.
- eksteroreceptory, dzielą się ze względu na styczność z bodźcem:
- telereceptory – z pewnej odległości (np. wzrok, słuch);
- kontaktoreceptory – są w bezpośrednim kontakcie z bodźcem (np. smak, ucisk);