Receptor NMDA

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Budowa receptora NMDA

Receptor NMDA to rodzaj receptora dla glutaminianu, który jest selektywnie aktywowany przez kwas N-metylo-D-asparaginowy (NMDA). Jest to receptor jonotropowy, który przewodzi kationy: sodu (Na+), potasu (K+) i wapnia (Ca2+). Do aktywacji oprócz glutaminianu wymaga przyłączenia glicyny lub seryny.

Dodatkowym warunkiem aktywacji receptora NMDA jest depolaryzacja komórki, jako że przy potencjale spoczynkowym jest on blokowany przez jon magnezu (Mg2+).

Antagoniści[edytuj | edytuj kod]

Antagoniści receptora NMDA, przede wszystkim ketamina, są używani w medycynie i weterynarii w celu wywołania anestezji. Niektóre spośród tych substancji, jako dysocjanty, są też używane rekreacyjnie (m.in. ketamina, fencyklidyna). Inne (np. memantyna) mają znaczenie w poprawie funkcji poznawczych u osób chorych na chorobę Alzheimera.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]