Receptory aktywowane przez proliferatory peroksysomów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Schemat działania PPAR

Receptory aktywowane przez proliferatory peroksysomów (ang. Peroxisome proliferator-activated receptors w skrócie PPAR) – grupa szeroko rozpowszechnionych w komórkach, steroidowych receptorów jądrowych.

Pełnią one rolę ligandozależnych czynników transkrypcyjnych, które regulują ekspresję licznych genów związanych z metabolizmem węglowodanów, tłuszczów i białek oraz z proliferacją różnych komórek i przebiegiem stanów zapalnych.

Wyróżnia się trzy rodzaje tych receptorów:

  • PPAR-α – które wykazują ekspresję w brunatnej tkance tłuszczowej, a w mniejszym stopniu w nerkach, sercu i wątrobie. Odgrywają rolę w metabolizmie lipidów i ich wewnątrzkomórkowych przemianach.
  • PPAR-δ (poprzednio PPAR-β) – które wykazują ekspresję w podobnym stopniu w różnych tkankach i komórkach
  • PPAR-γ – które wykazują ekspresję w tkance tłuszczowej, a w mniejszym stopniu w nerkach, sercu i płucach. Wpływają na różnicowanie i dojrzewanie adipocytów, a także zwiększają insulinowrażliwość tkanek. Postuluje się ich rolę w immunoregulacji.

Mutacje tych receptorów mogą mieć znaczenie w cukrzycy, zespole metabolicznym i insulinooporności.

Projektuje się leki, które mogą działać przez wpływ na PPAR.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.