Red Bull

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy napoju pobudzającego. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.


Red Bullbezalkoholowy napój pobudzający (kategoria tzw. "energy drinków"), produkowany przez wywodzącą się z Austrii firmę Red Bull GmbH (z miejscowości Fuschl am See niedaleko Salzburga). Obecnie firma sprzedaje 2 miliardy puszek napoju rocznie[1].

W skład napoju wchodzą m.in. tauryna, sacharoza, glukoza, kofeina, witaminy grupy B oraz inozytol. Nie jest napojem izotonicznym. 100 ml napoju zawiera 32 mg kofeiny - ilość zbliżoną do zawartości w filiżance kawy.

Obecnie w sprzedaży jest: Red Bull Energy Drink oraz Red Bull Sugar Free (pozbawiony cukru). Napoje te sprzedawane są w puszkach oraz butelkach o pojemności 250 ml. W sprzedaży można spotkać również puszkę Red Bulla o pojemności 355 ml[2] i 473 ml. W sierpniu 2010 roku został wprowadzony na rynek Red Bull w butelce plastikowej o pojemności 330 ml. W większych placówkach handlowych w sprzedaży są również Red Bull'e w 4 Pack'ach (wyłącznie puszki 250 ml)

W styczniu 2010 r.[3] wprowadzono na rynek Red Bull Energy Shot. Jego pojemność wynosi 60ml, a zawartość kofeiny to 133mg/100ml. Zawartość kofeiny wynosi 80mg – tyle co w 250 ml tradycyjnego Red Bulla (o zawartości 32 mg kofeiny na 100ml).

Firma sprzedała w 2007 roku w 143 krajach 3,5 mld puszek napoju. W 2008 roku wprowadziła do sprzedaży w siedmiu krajach napój o nazwie Red Bull Simply Cola, który ma być produkowany wyłącznie z naturalnych składników[4]. W 2012 r. Red Bull wypuścił na rynek m.in niemiecki, brytyjski czy austriacki limitowane serie napojów Red Bulla Blue Edition o smaku borówkowym, Red Edition o smaku żurawinowym oraz Silver Edition o smaku limonkowym. Ponadto w tych krajach także wprowadzono puszki klasycznego Red Bull'a o pojemności 473ml z serii Champions Edition z wizerunkami znanych sportowców sponsorowanych przez Red Bull'a jak np. Sebastian Vettel czy Mark Webber.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Puszka „Krating Daeng”

Założyciel Red Bulla, Dietrich Mateschitz, po ukończeniu wyższej uczelni został przedstawicielem firmy Blendax (niemieckiego producenta pasty do zębów). Podczas podróży do Tajlandii kupił napój energetyczny o nazwie "Krating Daeng" (Czerwony bizon). Napój ten był produkowany od lat siedemdziesiątych przez firmę TC Pharmaceutical, która została założona w 1962 roku przez Chaleo Yoovidhya na licencji Blendexu. Mateschitz postanowił ściągnąć napój do Europy, jednak zmienił nazwę z "Czerwonego bizona" na "Czerwony byk" (byk to znak zodiaku Mateschitza).

W 1984 roku Dietrich Mateschitz założył wraz z Yoovidhya w Austrii firmę Red Bull GmbH. Obaj włożyli po 500 000 dolarów amerykańskich na rozruch firmy. 49% udziałów w firmie ma Dietrich Mateschitz, tyle samo ma Chaleo Yoovidhya, a 2% ma syn Chaleo Chalerm. Red Bull został wprowadzony do sprzedaży w Austrii w 1987 roku i miał skład zbliżony do Krating Daeng. Wygląd puszki zaprojektował brytyjski grafik Tom Baum.

Badania, jakie zlecił Mateschitz przed wprowadzeniem na rynek, wykazały, że "Ten produkt to katastrofa, ludzie nie zaakceptują jego smaku, logo ani nazwy". Początkowo Red Bull nie został dobrze przyjęty, pojawiały się plotki na temat pochodzenia składników Red Bulla oraz protesty rodziców przeciwko temu napojowi. Jednak dzięki kampanii reklamowej, już w 1988 roku firma sprzedała ponad milion puszek napoju.

Red Bull pojawił się poza granicami Austrii w roku 1992 roku na Węgrzech i w Słowenii, w 1994 r. rozpoczęto sprzedaż w Niemczech, w roku 1995 w Polsce, a w roku 1997 w Stanach Zjednoczonych. Dziś Red Bull sprzedawany jest w ponad 150 krajach na całym świecie[5].

Red Bull był lub ciągle jest zabroniony w sprzedaży w Danii, Norwegii, Urugwaju oraz Islandii z powodu wysokiej zawartości tauryny i kofeiny. W krajach tych sprzedaż została ograniczona do aptek[6]. Niektóre z tych krajów wycofały wspomniane zakazy[6]

Szwedzka narodowa administracja żywności ostrzega, że nie powinno się mieszać tego napoju z alkoholem oraz pić go po ciężkim wysiłku fizycznym[7].

Firma weszła w konflikt z fundacją "Skrzydełko", która chciała zacząć sprzedawać własne produkty spożywcze oznaczane hasłem "Dodajmy Dzieciom Skrzydeł". Pomimo nagłośnienia konfliktu medialnie, żaden wniosek w tej sprawie nie wpłynął do sądu[8].

Sponsoring[edytuj | edytuj kod]

Toro Rosso STR5 – bolid Formuły 1 Scuderia Toro Rosso
Śmigłowiec szturmowy AH-1F Cobra (rejestracja cywilna N11FX) w barwach Red Bulla

Firma Red Bull od początku swojej działalności sponsorowała sporty ekstremalne, organizowała także różnego rodzaju imprezy. Od roku 1995 zaangażowała się w Formułę 1, sponsorując stajnię Sauber. Gdy w 2004 r. Ford postanowił sprzedać zespół Jaguar Racing, kupcem okazał się Dietrich Mateschitz (właściciel Red Bulla). Stajnia Red Bull Racing zadebiutowała w sezonie 2005. W tym samym roku Red Bull kupił włoski zespół Minardi, którego nazwa została zmieniona na Scuderia Toro Rosso (. Stajnia Czerwonego Byka) . Zespół Red Bull Racing był wicemistrzem świata konstruktorów z sezonu 2009, a w sezonie 2010 zdobył mistrzostwo świata. Markę tego napoju reklamowała m.in. amerykańska piosenkarka pop-rockowa Kelly Clarkson.

Red Bull obecny jest także w skokach narciarskich. Kask z logo firmy w myśl sloganu: Red Bull doda ci skrzydeł noszą podopieczni austriackiego menadżera Ediego Federera: Thomas Morgenstern i Gregor Schlierenzauer. Podczas konkursów w Japonii w ramach LGP 2010 kask z Red Bullem nosił reprezentant Japonii - Daiki Ito. Wcześniej byli to Adam Małysz i Andreas Goldberger, jednakże zakończyli już oni swoje sportowe kariery.

Red Bull sponsoruje także dwa kluby sportowe z Salzburga: klub austriackiej Bundesligi Red Bull Salzburg i klub rozgrywek hokeja na lodzie EBEL, EC Red Bull Salzburg. Dodatkowo też klub piłkarski amerykańskiej ligi MLS, Red Bull New York oraz zespół Red Bull Barako występujący w filipińskiej lidze koszykówki. W 2009 firma założyła nowy klub w niemieckim Lipsku o nazwie RB Lipsk, poza tym kluby Red Bull Ghana i Red Bull Brasil. Od 2012 firma sponsoruje klub rozgrywek hokeja na lodzie DEL, EHC Red Bull Monachium. W 2013 dwa sponsorowane kluby hokejowe - austriacki z Salzburga i niemiecki z Monachium, pod egidą sponsora Red Bull powołały wspólną drużynę juniorską, która została przyjęta do rosyjskich rozgrywek Mołodiożnaja Chokkiejnaja Liga od sezonu 2013/2014[9].

Firma wykupiła także prawa do nazw obiektów sportowych jako Red Bull Arena:

Firma Red Bull wspiera również żużlowców Jarosława Hampela, Jasona Crumpa, Emila Sajfutdinowa i lodowego motocyklistę Franza Zorna

Red Bull sponsoruje także wiele zespołów rajdowych, startujących m.in. w Rajdzie Dakar: Volkswagen Motorsport czy Kamaz Master Team.

Red Bull sponsoruje też PŚ w narciarstwie alpejskim w Kitzbühel oraz wyścigi MotoGP na torach Laguna Seca oraz Indianapolis.

Do zawodników kategorii rowerowych sponsorowanych przez Red Bull zaliczają się Paula Gorycka, która uprawia kolarstwo szosowe i cross country, a także Szymon i Dawid Godziek, zawodnicy MTB I freestyle BMX.

Imprezy[edytuj | edytuj kod]

Odniesienia do marki[edytuj | edytuj kod]

Red Bull stał się bardzo rozpoznawalną marką. Odniesienia do niej można znaleźć na przykład w:

  • polskim przekładzie czwartego tomu mangi Ouran High School Host Club w rozdziale o Alicji z krainy czarów w, którym Nekozawa gra role sprzedawcy eliksirów. Odniesienie do marki pada w zdaniu "(...) zaś dołaczony do zestawu eliksir "Reb Dull - Doda ci wzrostu" pozwoli wam wrócić do dawnej postaci!"

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Commons in image icon.svg