Referendum na Islandii w 2010 roku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Islandia
Godło Islandii
Ten artykuł jest częścią serii:
Ustrój i polityka
Islandii

Wikiprojekt Polityka

Referendum na Islandii w sprawie warunków rządowej gwarancji dla długu islandzkiego funduszu gwarantowania depozytów wobec Wielkiej Brytanii i Holandii odbyło się 6 marca 2010. Było to pierwsze referendum od czasu referendum niepodległościowego w 1944[1].

Przyczyny referendum[edytuj | edytuj kod]

Referendum spowodowane było zawetowaniem przez prezydenta Ólafura Ragnara Grímssona ustawy o spłacie 3,8 mld euro zobowiązań internetowego banku Icesave (należącego do islandzkiego Landsbanki), który stał się niewypłacalny w październiku 2008[2]. W banku tym, ze względu na korzystne oprocentowanie, swoje depozyty trzymało ok. 320 tys. Brytyjczyków oraz Holendrów. Gdy w wyniku światowego kryzysu finansowego bank upadł a sama Islandia pogrążyła się w kryzysie ekonomicznym, zaś wartość depozytów klientom banku zwróciły rządy Wielkiej Brytanii oraz Holandii. Łączna wartość depozytów wynosiła ok. 3,9 mld euro, przy czym dług z nich powstały obciążyłby każdego mieszkańca Islandii na sumę 12 tys. euro. Spłata tego długu miałaby zostać pokryta w większości poprzez wpływy uzyskane ze sprzedaży aktywów upadłego Landsbanki[3].

Kampania i sondaże[edytuj | edytuj kod]

Za głosowaniem na "tak" opowiedział się minister finansów Steingrímur Jóhann Sigfússon, przekonując, że "W tej smutnej historii nigdy nie będzie szczęśliwego zakończenia"[4]. Liderzy partii opozycyjnych wzywali do głosowania przeciw, aby oczyścić pole dla dalszych negocjacji z MFW oraz rządami Wielkiej Brytanii i Holandii. Natomiast premier Jóhanna Sigurðardóttir nie wzięła udziału w referendum, twierdząc, że głosowanie nad ustawą, której nikt już nie broni, jest "bezprzedmiotowe"[5].

Sondaże przed referendum wskazywały, że ok. 75% głosujących opowie się za odrzuceniem ustawy[4].

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

Przeciw przyjęciu ustawy ostatecznie opowiedziało się 93,2% biorących udział w referendum; spłatę długu na określonych w ustawie warunkach poparło 1,8% głosujących[6]. Reszta głosów została oddana nieważnie. Mimo odrzucenia planu wyrażonego w ustawie, nadal toczą się rozmowy między rządem Islandii a rządami Wielkiej Brytanii i Holandii w sprawie warunków spłaty zadłużenia.

Wyniki referendum[6]
Pytanie Liczba głosów za Liczba głosów przeciw Liczba głosów ważnych Liczba głosów nieważnych  % głosów za  % głosów przeciw  % głosów ważnych  % głosów nieważnych
Czy jest pan/pani za spłaceniem przez rząd Islandii brytyjskim i holenderskim klientom zadłużenia islandzkiego banku Landsbanki, upadłego w czasie kryzysu finansowego? 2 599 134 397 136 996 7 235 1,8% 93,2% 95% 5%

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Analysis: Iceland vote: 98 to 99% say NO! to Icesave-law (ang.). IcelandReview, 6 marca 2010. [dostęp 2010-03-07].
  2. Icesave referendum set for 6 March (ang.). BBC, 19 stycznia 2010. [dostęp 2010-03-06].
  3. Czy Islandia odda Brytyjczykom i Holendrom 4 mld euro długu? (pol.). wyborcza.biz, 2010-03-07. [dostęp 2010-03-07].
  4. 4,0 4,1 Simon Bowers: Icelanders to vote no on debt deal (ang.). The Guardian, 5 marca 2010. [dostęp 2010-03-06].
  5. Iceland’s PM Calls Icesave Referendum “Pointless”. IcelandReview, 5 marca 2010. [dostęp 2010-03-06].
  6. 6,0 6,1 Official confirmation of huge Iceland ‘no’ vote in Icesave referendum (ang.). IceNews, 2010-03-07. [dostęp 2010-03-08].