Refraktometr
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Refraktometr – jest przyrządem do badania współczynników załamania światła w różnych środowiskach, przede wszystkim w cieczach. Nowoczesne refraktometry odznaczają się automatyczną kompensacją temperatury i łatwo jest je kalibrować.
Refraktometr stosuje się np. do określenia:
- dojrzałości wina poprzez optyczną ocenę koncentracji cukru w moszczu (zobacz też areometr);
- zawartości ekstraktu w brzeczce piwnej i piwie;
- zawartości alkoholu etylowego w piwie;
- zawartości wody np. w miodzie, sokach owocowych, dżemach, masie karmelowej;
- zawartości tłuszczu np. w frytkach;
- odporności na zamarzanie płynu w układzie chłodzenia lub w spryskiwaczu samochodowym;
- gęstości elektrolitu w akumulatorze;
- ilości rozpuszczonych substancji, np. stopień zasolenia wody morskiej;
- stężenia chłodziw wodnych (mineralnych, syntetycznych i roślinnych) stosowanych w przemyśle obróbczym i szlifierskim metali.
Np. przy pomiarze zawartości wody w miodzie światło załamuje się mniej lub więcej w zależności od jej ilości, co jest widziane przez okular, a umieszczona tam skala pozwala na szybki odczyt.
Części składowe refraktometru:
- pryzmat (stolik) do ulokowania sprawdzanej cieczy,
- przykrywka,
- obudowa,
- okular nastawiany odpowiednio do wzroku,
- śruba kalibracyjna.