Regenerator sygnału

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Regenerator, wzmacniak, wtórnik (ang. repeater) to urządzenie stosowane w telekomunikacji do regeneracji sygnału.

Zasięg transmisji sygnałów jest ograniczony na skutek zniekształceń, zakłóceń i pochłaniania energii w mediach transmisyjnych. Regeneracja przesyłanych sygnałów w trakcie transmisyjnym pozwala ten zasięg zwiększyć. Regeneratory działają w warstwie fizycznej sygnałów (pierwsza warstwa modelu OSI) i nie próbują interpretować transmitowanych przezeń danych pod kątem ich poprawności (spójności).

W telekomunikacji określenie regenerator może oznaczać:

  1. Urządzenie analogowe, które jedynie wzmacnia sygnał do pożądanego poziomu, niezależnie od natury samego sygnału (analogowej lub cyfrowej).
  2. Urządzenie cyfrowe, które nie tylko wzmacnia sygnały, ale także poprawia ich kształt oraz parametry czasowe.

W sieciach LAN regenerator obecnie rzadko występuje oddzielnie - częściej jego funkcje są zaimplementowane w bardziej rozbudowanych urządzeniach, takich jak koncentrator, router, przełącznik, most, które regenerują sygnał w każdym porcie.[1] Regeneratory są stosowane w przypadku transmisji sygnałów cyfrowych przez wszystkie media oraz w przypadku różnych technologii, np. Ethernet.

Przykłady regeneratorów:

  • Regenerator HDSL - służy do regeneracji sygnału liniowego, przez co zwiększa zasięg łącza HDSL maksymalnie o 70%. Nie jest popularny, gdyż jego koszt jest zbliżony do kosztu modemu.
  • Regenerator ADSL - służy do regeneracji sygnału liniowego, przez co zwiększa zasięg łącza ADSL.
  • Regenerator optyczny - stosowany w torach światłowodowych wzmacniacz optyczny np. EDFA.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Sebastian Adamiec: Sieci LAN (pol.). Tech-portal.pl. [dostęp 2010-02-11].