Regiel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy wzniesienia poniżej górnej granicy lasu. Zobacz też: miejscowość o tej nazwie, regiel dolny, regiel górny.
Pasmo regli na tle zaśnieżonych szczytów Tatr

Regiel, regle – lesiste wzniesienia położone po północnej stronie Tatr, poniżej górnej granicy lasu. Wznoszą się ponad Kotliną Zakopiańską, powyżej Drogi pod Reglami.

Ważniejsze regle w polskich Tatrach to m.in. Gęsia Szyja, Kopy Sołtysie, Wielki Kopieniec, Nosal, Krokiew (na której północnym zboczu wybudowano skocznię Wielka Krokiew), Sarnia Skała, Łysanki, Hruby Regiel, Kościeliskie Kopki.

Regle zakopiańskie zbudowane są ze skał osadowych płaszczowin reglowych, głównie wapieni i dolomitów oraz łupków. Prawie w całości pokryte są lasami dolno- i górnoreglowymi, przy czym te ostatnie wykraczają powyżej (na południe) od wzniesień reglowych.

Po południowej stronie Tatr regle nie występują (tzn. nie ma wzniesień reglowych, ale jest zachowany piętrowy układ roślinności, w tym lasy dolno- i górnoreglowe), stoki od podnóża po wysokie turnie są równe, co wynika z odmiennej budowy geologicznej stoków północnych i południowych. Powstanie regli po stronie północnej wiąże się z występowaniem skał osadowych w postaci płaszczowin i równoleżnikowym ułożeniem warstw skał o różnej odporności na erozję i denudację.

„Regiel” występuje w nazwach pięter roślinności oraz płaszczowin tatrzańskich i serii skalnych, ale ich zasięgi geograficzne nie pokrywają się.

Czasami nazwę „regiel”, „regle” próbuje się przenieść w inne masywy górskie, przykładem jest karkonoska Droga pod Reglami

Potocznie reglem nazywa się też piętro roślinne dolnego i górnego regla.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  2. Tatry polskie. Mapa turystyczna 1:20 000. Piwniczna: Agencja Wyd. „Wit” S.c., 2006. ISBN 83-89580-00-4.
  3. Mapa geologiczna Tatr polskich. Skala 1:30 000. Warszawa: Wydawnictwa Geologiczne, 1979.