Regina Coeli

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Regina Coeli lub Regina Caeli (Królowa Niebios) – antyfona maryjna Kościoła rzymskokatolickiego. W nabożeństwach śpiewana jest w miejsce modlitwy Anioł Pański w okresie Wielkanocy od Wigilii Paschalnej do niedzieli Zesłania Ducha Świętego (włącznie).

Jest to utwór nieznanego autorstwa (niekiedy przypisuje się autorstwo świętemu Grzegorzowi Wielkiemu). Jego istnienie już w XII wieku potwierdza Antyfonarz z opactwa św. Lupo z Benewentu. Śpiewano go w liturgii franciszkańskiej w XIII wieku. Papież Mikołaj III (1277-1280) wprowadził ją do brewiarza rzymskiego. 20 kwietnia 1742 papież Benedykt XIV zadecydował, by odmawiać tę modlitwę w okresie wielkanocnym zamiast modlitwy Anioł Pański[1].

Była tematem wielu utworów muzycznych, m.in. młodego Mozarta. Antyfona odmawiana jest zawsze w pozycji stojącej[2].

Tekst[edytuj | edytuj kod]

Wersja polska Wersja łacińska[2]
Królowo nieba, wesel się, alleluja,

Albowiem Ten, któregoś nosić zasłużyła, alleluja,
Zmartwychwstał, jak powiedział, alleluja,
Módl się za nami do Boga, alleluja.
V. Raduj się i wesel, Panno Maryjo, alleluja.
R. Bo zmartwychwstał Pan prawdziwie, alleluja.
Módlmy się: Boże, któryś przez zmartwychwstanie Syna Twego, Pana naszego Jezusa Chrystusa, świat uweselić raczył, daj nam, prosimy, abyśmy przez Matkę Jego, Najświętszą Maryję Pannę, radości żywota wiecznego dostąpili. Przez tegoż Chrystusa, Pana naszego.
R. Amen.

Regina Caeli, laetare, alleluia,

Quia quem meruisti portare, alleluia,
Resurrexit, sicut dixit, alleluia,
Ora pro nobis Deum, alleluia.
V. Gaude et laetare Virgo Maria, alleluia,
R. Quia surrexit Dominus vere, alleluia.
Oremus. Deus, qui per resurrectionem Filii Tui Domini nostri Iesu Christi mundum laetificare dignatus es: praesta, quaesumus, ut, per eius Genitricem Virginem Mariam, perpetuae capiamus gaudia vitae. Per eumdem Christum Dominum nostrum.
R. Amen.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Kongregacja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów: Dyrektorium o pobożności ludowej i liturgii. s. 139. ISBN 83-7014-468-3.
  2. 2,0 2,1 Sanctus.pl