Regina Coeli
Regina Cœli lub Regina Cæli (Królowa Niebios) – antyfona maryjna Kościoła rzymskokatolickiego. W nabożeństwach śpiewana jest w miejsce modlitwy Anioł Pański w okresie Wielkanocy od Wigilii Paschalnej do niedzieli Zesłania Ducha Świętego (włącznie).
Jest to utwór nieznanego autorstwa (niekiedy przypisuje się autorstwo świętemu Grzegorzowi Wielkiemu). Jego istnienie już w XII wieku potwierdza Antyfonarz z opactwa św. Lupo z Benewentu. Śpiewano go w liturgii franciszkańskiej w XIII wieku. Papież Mikołaj III (1277-1280) wprowadził ją do brewiarza rzymskiego. 20 kwietnia 1742 papież Benedykt XIV zadecydował, by odmawiać tę modlitwę w okresie wielkanocnym zamiast modlitwy Anioł Pański[1].
Była tematem wielu utworów muzycznych, m.in. młodego Mozarta.
Tekst [edytuj]
| Wersja polska | Wersja łacińska |
|---|---|
| Królowo nieba, wesel się, alleluja, Albowiem Ten, któregoś nosić zasłużyła, alleluja, |
Regina coeli, laetare, alleluia Quia quem meruisti portare, alleluia. |
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Kongregacja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów: Dyrektorium o pobożności ludowej i liturgii. s. 139. ISBN 83-7014-468-3.
|
|||||||