Reginald Prentice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Reginald Prentice
Data urodzenia 16 lipca 1923
Data śmierci 18 stycznia 2001
Wielka Brytania Minister edukacji i nauki
Przynależność polityczna Partia Pracy
Okres urzędowania od 1974
do 1975
Poprzednik Margaret Thatcher
Następca Frederick Mulley

Reginald Ernest Prentice, baron Prentice (ur. 16 lipca 1923, zm. 18 stycznia 2001), brytyjski polityk, minister w rządach Harolda Wilsona i Jamesa Callaghana, początkowo członek Partii Pracy, później Partii Konserwatywnej, jednyny czołowy polityk laburzystowski, który przeszedł do konserwatystów.

Wykształcenie odebrał w Whitgift School w South Croydon w Londynie, a następnie w London School of Economics. Podczas II wojny światowej walczyła na froncie włoskim. W 1947 r. bez powodzenia startował w wyborach do rady okręgu Thornton Heath. Od 1949 r. zasiadał w radzie okręgu Whitehorse Manor. W 1950 r. został członkiem zarządu związku zawodowego pracowników transportu. W 1950 i ponownie w 1951 r. bez powodzenia startował w wyborach do Izby Gmin w okręgu Croydon North. W 1955 r. próbował swoich sił w okręgu Streatham, ale ponownie bez powodzenia.

Do parlamentu dostał się dopiero w 1957 r., wygrywając wyborczy uzupełniające w okręgu East Ham North. Po likwidacji tego okręgu w 1974 r. reprezentował okręg wyborczy Newham North East. Po wyborczym zwycięstwie laburzystów w 1964 r. został ministrem stanu w departamencie edukacji i nauki. W latach 1966-1967 był ministrem prac publicznych. W 1967 r. stanął na czele ministerstwa rozwoju zamorskiego. W 1969 r. był ministrem stanu ds. technologii. W 1974 r. został członkiem gabinetu jako minister edukacji i nauki. W 1975 r. został ministrem rozwoju zamorskiego. Na tym stanowisku pozostał do 1976 r.

W 1977 r. Prentice opuścił Partię Pracy w proteście przeciwko zdominowaniu jej przez skrajnie lewicowe skrzydło Tonyego Benna. Wstąpił do Partii Konserwatywnej. W wyborach 1979 r. uzyskał mandat z okręgu Daventry. W latach 1979-1981 był ministrem stanu w ministerstwie zabezpieczenia socjalnego. W 1987 r. uzyskał tytuł szlachecki. W tym samym roku zrezygnował z miejsca w Izbie Gmin. W 1992 r. otrzymał dożywotni tytuł parowski barona Prentice i zasiadł w Izbie Lordów.

Zmarł w 2001 r. Miał żonę Joan i córkę Christine.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]