Reguła Bergmanna
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Reguła Bergmana)
Reguła Bergmana – reguła ekogeograficzna sformułowana w 1847 przez Christiana Bergmanna (niemiecki biolog). Mówi, że zwierzęta stałocieplne, jednego gatunku lub blisko ze sobą spokrewnione, mają tym większe rozmiary ciała, im chłodniejszy jest klimat, w którym żyją.
Dla zwierząt zmiennocieplnych zależność ta jest odwrotna.
[edytuj] Bibliografia
- Bergmann, Carl. "Über die Verhältnisse der Wärmeökonomie der Thiere zu ihrer Grösse." Göttinger Studien, Göttingen, 1847, 3 (1), 595-708.
- Roberts DF (1953) Body weight, race and climate. Am. J. Phys. Anthropol. 11:533–558.
- Roberts DF (1978) Climate and Human Variability. 2nd ed. Menlo Park, CA: Cummings
- Ruff CB (1994) Morphological adaptation to climate in modern and fossil hominids. Yrbk. Phys. Anthropol. 37:65--107
- Schreider E (1950) Geographical distribution of the body-weight/body-surface ratio. Nature 165:286
- praca zbiorowa: Tablice biologiczne. Warszawa: Wydawnictwo Adamantan, 2003, s. 328. ISBN 83-7350-029-4.
