Regula falsi
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Regula falsi (łac. fałszywa linia prosta, fałszywa reguła) — algorytm rozwiązywania równań nieliniowych jednej zmiennej.
Na funkcję
nakładane są następujące ograniczenia:
- W przedziale [a,b] znajduje się dokładnie jeden pojedynczy pierwiastek.
- Na końcach przedziału funkcja ma różne znaki:
. - Pierwsza i druga pochodna istnieją i mają na tym przedziale stałe znaki.
Algorytm przebiega następująco:
- Na początku przez punkty
i
przeprowadzana jest cięciwa. - Punkt przecięcia
z osią OX jest brany jako pierwsze przybliżenie pierwiastka. - Jeśli to przybliżenie jest wystarczająco dobre, algorytm kończy się.
- Jeśli nie, to prowadzona jest cięciwa przez punkty
oraz
lub
– wybierany jest ten punkt, którego rzędna ma znak przeciwny do
. Jednak w praktyce, dzięki ograniczeniu nr 3 już na początku algorytmu wiadomo, który z tych punktów będzie stały, tzn. wybierany za każdym razem. - Następnie wyznaczane jest przecięcie nowo wyznaczonej cięciwy z osią OX (
) i algorytm powtarza się.
Nazwa metody pochodzi od łacińskich słów: regula1 znaczące zarówno linię prostą, jak i regułę i falsus, fałszywy — metoda bazuje na fałszywym twierdzeniu (regule), że na pewnym przedziale funkcja jest liniowa. Można więc tę nazwę przetłumaczyć zarówno jako "fałszywa linia prosta" jak i "fałszywa reguła" i obydwa te tłumaczenia mają w tym kontekście sens.
Wzory[edytuj]


dla 
Inne numeryczne metody wyznaczania pierwiastków równania nieliniowego:
- metoda bisekcji
- metoda siecznych
- Metoda Newtona (metoda stycznych)
- algorytm Illinois (zmodyfikowana metoda siecznych)
.
i
przeprowadzana jest
z osią OX jest brany jako pierwsze przybliżenie pierwiastka.
oraz
lub
– wybierany jest ten punkt, którego
. Jednak w praktyce, dzięki ograniczeniu nr 3 już na początku algorytmu wiadomo, który z tych punktów będzie stały, tzn. wybierany za każdym razem.
) i algorytm powtarza się.