Regulator napięcia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Regulator napięcia – układ elektroniczny, bądź elektryczno-mechaniczny stosowany w układzie ładowania akumulatora w pojazdach mechanicznych.

Regulator napięcia służy do utrzymywania na stałym poziomie napięcia wytwarzanego przez prądnicę lub alternator pomimo zmian obrotów silnika. W praktyce napięcie nie jest utrzymywane na stałym poziomie, tylko w pewnym zakresie, zależnym głównie od obrotów prądnicy, obciążenia alternatora i charakterystyki prądowo napięciowej akumulatora.

Regulacja odbywa się poprzez zmianę prądu wzbudzenia prądnicy. W układach elektro-mechaniczych stosowano regulację impulsową z trzema poziomami wzbudzenia (pełna, częściowa, wyłączona), w układach elektronicznych stosuje się zazwyczaj impulsowe włączanie i wyłączanie prądu wzbudzania (regulacja PWM) w zależności od napięcia na wyjściu prądnicy.

W obecnych konstrukcjach alternatorów regulator napięcia wraz z elementami trzymającymi szczotki tworzy całość i jest częścią alternatora.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]