Regulus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Współrzędne: Astronomia 10h08m22,31s; +11°58'01,9"

Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy gwiazdy. Zobacz też: inne znaczenia słowa "Regulus".
Regulus
α Leonis
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Lew
Rektascensja 10h 08m 22,31s
Deklinacja +11° 58' 01,9"
Odległość 78 ly
23,9 pc
Wielkość obserwowana 1,36m
Charakterystyka fizyczna
Rodzaj gwiazdy gwiazda ciągu głównego
Typ widmowy B7V
Wielkość absolutna -0,52m
Alternatywne oznaczenia

Regulus (alfa Leonis, α Leo) – najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Lwa (wielkość gwiazdowa: +1,36m). Odległa od Słońca o 78 lat świetlnych i świeci 160 razy jaśniej niż Słońce[1]. Jej wielkość absolutna to -0,52m). Nazwana tak przez Mikołaja Kopernika znaczy tyle co Mały Król.[2]

Właściwości fizyczne[edytuj | edytuj kod]

Regulus należy do typu widmowego B7V i jest gwiazdą ciągu głównego (zob. diagram Hertzsprunga-Russella). Gwiazda ta ma białą barwę. Temperatura powierzchni przekracza 10 000 K. Średnica gwiazdy to 5,2 mln km, jest ona 5 razy masywniejsza od Słońca. (Dane odnoszą się do dominującego składnika A.)

Regulus jest także gwiazdą podwójną. Składnik słabszy posiada wielkość widomą +8,12m. Składniki A i B oddalone są od siebie o 177,6″.

Gwiazda leży niemal dokładnie na ekliptyce, w związku z czym bywa regularnie zakrywana przez tarczę Księżyca. Regulus bywa również zakrywana przez planety. Ponieważ jednak ich tarcze są dużo mniejsze od tarczy Księżyca, zjawiska takie są niezmiernie rzadkie. Współczesna astronomia odnotowała do tej pory tylko jedno: 7 lipca 1959 roku. Gwiazda została zasłonięta przez Wenus[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Joachim Ekrutt: Gwiazdy i planety. Wyd. V. Warszawa: MUZA SA, 2005, s. 60-61. ISBN 83-7079-770-9.
  2. Przemysław Rudź: Niebo. Warszawa: Carta Blanca, 2008, s. 196. ISBN 978-83-60887-76-9.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]