Reichsbank

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Banknot 5 reichsmarek z 1942

Reichsbank – były bank centralny Rzeszy. Został założony w 1876 roku (dokładniej 1 stycznia), krótko po zjednoczeniu Niemiec i powstaniu Cesarstwa Niemieckiego. Bank powstał na miejsce Centralnego Banku Prus. Pierwszym prezesem Reichsbanku był Hermann von Dechend.

Przed zjednoczeniem się Niemiec w 1871 roku istniało 31 głównych banków, a każdy z nich emitował własną walutę. W 1870 roku ustanowiono prawo, które mówiło o przyszłym głównym banku, a w roku 1874 do Reichstagu weszła ustawa o nowym prawie bankowym, została przyjęta po kilku poprawkach w roku 1875. Mimo to 4 spośród dawnych walut istniały aż do roku 1914.

Aż do rozpoczęcia I wojny światowej Reichsbank emitował silną walutę – markę, jednak po wojnie na skutek bardzo trudnej sytuacji gospodarczej Niemiec waluta zaczęła słabnąć. Najniższą wartość osiągnęła na przełomie lat 1922/1923 w czasie tzw. hiperinflacji.

Po reformach walutowych w roku 1924 Reichsbank zaczął emitować nową walutę – Reichsmark. Istniała ona do czasu podzielenia Niemiec w 1948 roku. Wtedy również przestał istnieć Reichsbank. W Niemczech Zachodnich (RFN) powstały banki landów (Landesbanken), a w Niemczech Wschodnich (NRD) powstał Staatsbank der Deutschen Demokratischen Republik.

Prezesi Reichsbanku[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]