Reichsbank
Reichsbank - centralny bank Rzeszy. Został założony w 1876 roku (dokładniej 1 stycznia), krótko po zjednoczeniu Niemiec i powstaniu Cesarstwa Niemieckiego. Bank powstał na miejsce Centralnego Banku Prus. Pierwszym prezesem Reichsbanku był Hermann von Dechend.
Przed zjednoczeniem się Niemiec w 1871 roku istniało 31 głównych banków, a każdy z nich emitował własną walutę. W 1870 roku ustanowiono prawo, które mówiło o przyszłym głównym banku, a w roku 1874 do Reichstagu weszła ustawa o nowym prawie bankowym, została przyjęta po kilku poprawkach w roku 1875. Mimo to 4 spośród dawnych walut istniały aż do roku 1914. Aż do rozpoczęcia I wojny światowej Reichsbank emitował silną walutę - markę, jednak po wojnie na skutek bardzo trudnej sytuacji gospodarczej Niemiec waluta zaczęła słabnąć. Najniższą wartość osiągnęła na przełomie lat 1922/1923 w czasie tzw. hiperinflacji. Po reformach walutowych w roku 1924 Reichsbank zaczął emitować nową walutę - Reichsmark. Istniała ona do czasu podzielenia Niemiec w 1948 roku. Wtedy również przestał istnieć Reichsbank. W Niemczech zachodnich (RFN) powstały banki danych landów (Landesbanken), a w Niemczech wschodnich (NRD) powstał Staatsbank der Deutschen Demokratischen Republik.
[edytuj] Prezesi Reichsbanku
- 1876 – 1890 Hermann von Dechend
- 1890 – 1908 Richard Koch
- 1908 – 1923 Rudolf E. A. Havenstein
- 1923 – 1930 Hjalmar Schacht
- 1930 – 1933 Hans Luther
- 1933 – 1939 Hjalmar Schacht
- 1939 – 1945 Walther Emanuel Funk
