Reijo Ståhlberg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Reijo Ståhlberg
Klub Esbo Idrottsförening
Wzrost 194 cm
Masa ciała 128 kg
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy

Reijo Ståhlberg (ur. 21 września 1952 w Tammisaari) – fiński lekkoatleta, który specjalizował się w pchnięciu kulą.

W 1974 roku uplasował się na jedenastej pozycji podczas mistrzostw Starego Kontynentu. Dwa lata później był dwunasty na igrzyskach olimpijskich, a w 1977 zajął czwarte miejsce w halowych mistrzostwach Europy. W sezonie 1978 wywalczył pierwsze w karierze halowe mistrzostwo Europy[1] oraz był czwarty w europejskim czempionacie na stadionie w Pradze. Rok później ponownie zdobył złoto halowych mistrzostw[1] oraz uplasował się na drugim miejscu uniwersjady[2]. Tuż za podium, na czwartej pozycji, zakończył udział w igrzyskach olimpijskich w Moskwie (1980). Trzecie halowe mistrzostwo Europy zdobył w 1981 roku[1]. Medalista mistrzostw kraju[3][4], czterokrotny rekordzista Finlandii na stadionie[5] i wielokrotny halowy rekordzista kraju[6] oraz uczestnik pucharu Europy[7].

Rekordy życiowe: stadion – 21,69 (5 maja 1979, Fresno); hala – 20,54 (11 lutego 1979, Otaniemi). Wynik kulomiota z Fresno jest nadal aktualnym rekordem Finlandii[8].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Rok Impreza Miejsce Pozycja Wynik
1973 Półfinał pucharu Europy Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Celje 2. miejsce 20,14
1973 Finał pucharu Europy Wielka Brytania Edynburg 2. miejsce 20,27
1974 Mistrzostwa Europy Włochy Rzym 11. miejsce 19,25
1975 Uniwersjada Włochy Rzym 4. miejsce 18,32
1976 Igrzyska olimpijskie Kanada Montreal 12. miejsce 18,99
1977 Halowe mistrzostwa Europy Hiszpania San Sebastián 4. miejsce 19,83
1977 Finał A pucharu Europy Finlandia Helsinki 2. miejsce 20,90
1977 Puchar świata Niemcy Zachodnie Düsseldorf 2. miejsce 20,46
1978 Halowe mistrzostwa Europy Włochy Mediolan Gold medal europe.svg 1. miejsce 20,48
1978 Mistrzostwa Europy Czechosłowacja Praga 4. miejsce 20,17
1979 Halowe mistrzostwa Europy Austria Wiedeń Gold medal europe.svg 1. miejsce 20,47
1979 Półfinał pucharu Europy Szwajcaria Genewa 2. miejsce 20,68
1979 Finał B pucharu Europy Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Karlovac 1. miejsce 19,85
1979 Uniwersjada Meksyk Meksyk Silver FISU.svg 2. miejsce 19,96
1980 Igrzyska olimpijskie Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Moskwa 4. miejsce 20,82
1981 Halowe mistrzostwa Europy Francja Grenoble Gold medal europe.svg 1. miejsce 19,88
1981 Półfinał pucharu Europy Finlandia Helsinki 4. miejsce 19,22
1982 Mistrzostwa Europy Grecja Ateny 9. miejsce 19,49

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 European Indoor Championships (Men) (ang.). gbrathletics. [dostęp 6 listopada 2010].
  2. World Student Games (Men) (ang.). gbrathletics. [dostęp 6 listopada 2010].
  3. Finnish Championships (ang.). gbrathletics. [dostęp 6 listopada 2010].
  4. Finnish Indoor Championships (ang.). gbrathletics. [dostęp 6 listopada 2010].
  5. Janusz Waśko, Andrzej Socha: Athletics National Records Evolution 1912 – 2006. Zamość - Sandomierz: 2007.
  6. Ed Gordon: TAFWA Indoor List 2009. 2009.
  7. Zbigniew Łojewski, Tadeusz Wołejko: Osiągnięcia Polskiej Lekkiej Atletyki w 40-leciu PRL. Mecze Międzypaństwowe I Reprezentacji Polski seniorów – mężczyźni. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 1984.
  8. Mirko Jalava: National Record Finland (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 6 listopada 2010].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]