Rejon czerepanowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
czerepanowski
Черепановский район
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Rosja
Obwód  Obwód nowosybirski
Siedziba Czeriepanowo
Powierzchnia 2 908 km²
Populacja (2010)
• liczba ludności

50 512[1]
• gęstość 17,43 os./km²
Nr kierunkowy +7 38345
brak współrzędnych
Strona internetowa
Portal Portal Rosja

Rejon czerepanowski (ros Черепановский район) – rejon będący jednostką podziału administracyjnego rosyjskiego obwodu nowosybirskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze rosyjskie osadnictwo na ziemiach dzisiejszego rejonu czerepanowskiego pochodzi z XVII wieku, gdy zaczęły pojawiać się tutaj pierwsze wsie[2]. Od 1804 roku podlegały one pod zarząd tomskiej guberni, a na poziomie lokalnym pod władze mające swą siedzibę w mieście Barnauł[2]. W okresie Imperium Rosyjskiego rosyjska kolonizacja osadnikami z centralnych i zachodnich rubieży państwa powoli zaludniała te tereny. W 1912 roku przez ziemie te poprowadzona zostaje trasa Kolei Ałtajskiej[3]. W czasie trwania rosyjskiej wojny domowej ziemie te trafiają pod zarząd wojsk Białych związanych z admirałem Aleksandrem Kołczakiem, a następnie już w 1920 roku wchodzą na stałe w skład państwa bolszewickiego. W 1920 roku Syberyjski Komitet Rewolucyjny przeprowadza reorganizację administracji[2]. W 1921 roku ziemie skupione wokół Czeriepanowa otrzymują własny, sowiecki samorząd[2]. W tym samym roku wybrano pierwszych delegatów do lokalnej Rady Robotników Chłopów i Żołnierzy[2]. Sowieci rozwijają przemysł na tym obszarze, a pierwsza fabryka powstała tu jeszcze w 1912 roku[2]. Rejon czerepanowski zostaje powołany do życia w czerwcu 1925 roku, choć o jego utworzeniu zadecydowano jeszcze rok wcześniej[3]. Były to głównie tereny rolnicze, które w latach dwudziestych XX wieku produkowały około miliona ton różnych zbóż[3]. W latach trzydziestych z inicjatywy Józefa Stalina rusza natomiast proces forsownej kolektywizacji sowieckiego rolnictwa[3]. Jednocześnie rozwijany jest nadal lokalny przemysł. Od 1932 roku produkowano tu m.in. bojlery do urządzeń grzewczych[2]. W czasie Wielkiej Wojny Ojczyźnianej ewakuowano tu kilka zakładów przemysłowych i instytutów naukowych z zachodu kraju, np. z Leningradu[3]. Schronienie znalazło to także 7127 osób[3]. Po wojnie liczba ludności wynosiła 50 800 osób, z czego 28 600 stanowili mężczyźni[3]. Łącznie działało tu też 16 małych i średnich zakładów przemysłowych[3]. W dalszym ciągu inwestowano także w rolnictwo[2]. Łącznie 12 mieszkańców otrzymało tytuł Bohatera Związku Radzieckiego, 65 mieszkańców Order Lenina, a 7 tytuł Bohatera Pracy Socjalistycznej[3].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Rejon czerepanowski położony jest w południowo-wschodniej części obwodu nowosybirskiego[4]. Odległość od obwodowej stolicy, Nowosybirska wynosi 108 kilometrów, a większość jego mieszkańców trudni się rolnictwem oraz pracą w przemyśle[5]. Na terenie rejonu operuje 15 średnich i dużych zakładów przemysłowych[6]. Przemysł skupia się głównie na wytwarzaniu produktów inżynieryjnych, materiałów budowlanych, tekstyliów oraz na przetwórstwie żywności[7]. W 2011 roku wytworzono tu towarów o łącznej wartości 2,8 miliardów rubli[7]. Największe zakłady przemysłowe w regionie produkują m.in. cegły, bojlery oraz inne elementy grzewcze oraz urządzenia sanitarne[7]. Łączna powierzchnia terenów wykorzystywanych w rolnictwie wynosi 294 000 hektarów[8]. Wartość produkcji sektora rolniczego w 2011 roku to 2,1 miliardów rubli[8]. W 2011 roku w zakup nowoczesnego sprzętu oraz rozwój rolnictwa zainwestowano 262 miliony rubli[8]. Lasy zajmują powierzchnię 15647 hektarów[9]. Rejon dzieli się na 3 osiedla typu miejskiego i 11 osiedli typu wiejskiego (sielsowietów).

Na terenie rejonu czerepanowskiego operuje 36 szkół publicznych różnego typu[4]. Placówki kulturalne na tym obszarze to przede wszystkim 41 klubów kulturalnych, centralna biblioteka rejonowa z 27 oddziałami oraz muzeum i galeria sztuki[10]. Opiekę medyczną zapewnia szpital rejonowy, 7 mniejszych szpitali, 3 kliniki oraz 34 przychodnie zdrowotne[4]. Władze rejonu rozwijają także infrastrukturę sportową. W 2010 roku ukończono budowę wielofunkcyjnego stadionu sportowego[10]. Oprócz niego działa tu także 17 lodowisk przeznaczonych do gry w hokeja (o różnym standardzie), 3 pływalnie i kąpieliska, a także obiekt do uprawiania narciarstwa[10]. Według danych federalnych w 2010 roku na terenie rejonu żyło 50 512 osób[1]. Dla porównania w 1998 roku wielkość miejscowej populacji wynosiła 55 400 dusz[4]. Bezrobocie wśród mieszkańców w 2011 roku wyniosło 1,6%[11]. Według danych z 2010 roku średnia miesięczna pensja wynosi 12 250 rubli, co było wzrostem o 7% w porównaniu z 2009 rokiem[11].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy