Rejon koczkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
koczkowski
Кочковский район
Herb
Herb
Państwo  Rosja
Obwód  Obwód nowosybirski
Siedziba Koczki
Powierzchnia 2 518 km²
Populacja (2010)
• liczba ludności

16 002[1]
• gęstość 6,4 os./km²
Położenie na mapie obwodu nowosybirskiego
Położenie na mapie
Ziemia 54°20′00,0″N 80°29′00,0″E/54,333333 80,483333
Strona internetowa
Portal Portal Rosja

Rejon koczkowski (ros Кочковский район) – rejon będący jednostką podziału administracyjnego rosyjskiego obwodu nowosybirskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza fala rosyjskich osadników przybywa na te ziemie w XVII wieku[2]. Byli to głównie zesłańcy skazani na osiedlenia we wschodnich częściach Imperium Rosyjskiego oraz zbiegli chłopi pańszczyźniani[2]. Tereny te podlegały pod administrację rosyjską w twierdzy w Koływaniu, a następnie pod tomską gubernię[2]. W 1783 roku utworzona zostaje wołost, która parokrotnie jeszcze zmieniała swoją przynależność administracyjną, choć pozostawała w granicach podległych gubernatorowi w Tomsku[2]. Populacja była bardzo niska, w centrum tych ziem, wsi Koczki w 1782 roku mieszkało 107 osób, a w 1854 liczba ta wzrosła do zaledwie 174[2]. W połowie XIX wieku władze imperialne w Petersburgu rozpoczynają promowanie akcji osiedleńczej, a chłopom którzy zdecydowaliby się przybyć m.in. na tereny ziemi koczkowskiej, oferują grunty rolne oraz liczne udogodnienia[2]. Kampania ta przyniosła pewien skutek, bo w 1893 roku w Koczkach mieszkają już 1683 osoby, stoi murowana cerkiew, działa szkoła ludowa, a lokalni kupcy otwierają swoje sklepy[2]. W 1910 roku na terenie wołosti koczkowskiej żyło 29 847 osób, działało osiem małych zakładów wytwórczych, 19 sklepów, 5 prawosławnych cerkwi, 3 sklepy z wyrobami alkoholowymi, punkt medyczny, 6 małych szkół które obsługiwało 7 nauczycieli, a naukę pobierało tam 411 uczniów[2].

Władza sowiecka została ustanowiona na tym obszarze w marcu 1918 roku[3]. Rejon koczkowski został sformowany w 1925 roku, w tym roku otwarto także pierwszy urząd pocztowy w regionie i uruchomiono pierwszy nadajnik radiowy[3]. Większość mieszkańców stanowili Rosjanie i Ukraińcy, w 1928 roku otwarty zostaje szpital rejonowy[3]. Od 1929 roku władze sowieckie rozpoczynają politykę forsownej stalinowskiej kolektywizacji, kołchozom nadawano imiona na cześć Rewolucji, komunizmu czy Włodzimierza Lenina[3]. W 1931 roku otwarta zostaje pierwsza placówka bankowa, punkt straży pożarnej, zaczyna się ukazywać także regionalna gazeta[3]. 28 września 1937 roku rejon koczkowski zostaje przyłączony do Kraju Ałtajskiego[4]. Od 8 kwietnia 1939 roku w granicach obwodu nowosybirskiego[4]. Władze sowieckie inwestowały i rozwijały głównie rolnictwo na tym obszarze oraz przetwórstwo. 13 marca 1963 roku rejon został zlikwidowany i włączony w skład rejonu dowoleńskiego, ale już w 3 listopada 1965 roku powraca na mapę administracyjną obwodu nowosybirskiego[3][4].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Rejon koczkowski położony jest w południowej części obwodu nowosybirskiego i jest to jego najmniejszy pod względem powierzchni rejon[5]. Jest to głównie teren o charakterze stepowym, na długości przeszło 70 kilometrów graniczy z Krajem Ałtajskim[5]. Z zachodu na wschód jego długość wynosi 85 kilometrów, a z północy na południe jest to 45 kilometrów[5]. Od obwodowej stolicy, Nowosybirska oddalony jest o około 200 kilometrów, najbliższa stacja kolejowa znajduje się natomiast w mieście Kargat i aby się do niej dostać należy pokonać odległość 100 kilometrów[5]. Rejon podzielony jest na 10 osiedli wiejskich, jego centrum administracyjnym są Koczki. Klimat na tym obszarze jest kontynentalny, wiatry głównie zachodnie i południowo-zachodnie, średnie zimowe temperatury wynoszą -16 stopni Celsjusza, a letnie +18 C[5]. Rejon nie jest bogaty w zasoby wodne, poza rzeką Karasuk istnieją tu także dwa jeziora, a do 1997 roku woda pitna musiała być sprowadzona wodociągiem z Nowosybirska[5]. Tereny uprawne zajmują powierzchnię 136 819 hektarów, w 2010 roku rolnictwo rejonu koczkowskiego wyprodukowało produkty rolne warte 1,485 miliardów rubli[6]. Przeciętne roczne zbiory wynoszą 154 200 ton różnego rodzaju zbóż, w 2010 roku wyprodukowano także 26 600 ton mleka, a produkcja mięsa przyniosła 5400 ton[6]. Sektor rolniczy zatrudnia 56,2% wszystkich pracujących w rejonie[4]. Przemysł związany jest głównie z wytwarzaniem i przetwarzaniem produktów żywnościowych[7]. Oprócz tego sektora sporą rolę odgrywa także przemysł drzewny, który po 2010 roku zwiększył produkcję[7].

Rejon koczkowski jest położony przy ważnej trasie komunikacyjnej prowadzącej z Nowosybirska do Pawłodaru, co pozwala uzyskać połączenie z Kazachstanem[8]. Rozwijana jest także turystyka, z uwagi na dobre warunki krajoznawcze, agroturystyczne oraz istniejący na tym obszarze rezerwat przyrody[8]. W 2010 roku w rejonie zainwestowano łącznie 425 milionów rubli[8]. Rejon dysponuje 25 placówkami edukacyjnymi różnych szczebli, w tym 15 szkołami publicznymi[9][4]. Swój wydział zamiejscowy zlokalizował tutaj Nowosybirski Pedagogiczny Uniwersytet Państwowy[9]. Znajduje się tu także 13 różnych bibliotek, kina, 19 klubów kulturalnych oraz muzeum historyczne[4]. Opiekę medyczną zapewnia szpital rejonowy oraz specjalistyczna klinika, 2 małe szpitale wiejskie oraz kilkanaście przychodni[9].

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Wiadomości ogólne[edytuj | edytuj kod]

Według danych federalnych z 2010 roku obszar rejonu koczkowskiego zamieszkiwany jest przez 16 002 osób[1]. Liczba mieszkańców spada, w 1998 roku żyło tutaj 17 100 ludzi[4]. Związane jest to przede wszystkim z emigracją ludzi do większych miast oraz ujemnym przyrostem naturalnym[10]. Przeciętna miesięczna pensja w 2009 roku wyniosła 11 380 rubli[11], a w 2010 roku wzrosła nieznacznie do 11 424 rubli[10].

Podział narodowościowy[edytuj | edytuj kod]

Liczba ludności w ostatnich latach[edytuj | edytuj kod]

Rok Liczba ludności
1998 17 100
2006 16 728
2007 16 710
2008 16 478
2009 16 540
2010 16 002

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Gks.ru: Численность населения Российской Федерации по городам, поселкам городского типа и районам на 1 января 2010 года (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 Kochky.ru: История Кочек (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 Region.newsib.ru: Кочковский район: История (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 4,6 Loi.sscc.ru: Кочковский район (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 Region.newsib.ru: Кочковский район: География и климат (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  6. 6,0 6,1 Region.newsib.ru: Кочковский район: Сельское хозяйство (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  7. 7,0 7,1 Region.newsib.ru: Кочковский район: Промышленность (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  8. 8,0 8,1 8,2 Region.newsib.ru: Кочковский район: Инвестиции (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  9. 9,0 9,1 9,2 Region.newsib.ru: Кочковский район: Социальная сфера (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  10. 10,0 10,1 10,2 Region.newsib.ru: Кочковский район: Население и занятость (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  11. Region.newsib.ru: Кочковский район: Перспективные показатели развития (ros.). [dostęp 2012-08-08].