Rejon kupiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
kupiński
Купинский район
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Rosja
Obwód  Obwód nowosybirski
Siedziba Kupino
Powierzchnia 4 633 km²
Populacja (2010)
• liczba ludności

33 964[1]
• gęstość 7,41 os./km²
Położenie na mapie obwodu nowosybirskiego
Położenie na mapie
Strona internetowa
Portal Portal Rosja

Rejon kupiński (ros Купинский район) – rejon będący jednostką podziału administracyjnego rosyjskiego obwodu nowosybirskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Historia dzisiejszego rejonu kupińskiego zaczyna się stosunkowo późno, bo dopiero pod koniec XIX wieku, a samo Kupino - regionalne centrum tych ziem - zostaje założone w 1886 roku[2]. Pierwsze osady powstawać zaczęły w latach sześćdziesiątych XIX wieku, a ludność napływała tu głównie z okolic Kurska, Orła i Smoleńska[2]. Wielki napływ ludności zaczyna się w czasie reform Piotra Stołypina, gdy na tym terenie powstaje, w latach 1907-1911, ponad 60 nowych wiosek[3]. W 1911 utworzona zostaje wołost, która bardzo szybko przechodzi etap dynamicznego wzrostu, tak że po kilku latach jest jedną z lepiej rozwiniętych obszarów w tomskiej guberni[3]. Ludność zajmuje się głównie rolnictwem oraz hodowlą zwierząt[3]. Działało tu kilkanaście szkół, a od 1914 roku także urząd pocztowy[3]. Rozbudowywano także sieć kolejową, a pierwszy pociąg pojawił się tu w 1915 roku[2].

Dynamiczny rozwój został przerwany przez wybuch I wojny światowej, a następnie rosyjską wojnę domową, podczas którą tereny te podlegały pod rząd kierowany przez admirała Aleksandra Kołczaka. Na ziemiach tych działała partyzantka bolszewicka i ostatecznie przeszły one pod władzę bolszewików[3]. W 1925 roku władze sowieckie tworzą tu rejon kupiński[2]. Wkrótce przejdzie on przez stalinowski program forsownej kolektywizacji[3]. W 1930 roku otwarta zostaje stacja naprawy traktorów, w 1932 roku stacja napraw pociągów, a w 1936 zakład przetwarzający mięso[3]. Od 1937 roku znajduje się w granicach obwodu nowosybirskiego[2]. Po ataku III Rzeszy nad Związek Radziecki rejon dostarczył sowieckiej gospodarce: 7 milionów ton zbóż, 288 tysięcy ton mięs, 1,266 tysięcy ton mleka oraz wyroby z wełny[3]. W czasie wojny i po jej zakończeniu, na bazie ewakuowanych z zachodu przedsiębiorstw, inwestowano w przemysł i powstawały nowe zakłady, m.in. przetwórstwa ryb czy fabryka elementów maszynowych[3]. Po wojnie powstaje m.in. zakład przetwórstwa mleka, wylęgarnia drobiu oraz szwalnie[3]. Inwestowano także w rozwój sieci szkolnej, placówek kulturalnych, a także sportowych[3]. Po rozpadzie Związku Radzieckiego rejon przechodził proces transformacji ekonomicznej, a także rozpoczął rozwój bazy turystycznej i odbudowy zniszczonych przez władzę sowiecką obiektów sakralnych[3].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Rejon kupiński położony jest w południowo-zachodniej części obwodu nowosybirskiego, w odległości około 400 kilometrów od jego stolicy, Nowosybirska[4]. Położony jest na płaskim terenie stepu kułundyjskiego, a od południa graniczy z Kazachstanem[5]. Rejon bogaty jest w jeziora o obfitości ryb różnych gatunków[4], a także w tereny uprawne, co sprawia że rolnictwo i hodowla są podstawą miejscowej gospodarki[6]. Ziemie przeznaczone pod rolnictwo na początku lat osiemdziesiątych zajmowały ponad 200 tysięcy hektarów[5]. W 2010 roku liczba ta wyniosła 381 tysięcy hektarów[7]. Rolnictwo stanowi 37% ogółu dochodu wytwarzanego na terenie rejonu[7]. Ważnym elementem składowym kupińskiej gospodarki jest także produkcja mleka, a także hodowla bydła i produkcja mięsa[6]. W 2010 roku wyprodukowano tu 19 286 ton mleka i 1981 ton mięsa[7]. Przemysł w rejonie związany jest głównie z przetwórstwem żywności, a w 2010 roku przedsiębiorstwa tego typu w rejonie wytworzyły produkty o łącznej wartości 889 milionów rubli[8]. Mieszkańcy mają do dyspozycji komunikację rejonową, złożoną z autobusów, której długość linii wynosi 811 kilometrów[9].

Według danych z 2010 roku na terenie rejonu kupińskiego znajdują się 40 publiczne szkoły różnego szczebla oraz 23 oddziały przedszkolne[9]. Opiekę zdrowotną zapewnia ponad 50 placówek medycznych, w tym m.in. szpital rejonowy, 3 szpitale wiejskie i specjalistyczna klinika[9]. Funkcjonuje tu także 15 placówek kulturalnych, dom kultury, dziecięce centrum artystyczne, muzeum rejonowe oraz 3 biblioteki[9][5]. W skład rejonu wchodzi jedno osiedle typu miejskiego i 15 osiedli typu wiejskiego.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Wiadomości ogólne[edytuj | edytuj kod]

Według danych federalnych liczba ludności w 2010 na terenie obwodu kupińskiego wyniosła 33 964 ludzi[1]. Zauważalny jest nieustanny spadek tej liczby, z uwagi na niski przyrost naturalny oraz emigrację ludności do wielkich miast[10]. W 1998 roku mieszkało tu jeszcze 41 500 ludzi[5]. Dane z 2011 roku wskazują na delikatną poprawę w stosunku do wcześniejszego roku, gdyż populacja wzrosnąć miała do 34 200 ludzi[10]. Z tego 20 200 stanowi grupę w wieku produkcyjnym[10]. Bezrobocie ma wynosić 1,15%[10]. Średnia miesięczna pensja w 2011 roku stanowiła kwotę 8986 rubli, co jest zauważalnym wzrostem, bo jeszcze w 2006 roku statystyki wskazywały że przeciętne wynagrodzenie wynosi 4377 rubli[10].

Liczba ludności w ostatnich latach[edytuj | edytuj kod]

Rok Liczba ludności
1998 41 500
2006 35 188
2007 34 730
2008 34 472
2009 34 431
2010 34 176
2011 34 200

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy