Rejon zdzięciolski
| Rejon | |||||
| zdzięciolski Дзя́тлаўскі раён
|
|||||
|
|||||
| Położenie na mapie |
|||||
| Państwo | |||||
| Obwód | grodzieński | ||||
| Stolica | Zdzięcioł | ||||
| Powierzchnia | 1544,09 km² | ||||
| Ludność (2010) • liczba ludności • gęstość |
29 500 19,1 os./km² |
||||
| Nr kierunkowy | +375-15-63 | ||||
| Kod pocztowy | 231 4хх | ||||
| Strona internetowa | |||||
Rejon zdzięciolski (biał. Дзя́тлаўскі раён, Dziatłauski rajon, ros. Дя́тловский райо́н, Diatłowskij rajon) − rejon w zachodniej Białorusi, w obwodzie grodzieńskim.
Spis treści |
Geografia[edytuj]
Rejon zdzięciolski ma powierzchnię 1544,09 km². Lasy zajmują powierzchnię 719,41 km², bagna 32,28 km², obiekty wodne 14,92 km²[1]. Graniczy od zachodu z rejonem mostowskim, od północnego zachodu na krótkim odcinku z rejonem szczuczyńskim, od północy z rejonem lidzkim, od wschodu z rejonem nowogródzkim, a od południowego wschodu z rejonem baranowickim obwodu brzeskiego[2].
Ludność[edytuj]
- W 2009 roku rejon zamieszkiwało 29 703 osób, w tym 12 741 w miastach i 16 962 na wsi[3].
- 1 stycznia 2010 roku rejon zamieszkiwało ok. 29 500 osób, w tym ok. 12 700 w miastach i ok. 16 800 na wsi[4].
Skład etniczny[edytuj]
- Białorusini – 80,3%
- Polacy – 13,6%
- Rosjanie – 4,6%
- inni - 1,5%
Przypisy
- ↑ Gosudarstwiennyj ziemielnyj kadastr po sostojaniju na 1 janwaria 2011 g. (ros.). Państwowy Komitet ds. Nieruchomości Republiki Białorusi. [dostęp 2011-05-15].
- ↑ Politiko–administratiwnaja karta. W: pod red. R. A. Żmojdiaka: Gieografija Biełarusi. Atłas. 10 kłass. s. 4.
- ↑ Pieriepiś nasielenija Riespubliki Biełaruś 2009 goda. Czislennost′ nasielenija obłastiej i rajonow. Grodnienskaja (ros.). Narodowy Komitet Statystyczny Republiki Białorusi. [dostęp 2011-05-19].
- ↑ Czislennost′ nasielenija po Riespublikie Biełaruś, obłastiam i g. Minsku (tysiacz czełowiek) na 1 janwaria 2010 goda (ros.). Narodowy Komitet Statystyczny Republiki Białorusi. [dostęp 2011-05-31].
Bibliografia[edytuj]
- pod red. R. A. Żmojdiaka: Gieografija Biełarusi. Atłas. 10 kłass. Mińsk: RUP "Biełkartografija", 2009, s. 64. ISBN 978-985-508-168-6. (ros.)
|
|||||||