Rekcin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Rekcin
Państwo  Polska
Województwo pomorskie
Powiat gdański
Gmina Pruszcz Gdański
Liczba ludności 227
Strefa numeracyjna (+48) 58
Kod pocztowy 83-010 (p-ta Straszyn)
Tablice rejestracyjne GDA
SIMC 0169199
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa pomorskiego
Rekcin
Rekcin
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Rekcin
Rekcin
Ziemia 54°14′29″N 18°33′05″E/54,241389 18,551389Na mapach: 54°14′29″N 18°33′05″E/54,241389 18,551389

Rekcinosada w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie gdańskim, w gminie Pruszcz Gdański w pobliżu drogi wojewódzkiej nr 222.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Historyczne nazwy Rekcina to: Krukowitz (1338 r.), Regkczyn (1472 r.), Rexyno (1526 r.), Rekckczin (1570 r.), Rexszin (1584 r.), Rekcin (1597 r., 1692 r.), Rekcino (1648 r.), Rekczyn (1710 r.), Retcin (1717 r.), Rexin (1740 r.), Recino (1749 r.), Reksyn

Dokument lokacyjny wsi pochodzi z 1338 roku. Pierwotnie był to majątek rycerski podległy kasztelanii gdańskiej. Pierwsze dokumenty pisane pochodzą z 1400 roku dotyczą zobowiązań wojskowych przez wieś wobec Krzyżaków. Inne dokumenty spisane na tabliczkach woskowych związane są ze sprawami sądowymi komturstwa w Gdańsku i mówią o Marquarcie von Rexin i Hansie von Ryxin. Pochodzą one z 1398 i 1411 roku.

Znani są właściciele wsi w XVIII i XIX wieku: Johann Gerhard von Brandis, Sartawski, Piwnicki, Bystram, Parpart, Pogwish, Siwert, Richter, Behrendt,Tornier, Bertram, Schwarz.

W 1856 roku we wsi mieszkało 96 osób, a powierzchnia majątku liczyła 1129,46 morgów. W 1869 zanotowano 127 osób, w 1905 roku - 191, a w 1910 roku - 158.

W 1887 roku po reformie administracyjnej weszła w skład powiatu Gdańsk Wyżyny i podlegała obwodowi w Żuławie. W 1920 roku znalazła się w granicach utworzonego Wolnego Miasta Gdańska, a we wrześniu 1939 roku została wcielona do Rzeszy.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego. W czasach PRLu wieś pegeerowska. Obecnie większość mieszkańców pracuje w aglomeracji gdańskiej w przemyśle i usługach. Na terenach popegeerowskich powstały zakłady przemysłu drzewnego oraz magazyny rolnicze. Wieś przynależy do parafii w Żuławie.

Na terenie wsi dokonano w XIX wieku odkrycia archeologiczne datowane na epokę wczesnego żelaza.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Dariusz Dolatowski: Gminne Strony. Zarys dziejów gminy Pruszcz Gdański do 1939 roku. Suwałki-Pruszcz Gdański: FFP AGNI, 2010, ISBN 978-83-60176-58-0.