Rekin polarny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rekin polarny
Somniosus microcephalus[1]
(Bloch & Schneider, 1801)
Rekin polarny
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada chrzęstnoszkieletowe
Podgromada spodouste
Nadrząd koleniokształtne
Rodzina Somniosidae
Rodzaj Somniosus
Gatunek rekin polarny
Synonimy
  • Leiodon echinatum Wood, 1846
  • Scymnus glacialis Faber, 1829
  • Scymnus gunneri Thienemann, 1828
  • Scymnus micropterus Valenciennes, 1832
  • Somniosus brevipinna Lesueur, 1818
  • Squalus borealis Scoresby, 1820
  • Squalus microcephalus Bloch & Schneider, 1801
  • Squalus norvegianus Blainville, 1825
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 NT pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Rekin polarny[3] (Somniosus microcephalus) – gatunek ryby koleniokształtnej z rodziny Somniosidae. Dawniej zaliczany był do rodziny scymnowatych (Dalatiidae) i rzędu rekinokształtnych (Galeiformes).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Występuje w wodach Grenlandii, Morza Północnego, Północnego Atlantyku, Oceanu Arktycznego i Morza Białego.

Cechy charakterystyczne[edytuj | edytuj kod]

Ciało wrzecionowate, masywne, z małymi płetwami, ubarwienie grzbietu ciemne (czarne, brązowe lub szare), brzuch jaśniejszy, u niektórych osobników występują ciemne pręgi na grzbiecie i bokach. Pysk szeroki, zaokrąglony. Pięć par szczelin skrzelowych. Dwie płetwy grzbietowe, bez kolców. Brak przesłony migawkowej.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Największy osobnik, jaki został złapany mierzył 6,5 m, ale mogą dorastać do 7,3 m[4][2] i osiągać masę do 2,5 tony. 1/3 masy ciała rekina polarnego stanowi wątroba. Rekin przydenny, spotykany w wodach pelagialnych, schodzący na głębokość do 1200 metrów. Zimą podpływa bliżej powierzchni, latem spotykany najczęściej na głębokościach 180 do 550 m. Pływa powoli. Wędruje stadami. Poluje na ryby i morskie ssaki, takie jak foki[5]. W jego żołądku znajdowano szczątki reniferów i niedźwiedzi polarnych[6].

Gatunek jajożyworodny. Młode w chwili przyjścia na świat mają niewiele ponad 60 cm długości. Rekin ten miał kiedyś znaczenie gospodarcze ze względu na pozyskiwany z jego wątroby olej. Mięso surowe jest toksyczne, dopiero ususzone nadaje się do jedzenia. Inuici wyrabiali z suszonej skóry ryby materiał na buty.

Rekin polarny obecny jest w legendach i podaniach Inuitów i Aleutów[5].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Somniosus microcephalus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. 2,0 2,1 Somniosus microcephalus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. G. Nikolski: Ichtiologia szczegółowa. Tłum. Franciszek Staff. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1970.
  4. Yves Cherel, Guy Duhamel. Antarctic jaws: cephalopod prey of sharks in Kerguelen waters. „Deep Sea Research Part I: Oceanographic Research Papers”. 51 (1), s. 17–31, 2004. doi:10.1016/j.dsr.2003.09.009 (ang.). 
  5. 5,0 5,1 Skalugsuak's origins (ang.). Canadian Geographic Magazine. [dostęp 16 maja 2011].
  6. Anna Błońska: Rekiny zagrażają niedźwiedziom?. Kopalnia wiedzy. [dostęp 16 maja 2011].