Rekin wielkogębowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rekin wielkogębowy
Megachasma pelagios[1]
Taylor, Compagno & Struhsaker, 1983
Rekin wielkogębowy
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada chrzęstnoszkieletowe
Podgromada spodouste
Nadrząd lamnokształtne
Rodzina Megachasmidae
Taylor, Compagno & Struhsaker, 1983
Rodzaj Megachasma
Taylor, Compagno & Struhsaker, 1983
Gatunek rekin wielkogębowy
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status none DD.svg
brak danych
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Rekin wielkogębowy[3] (Megachasma pelagios) – gatunek morskiej ryby lamnokształtnej, jedyny przedstawiciel rodziny Megachasmidae i rodzaju Megachasma. Gatunek odkryty w 1976[4], naukowo opisany w 1983[5], słabo poznany. Potwierdzono zaledwie 58 spotkań[6]. Występuje w wodach tropikalnych.

Odkrycie i taksonomia[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy okaz rekina wielkogębowego został schwytany 15 listopada 1976 roku przez statek AFB-14 marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych, 40 kilometrów od wybrzeża wyspy Kāneʻohe na Hawajach. Osobnik ten mierzący 4,5 metra i ważący 750 kg, zaplątał się linę kotwiczą dryfkotwy[7]. Po zbadaniu przez Leightona Taylora, amerykańskiego specjalistę od hawajskich spodoustych, okazało się, że jest to nieznany wcześniej gatunek rekina, co czyni go - obok latimerii - jednym z bardziej sensacyjnych odkryć XX-wiecznej ichtiologii[8]. Takson ten opisany został w 1983 roku przez Leightona Taylora, Leonardo Compagno i Paula Struthsakera jako Megachasma pelagios na łamach periodyku Proceedings of the California Academy of Sciences[7]. Nazwa rodzajowa jest połączeniem greckich słów "megalos" (wielki) i "chasma" (jaskinia). Epitet gatunkowy pelagios pochodzi od greckiego słowa oznaczającego "morski"[9].

Cechy charakterystyczne[edytuj | edytuj kod]

Ciało masywne, długie, zwężające się ku tyłowi, z dużym łbem zakończonym bardzo szerokim otworem gębowym. Dwie małe płetwy grzbietowe. Duża, heterocerkalna płetwa ogonowa. Szczeliny skrzelowe średniej długości. Grzbiet ciemnobrązowy. Największy znany osobnik mierzył ok. 5,5 m długości. Żywi się planktonem.

Przypisy

  1. Megachasma pelagios w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Megachasma pelagios. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. Biologia. Multimedialna encyklopedia PWN Edycja 2.0. pwn.pl Sp. z o.o., 2008. ISBN 978-83-61492-24-5.
  4. Taylor, L. 1977. Megamouth. Oceans 10: 46–47.
  5. Taylor, L.R. et al. (1983): "Megamouth — a new species, genus, and family of lamnoid shark (Megachasma pelagios, family Megachasmidae) from the Hawaiian Islands". Proc. Cal. Acad. Sci. 43A: 87–110.
  6. http://kdvr.com/2014/05/09/rare-megamouth-shark-caught-off-coast-of-japan-video/
  7. 7,0 7,1 Leighton R. Taylor, L. J. V. Compagno & Paul J. Struhsaker. Megamouth – a new species, genus, and family of lamnoid shark (Megachasma pelagios, family Megachasmidae) from the Hawaiian Islands. „Proceedings of the California Academy of Sciences”. 8 (43), s. 87–110, 1983. 
  8. Tim M. Berra. Some 20th century fish discoveries. „Environmental Biology of Fishes”. 1 (50), s. 1–12, 1997. DOI: 10.1023/A:1007354702142. 
  9. Carol Martins & Craig Knickle: Education Biological Profiles MEGAMOUTH SHARK (Megachasma pelagios) (ang.). 2013-02-20. [dostęp 2015-01-22].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]