Reklama szokująca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Reklama szokująca (ang. Shockvertising, połączenia słów shock - szok oraz advertising - reklama) - reklama z wykorzystaniem motywów powszechnie uważanych za ryzykowne, szokujące, wzbudzające mieszane uczucia. Celem tego typu działań jest zwrócenie uwagi na dany produkt, zazwyczaj wspiera krótkookresową strategię sprzedaży. Zazwyczaj eksploatuje obszary tematycznie związane z seksem, pornografią, zaskoczeniem, obrzydliwościami, strachem i przemocą na granicy dobrego smaku.

Rola a cel[edytuj | edytuj kod]

Główną rolą reklamy szokującej jest - poprzez kreowanie prowokacji i skandali - niepozostawienie jej odbiorcy wobec niej obojętnym. Reklama taka powoduje wzburzenie, wodzi na pokuszenie, przykuwa uwagę, szok. Działa krótko, ale bardzo intensywnie i jest najczęściej efektywna. Szokująca reklama niczego poza świadomością produktu nie buduje: szokiem można sprzedać produkt, ale nie markę.

Ryzykiem przy stosowaniu tego rodzaju środkiem reklamy jest możliwość przekroczenia granicy dobrego smaku, to może grozić utratą reputacji marki. Co dla jednych jest prowokujące, dla innych może być pomysłowe.

Celem skandalizujących reklam nie jest obrażanie konsumenta. Odwołują się one do jego poczucia humoru i stanowią wyzwanie dla seksualnych, religijnych i moralnych tematów tabu. Jednak odważna reklama wiąże się z ryzykiem odstraszenia klientów zamiast przyciągnięcia ich. W większości wypadków ryzyko zostało wkalkulowane w koszty. Wywołanie skandalu to sposób na osiągnięcie rozgłosu niewielkim kosztem. Czasami wystarczy parę plakatów. Jeżeli gazety i telewizja będą mówić o "skandalizującej kampanii", która w dodatku spotka się z wieloma głosami oburzenia, to zrobią produktowi bezpłatną reklamę. Telewizyjny spot kosztowałby znacznie więcej. Specjaliści od reklamy dbają o to, aby za wszelką cenę przyciągnąć uwagę konsumenta. Efekty ich pracy bywają różne. Bombardując nas utartymi zwrotami lub niekonwencjonalnymi skojarzeniami, mogą nudzić, szokować lub złościć. Najgorzej byłoby dla reklam, gdybyśmy pozostawali wobec nich obojętni.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Augustyniak, Reklama podprogowa - fakt czy artefakt?, Wiedza i Życie (01-07-1998 )
  • Oliviero Toscani, Reklama - uśmiechnięte ścierwo, Warszawa 1997
  • Encyklopedia Marketingu, Agencja Wydawniczo-Poligraficzna "Placet", T. Szucki, Warszawa 1998

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]