Rekonstrukcja (bitwy)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Rekonstrukcja bitwy o Berlin z 1945 roku na terenie Twierdzy Modlin
Rekonstrukcja bitwy o Berlin z 1945 roku na terenie Twierdzy Modlin
Czescy rekonstruktorzy odtwarzający armię austriacką w czasie bitwy pod Austerlitz

Rekonstrukcja – szereg działań związanych z odtwarzaniem wydarzeń historycznych. W Polsce jeszcze nie ma jednej, przypisanej mu nazwy. Określana jest nazwami: rekonstrukcja militarna, inscenizacja bitwy, festyn historyczny, widowisko historyczne itp.

Efekt działania[edytuj | edytuj kod]

Drużyna Wikingów najemników, grupa rekonstrukcji historycznych z Bielska-Białej, 2007
Rzymski legionista z grupy rekonstrukcyjnej powstałej na Uniwersytecie im. Marii Skłodowskiej-Curie w Lublinie, odwołującej się do tradycji Legio XIIII GMV – Festyn Archeologiczny w Biskupinie – rok 2006

Sens takich przedstawień ma swoich zwolenników i krytyków. Zasadnicza różnica dotyczy wpływu na pojmowanie historii przez dzieci.

Rekonstrukcja ma na celu odtworzenie przebiegu batalii z przeszłości. Celem takiego widowiska jest krzewienie historii poprzez pokazanie na żywo replik sprzętu, replik ubioru, taktyki, komend, języka etc. stosowanego w przeszłości. Szczególny nacisk kładziony jest na szczegółowość w odwzorowaniu historycznym.

Grupy rekonstrukcyjne[edytuj | edytuj kod]

Członek Grupy Rekonstrukcji Historycznej 3 Bastion Grolman z Poznania (Międzyrzecki Rejon Umocniony – Pniewy, festyn – maj 2006 r.)

Na świecie od dawna panuje moda na uczestniczenie w rekonstrukcjach. Ze względu na ostre przepisy (które grupy same sobie narzucają) dotyczące wierności odtwarzanej broni i ubiorów zgodnie z oryginałem, jest to dość drogie hobby. W Polsce również powstało wiele grup zajmujących się inscenizowaniem bitew. Oficjalną nazwą nadawaną takim grupom jest grupa rekonstrukcji historycznej (w skrócie GRH).

Tworzone grupy składają się zazwyczaj z osób pochodzących przeważnie z jednej miejscowości i okolic. Wybierają one profil działania dotyczący konkretnej epoki, a czasem nawet konkretnej formacji wojskowej (np. GRH-2 pułk szwoleżerów itp.). Profil z reguły związany jest z wydarzeniem, które odbyło się gdzieś w pobliżu miejsca zamieszkania, lub zamkiem czy twierdzą będącymi akurat w sąsiedztwie. Nie jest to reguła; w Polsce istnieją też grupy rekonstrukcyjne Indian, z których każda odpowiada innemu plemieniu (Apaczów, Komanczów itd.). Każdy członek grupy zobowiązany jest do samodzielnego zdobywania ekwipunku, czyli strojów z epoki, uzbrojenia, dodatkowego wyposażenia itp. Część elementów członkowie nawet sami wykonują na podstawie dostępnych źródeł historycznych. Muszą przy tym dysponować dużą wiedzą na temat ubioru i uzbrojenia z danego okresu. Na Zachodzie rozwinął się na tym tle bardzo zyskowny handel wyposażeniem oferujący niemal wszystko. Np. kompletny ubiór żołnierza z epoki napoleońskiej kosztuje ok. 5 tys. zł. Także w Polsce działalność wielu warsztatów kowalskich przestawiła się na produkcję starej broni i rozwinęła się ogromnie, żeby zaspokoić wciąż rosnące zapotrzebowanie.

Podstawowym zadaniem grup jest odtwarzanie wydarzeń historycznych w formie widowiska. Większość z nich to działania nie nastawione na zysk i cieszące się poparciem lokalnych władz jako działania o dużym znaczeniu promocyjnym dla okolicy. Istnieją też wyspecjalizowane grupy, które można wynająć do uświetnienia prywatnej czy firmowej imprezy. Część z nich prowadzi specjalne treningi władania bronią białą, przy czym nierzadko ćwiczy się pojedynki. Ewenementem jest słynna na świecie polska zawodowa grupa kaskaderska specjalizująca się w odtwarzaniu niebezpiecznych scen (oczywiście w strojach z epoki). Jej członkowie mają za sobą niejeden występ w filmach historycznych.

Historia rekonstrukcji w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Jakkolwiek moda na to hobby przyszła z Zachodu, to pierwsze skromne rekonstrukcje odbywały się już w PRL.

  • 1967 – marsz słowiańskich wojów
  • 1978 – inscenizacja turnieju rycerskiego na zamku Golub-Dobrzyń
  • 1992 – pierwsza rekonstrukcja Grunwaldu. Przybyło 20 rycerzy (dla porównania: w roku 2006 – 1700 rycerzy i 4000 osób z całej Europy, ponad 80 000 widzów)
  • 1998 – odtworzenie bitwy nad Bzurą. Pierwsza rekonstrukcja bitwy z II wojny światowej

Same bitwy nie wyczerpują skali zjawiska. Rekonstrukcje odbywają się w Biskupinie, rekonstrukcją były też próby przepłynięcia Wisły na tratwie (zbudowanej według danych historycznych) itp.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]