Relacja spójna
Relacja spójna (liniowa) – dwuczłonowa relacja
spełniająca następujący warunek:
.
Innymi słowy, relacja dwuczłonowa na zbiorze
jest relacją spójną, jeśli dla każdych dwóch różnych elementów
mamy, że
jest w relacji z
lub
jest w relacji z
.
Dokładna terminologia tematu nie jest ustalona. Powyższą definicję podaliśmy za Wojciechem Guzickim i Piotrem Zakrzewskim[1] (zobacz też zbiór zadań Wiktora Marka i Janusza Onyszkiewicza[2]). Niektórzy autorzy używają nieco odmiennej definicji relacji spójnej, podając następujący warunek jako jej definicję:
.
Należy zauważyć, że ta druga definicja spójności relacji implikuje, że relacja jest zwrotna, podczas gdy nasza główna definicja nie implikuje tej własności.
[edytuj] Przykłady
Przykładem relacji spójnej jest relacja
na zbiorze liczb naturalnych. Jeśli weźmiemy dowolne dwie liczby naturalne to zawsze jedna z nich jest nie większa od drugiej.
Przykładem relacji, która nie jest spójna, jest relacja podzielności na zbiorze liczb naturalnych dodatnich. Na przykład żadna para różnych liczb pierwszych nie spełnia takiej relacji.
Relacja pełna jest spójna. Relacja pusta nie jest spójna, o ile nie jest określona na zbiorze pustym.
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Wojciech Guzicki; Piotr Zakrzewski: Wykłady ze wstępu do matematyki. Wprowadzenie do teorii mnogości. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005. Strona 176. ISBN 83-01-14415-7.
- ↑ Wiktor Marek; Janusz Onyszkiewicz: Elementy logiki i teorii mnogości w zadaniach, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1975, wydanie 2., strona 38.
.
.