Relacja spójna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Relacja spójna (liniowa) – dwuczłonowa relacja \varrho \subset X \times X spełniająca następujący warunek:

(\forall x,y \in X)((x,y) \in \varrho \, \or \, (y,x) \in \varrho \, \or \, x=y ).

Innymi słowy, relacja dwuczłonowa na zbiorze  X jest relacją spójną, jeśli dla każdych dwóch różnych elementów x,y\in X mamy, że  x jest w relacji z  y lub  y jest w relacji z  x .

Dokładna terminologia tematu nie jest ustalona. Powyższą definicję podaliśmy za Wojciechem Guzickim i Piotrem Zakrzewskim[1] (zobacz też zbiór zadań Wiktora Marka i Janusza Onyszkiewicza[2]). Niektórzy autorzy używają nieco odmiennej definicji relacji spójnej, podając następujący warunek jako jej definicję:

 (\forall x,y \in X)((x,y) \in \varrho \, \or \, (y,x) \in \varrho).

Należy zauważyć, że ta druga definicja spójności relacji implikuje, że relacja jest zwrotna, podczas gdy nasza główna definicja nie implikuje tej własności.

[edytuj] Przykłady

Przykładem relacji spójnej jest relacja  \leqslant na zbiorze liczb naturalnych. Jeśli weźmiemy dowolne dwie liczby naturalne to zawsze jedna z nich jest nie większa od drugiej.

Przykładem relacji, która nie jest spójna, jest relacja podzielności na zbiorze liczb naturalnych dodatnich. Na przykład żadna para różnych liczb pierwszych nie spełnia takiej relacji.

Relacja pełna jest spójna. Relacja pusta nie jest spójna, o ile nie jest określona na zbiorze pustym.

[edytuj] Zobacz też

Przypisy

  1. Wojciech Guzicki; Piotr Zakrzewski: Wykłady ze wstępu do matematyki. Wprowadzenie do teorii mnogości. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005. Strona 176. ISBN 83-01-14415-7.
  2. Wiktor Marek; Janusz Onyszkiewicz: Elementy logiki i teorii mnogości w zadaniach, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1975, wydanie 2., strona 38.
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach