Reliktowiec górski
| Reliktowiec górski | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | wróblowe |
| Podrząd | śpiewające |
| Rodzina | reliktowce |
| Rodzaj | †Moho |
| Gatunek | reliktowiec górski |
| Nazwa systematyczna | |
| Moho nobilis[1] | |
| (Merrem, 1786) | |
| Kategoria zagrożenia (CzKGZ)[2] | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Reliktowiec górski (Moho nobilis) w jęz. hawajskim Hawaiʻi ʻŌʻō lub ʻŌʻō – gatunek wymarłego ptaka z rodziny reliktowców (Mohoidae)[3], wcześniej zaliczany do miodojadów (Meliphagidae)[1][2]. Występował endemicznie na Hawajach (Stany Zjednoczone).
Gatunek znany tylko z największej wyspy archipelagu – Hawaii, jednak mógł występować także na sąsiednich wyspach.
Dorosły osobnik mierzył ok. 32 cm. Długość skrzydeł wynosiła ok. 110-115 mm. Ogon mierzył ok. 19 cm. Upierzenie błyszczące, czarne z brązowym cieniowaniem na brzuchu. Charakterystyczne żółte pióra na skrzydłach oraz na spodniej stronie skrzydeł, niewidoczne, kiedy skrzydło jest zamknięte.
Zamieszkiwał gęsty las wyspowy. Żywił się nektarem roślin z rodziny lobeliowatych, głównie z gatunku Metrosideros polymorpha.
Gatunek po raz pierwszy opisany w 1786 r. przez niemieckiego naturalistę Blasiusa Merrema na podstawie okazu przekazanego do Muzeum Uniwersyteckiego w Getyndze (Niemcy) przez króla Wielkiej Brytanii, Jerzego III. Jeden okaz został nabyty w 1819 r. przez Lorda Stanleya na aukcji Williama Bullocka i znajduje się obecnie w Muzeum w Liverpoolu. Kolejne dwa okazy (oznaczone: RMNH 110.044 i RMNH 110.045) znajdują się w Narodowym Muzeum Historii Naturalnej "Naturalis" w Lejdzie (Holandia). Co najmniej jeden okaz trefił także do Muzeum Leverianum (kolekcja Sir Ashtona Levera).
Reliktowiec górski był obiektem częstych polowań. Jego efektowne upierzenie używane było do robienia królewskich szat i peleryn. Ostatni raz zebrany (lub schwytany) w 1898 r., ostatni raz słyszany w 1934 r. na stokach wulkanu Mauna Loa. Gatunek wymarł przypuszczalnie wskutek polowania dla cennych piór, utraty środowiska naturalnego i chorób przywleczonych na wyspę przez inwazyjne gatunki obce.
Lokalna nazwa wulkanu Puʻu ʻŌʻō (na wyspie Hawaii) jest często tłumaczona jako "Wzgórze ptaka ʻŌʻō", które nawiązuje do Moho nobilis.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Moho nobilis w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ 2,0 2,1 Moho nobilis. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ Gill, F., Wright, M. & Donsker, D.: Family Mohoidae (ang.). IOC World Bird Names (wersja 2.0), 2009. [dostęp 17 kwietnia 2009].
[edytuj] Bibliografia
- Stresemann, E., (1950): Birds collected during Capt. James Cook's last expedition (1776-1780). The Auk, 67(1): 66-88. pełny tekst w formacie PDF (ang.).
