Remus (księżyc)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Remus | |
| Odkrył | Franck Marchis, Pascal Descamps, Daniel Hestroffer i Jérôme Berthier |
| Data odkrycia | 9 sierpnia 2004 |
| Tymczasowe oznaczenie | S/2004 (87) 1 |
| Charakterystyka orbity | |
| Półoś wielka | 706 ± 5 km |
| Mimośród | 0,016 ± 0,011 |
| Okres obiegu | 1,3788 ± 0,0007 d |
| Nachylenie do płaszczyzny orbity planety | 2.0° ± 1.0° |
| Własności fizyczne | |
| Średnica równikowa | 7 ± 2 km |
| Masa | ~2 × 1014 kg |
| Okres obrotu wokół własnej osi | równy okresowi obiegu? |
| Jasność absolutna | 11,2 m |
Remus, pełna nazwa (87) Sylvia II Remus – księżyc planetoidy 87 Sylvia z pasa głównego planetoid.
Spis treści |
Odkrycie i nazwa [edytuj]
Remus został odkryty 9 sierpnia 2004 roku przez astronomów za pomocą teleskopu Europejskiego Obserwatorium Południowego (ESO) w Chile. Następnie nadano mu prowizoryczne oznaczenie S/2004 (87) 1.
Nazwa tego satelity pochodzi od postaci Remusa, jednego z dwóch bliźniaków, założycieli Rzymu.
Orbita i właściwości fizyczne [edytuj]
Księżyc ten ma średnicę ok. 7 km i krąży wokół macierzystego ciała w odległości ok. 706 km w czasie 1,37 dnia. Orbita jego charakteryzuje się bardzo małym mimośrodem wynoszącym 0,016, nachylona jest zaś pod kątem ok. 2º do płaszczyzny równika Sylvii.
