René-Just Haüy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rene just hauy.jpg

René Just Haüy (ur. 28 lutego 1743 w Saint-Just-en-Chaussée, zm. 3 czerwca 1822 w Paryżu) - francuski mineralog, wraz z Jeanem Baptiste Romé de l'Isle był twórcą krystalografii geometrycznej.

Pochodził z biednej rodziny tkackiej[1]. Absolwent College de Navarre i College de Lemoine, po ukończeniu którego przyjął święcenia kapłańskie i wykładał w koledżu. Podczas swej 21-letniej pracy w College de Navarre zainteresował się botaniką. W r. 1802 został profesorem mineralogii w Muzeum Historii naturalnej w Paryżu, a w 1809 został mianowany na podobne stanowisko na Sorbonie[2]. Krystalografią zainteresował się przypadkowo; podczas obserwowania pękniętego kryszatału kalcytu zauważył regularności w jego strukturze[2]. Po przeprowadzeniu szeregu eksperymentów sformułował teorię struktury kryształu, w której najistotniejszą było stwierdzenie istnienia stałych kątów, które miały być identyczne jak struktura cząsteczkowa kryształów. Badał również zjawisko piezoelektryczności kryształów.

Prześladowany podczas rewolucji francuskiej; jego kolekcję minerałów skonfiskowano, a sam Haüy został uwięziony w Seminaire St-Firmin[1]. Po zakończeniu rewolucji wrócił do pracy naukowej.

Hołd[edytuj | edytuj kod]

Był jednym z pierwszych członków Legii Honorowej. Jego nazwisko pojawiło się na liście 72 nazwisk na wieży Eiffla[3].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 New Advent Catholic Encyclopaedia - René-Just Haüy. [dostęp 2011-11-20].
  2. 2,0 2,1 René Just Haüy (ang.). [dostęp 2011-11-20].
  3. La tour Eiffel Laboratoire (fr.). www.tour-eiffel.fr. [dostęp 2011-11-20].