Renault Estafette

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Renault Estafette
Renault Estafette
Inne nazwy Dacia D6
Producent Dacia
Renault
Zaprezentowany wrzesień 1959
Okres produkcji 1959-1980 Renault
1964-1986 Diésel Nacional
1965-1969 Construction des Automobiles Renault en Algérie
1975-1978 Dacia
Miejsce produkcji  Francja
 Meksyk, Sahagun City
 Algieria, Algier
 Rumunia, Mioveni
Następca Renault Trafic
Dane techniczne
Segment dostawcze
Silniki 845 cm³, 1108 cm³, 1289 cm³
Skrzynia biegów 4-biegowa manualna
Rodzaj napędu przedni
Długość 4070 mm[1]
4100 mm[1]
Szerokość 1780 mm[1]
Wysokość 1930 mm[1]
2210 mm[1]
Dane dodatkowe
Konkurencja Citroën H
VW Transporter T2
FSC Żuk
Škoda 1203
Barkas B1000
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Renault Estafette - to samochód dostawczy, który występował w wielu wersjach nadwozia. Produkowany był przez koncern Renault w latach 1959-1980.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Historia samochodu Renault Estafette rozpoczęła się w 1952 roku[2]. Guy Grosset-Grange przekonał prezesa Renault do szybkiego wdrożenia projektu oznaczonego symbolem R213x. Samochód był niewielki, posiadał samonośne nadwozie oraz chłodzony cieczą i napędzający przednie koła silnik umieszczony z przodu. Napęd stanowił czterocylindrowy silnik o pojemności 845 cm³ i mocy 32 KM. Sprawdzona i trwała jednostka nosiła nazwę Ventoux i napędzała m.in. modele Renault 4CV oraz Renault Dauphine. W odróżnieniu od konstrukcji innych firm, zastosowano manualną, całkowicie zsynchronizowaną cztero biegową skrzynię oraz niezależne zawieszenie wszystkich kół. Nadwozia zostało wykonane z blachy stalowej. Kabinę kierowcy wyposażono w wydajny system wentylacji i ogrzewania. W 1957 roku na ulicę wyjechał pierwszy prototyp pojazdu. Projektowi nadano nazwę Estafette, co – w tłumaczeniu na język polski – oznacza goniec, kurier[2]. Premiera Renault Estafette odbyła się we wrześniu 1959 roku podczas Salonu Samochodowego w Paryżu. Wkrótce dostawczy pojazd o ładowności 600 kg trafił do sprzedaży. Samochód oferowany był w kilkanastu typach nadwozia. Poza podstawowym furgonem oferowano także 9-osobowego mikrobusa zwanego "Alouette", wersję pick-up z krytą plandeką, furgon lub mikrobus z podwyższonym dachem, a także wersję pod zabudowę specjalistyczną. Renault Estafette eksploatowano w policji, żandarmerii, armii francuskiej, straży pożarnej, a także w służbach medycznych jako ambulans (ze wzmocnionymi elementami zawieszenia)[2]. W maju 1962 roku wprowadzono zmodernizowaną wersję Estafette R2132/33 z silnikiem Sierra o pojemności 1108 cm³ i mocy 45 KM, znanym z modelu Renault 8. Ładowność wzrosła do 800 kg. Trzy lata później pojawiła się wersja R2134 z rozstawem osi przedłużonym o 380 mm i ładownością 1000 kg. Jesienią 1968 roku wprowadzono trzecią serię Estafette – R2136 z silnikiem 1289 cm³ o mocy 54 KM. Wprowadzono skrzynię biegów o zmienionych przełożeniach, dzięki czemu prędkość maks. wzrosła do 98 km/h.[2] W kolejnych latach zmodyfikowano nadwozie, wprowadzając masywne zderzaki z odbojami, zmieniono kształt osłony wlotu powietrza, kloszy kierunkowskazów a także stylizację deski rozdzielczej. W 1972 roku wprowadzono podciśnieniowe wspomaganie układu hamulcowego. W 1975 roku rozpoczęto licencyjny montaż Estafette pod nazwą Dacia D6 w Rumunii. W czerwcu 1980 roku z taśmy montażowej zjechał ostatni Renault Estafette. Wyprodukowano łącznie 533 209 sztuk. Następcą został Renault Trafic[2].

Dacia D6[edytuj | edytuj kod]

W 1975 r. podjęto montaż licencyjny Renault Estafette z silnikiem 1,2 l w zakładach Dacii w Mioveni pod nazwą Dacia D6. Był to pierwszy dostawczy samochód produkowany przez Dacię. Montaż zakończono w 1978 roku, wyprodukowano 842 egzemplarze.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]