Renkloda Ulena
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Śliwa domowa | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | klad różowych |
| Rząd | różowce |
| Rodzina | różowate |
| Rodzaj | śliwa |
| Gatunek | śliwa domowa |
| Kultywar | Renkloda Ulena |
| Nazwa systematyczna | |
| Prunus domestica 'Renkloda Ulena' | |
| Synonimy | |
|
Oullins Reneklode |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Śliwa domowa 'Renkloda Domowa' – odmiana uprawna (kultywar) śliwy domowej (Prunus domestica L. subsp. italica (Borckh.) Hegi var. Claudiana), należąca do grupy o średniowczesnej porze dojrzewania. Odmiana została wyselekcjonowana we Francji jako siewkę nieznanego pochodzenia. Popularna w Polsce głównie w uprawie amatorskiej, do Rejestru Odmian prowadzonego przez Centralny Ośrodek Badania Odmian Roślin Uprawnych [2] wpisana w 1990 roku.
Spis treści |
Morfologia [edytuj]
- Pokrój
- Drzewo rośnie bardzo silnie, tworząc dużą rozłożystą koronę o bardzo mocnej konstrukcji. W pierwszych latach po posadzeniu tworzy koronę odwrotnie stożkowatą, która później spłaszcza się i rozrasta.
- Pędy
- Jednoroczne są silne, długie i sztywne, o fioletowym lub bordowym zabarwieniu, pokryte drobnymi, brunatnymi przetchlinkami.
- Liście
- Sztywne, lekko pofałdowane, o szeroko eliptycznym kształcie, ciemnozielone z połyskiem.
- Owoce
- Duże, o przeciętnej masie 45-50 g. Kształt kulisty lub lekko owalny. Szypułka zwykle zielona, dość gruba, średniej długości. Skórka zielonożółta, a u owoców bardzo dojrzałych żółta, a nawet jasnopomarańczowa, pokryta białym nalotem i jasnymi cętkami z czerwonawą obwódką. Miąższ intensywnie żółty z jaśniejszymi żyłkami, o konsystencji galaretowatej, aromatyczny. Pestka dość duża, szerokoeliptyczna, od strony szypułki łagodnie zaokrąglona, a od strony przeciwnej zaostrzona. Dość dobrze oddziela się od miąższu. W pełni dojrzałości owoce chętnie atakowane przez osy.
Zastosowanie [edytuj]
- Roślina uprawna. Szczepiona na ałyczy w okres owocowania wchodzi dość późno, 4-5 lat po posadzeniu. Szczepiona na podkładkach osłabiających wzrost, np. na siewkach Węgierki Wangenheima, może owocować już w 2-3 roku. Plonuje bardzo obficie, lecz często przemiennie. Jest odmianą samopłodną, czyli nie wymaga zapylenia obcym pyłkiem.
- Kulinaria: Odmiana ceniona ze względu na szerokie zastosowanie owoców. Dostarcza wyśmienitych owoców deserowych do spożycia w stanie świeżym, także chętnie przyrządza się z nich kompoty (choć do tego celu najlepsze są owoce niezupełnie dojrzałe). W wielu krajach (np. Niemcy, Francja) można kupić dżemy robione wyłącznie z owoców tej odmiany. W Czechach można także spotkać śliwowicę z Renklody Ulena.
Uprawa [edytuj]
- Ze względu na silny wzrost powinno się ją uprawiać wyłącznie na podkładkach skarlających. Jest odmianą samopylną i nie wymaga sadzenia zapylaczy.
- Renkloda Ulena jest odmianą średnio wytrzymałą na mróz. Jest średnio wrażliwa na wirusa ospowatości śliw, wywołującego szarkę, i stosunkowo mało podatna na inne choroby. Wyjątkiem jest brunatna zgnilizna drzew pestkowych (monilioza), na którą Renkloda Ulena jest bardzo podatna.
- Zbiór i przechowywanie: W warunkach polskich w zależności od rejonu i typu dojrzałość zbiorczą osiąga od pierwszej połowy sierpnia do początku września. Owoce na ogół dojrzewają bardzo nierównomiernie. Owoce w chłodni można przechować mniej więcej 3 tygodnie.
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-01-26].
- ↑ Centralny Ośrodek Badania Odmian Roślin Uprawnych: Lista Odmian Roślin Sadowniczych wpisanych do Krajowego Rejestru w Polsce. [dostęp 2013-04-22].
Bibliografia [edytuj]
- A. Rejman: Pomologia. Warszawa: PWRiL, 1994. ISBN 83-09-01612-3.
- Z. Grzyb, E. Rozpara: Nowoczesna uprawa śliw. Warszawa: Hortpress, 2000. ISBN 83-86384-39-5.
