Rennes-le-Château

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rennes-le-Château
Herb
Herb gminy Rennes-le-Château
Państwo  Francja
Region Langwedocja-Roussillon
Departament Aude
Arrondissement Limoux
Powierzchnia 14,67 km²
Ludność (2007)
 • liczba
 • gęstość

91
6,2 os./km²
Kod pocztowy 11190
Kod INSEE 11309
Położenie na mapie Francji
Mapa lokalizacyjna Francji
Rennes-le-Château
Rennes-le-Château
Ziemia 42°56′N 2°16′E/42,933333 2,266667
Strona internetowa gminy
Portal Portal Francja

Rennes-le-Château – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Langwedocja-Roussillon, w departamencie Aude. Położona jest pomiędzy górami Sewenny znajdującymi się na północnym-wschodzie oraz Pirenejami na południu. Okolica znana jest z malowniczych krajobrazów, postrzępionych pasm górskich, głębokich kanionów rzecznych i wapiennych płaskowyży z dużymi jaskiniami.

Według danych na rok 2007 gminę zamieszkiwało 91 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 6,2 osób/km² (wśród 1545 gmin Langwedocji-Roussillon Rennes-le-Château plasuje się na 813. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 542.).

Miejscowość zyskała międzynarodową sławę za sprawą XIX-wiecznego księdza Bérengera Saunière’a i narosłych wokół niego teorii spiskowych sugerujących, że odkrył on ogromny skarb. Jego historia przyciąga do miasteczka dziesiątki tysięcy turystów każdego roku[1]

Historia[edytuj | edytuj kod]

Rennes-le-Château podobnie jak wiele europejskich wsi ma złożoną historię. Początkowo znajdowało się tam prehistoryczne obozowisko, później rzymska kolonia (lub przynajmniej willa albo świątynia), będąca częścią rzymskiej prowincji Gallia Narbonensis.

W VI i VII wieku n.e. czyli w okresie przejściowym, kiedy to francuski król Chlodwig I pokonał Wizygotów, Rennes-le-Château było częścią Septymanii[2]

Do 1050 roku władzę nad całym obszarem sprawowali władcy Tuluzy, którzy wznieśli wiele zamków, w tym ok. 1002 roku w Rennes-le-Château[3]. Jednakże jego obecne ruiny są pozostałością po XVII lub XVIII- wiecznej budowli[4].

Kościół Św. Marii Magdaleny[edytuj | edytuj kod]

Znajdujący się w Rennes-le-Château kościółek pod wezwaniem Św. Marii Magdaleny ma równie złożoną historię co sama miejscowość. Badania wskazują, że po raz pierwszy wzniesiono go ok. VIII wieku, jednakże prawie na pewno w X lub XI wieku był już w ruinie. Wtedy też na jego miejscu postawiono nową świątynię, która po drobnych naprawach przetrwała do XIX wieku, kiedy to miejscowy ksiądz Bérenger Saunière przeprowadził gruntowny remont. Z zachowanych pokwitowań i ksiąg rachunkowych duchownego wynika, że renowacja kościoła oraz cmentarza, na przestrzeni dziesięciu lat (1887-1897), wyniosła 11 605 franków[5].

Nad wejściem Saunière umieścił łacińską inskrypcję „Terribilis est locus iste” („To jest miejsce szacunku”). Jej dalsza część wyryta na łuku nad dwoma frontowymi drzwiami i mówi: „to jest dom Boga, brama nieba i będzie nazywana królewskim dworem Boga”[6].

Kiedy w listopadzie 1896 r. duchowny zlecił znanemu rzeźbiarzowi i malarzowi Giscardowi z Tuluzy ozdobienie kościoła nowymi posągami świętych, zlecił mu również wykonanie rzeźby diabła podtrzymującego aspersorium. Była to niezwykła i rzadko spotykana figura we francuskich kościołach[7], ale w 1996 roku jego głowa została skradziona i do tej pory jej nie odzyskano. Wszystkie elementy i posągi, które wykonał Giscard nie były jednak robione na specjalne zamówienie, ale zostały wybrane przez Saunière’a z jego katalogu.

Ksiądz po odrestaurowaniu kościoła sfinansował budowę również innego obiektu poświęconego Marii Magdalenie. Była nią wieża Magdala połączona z oranżerią, wzniesiona na skraju wsi, w której duchowny zrobił bibliotekę.

Po zakończeniu prac renowacyjnych, kościół został ponownie konsekrowany przez biskupa Billarda w 1897 roku. Ponadto biskup ufundował również krzyż dla nowo powstałej przykościelnej Golgoty[8].

Przypisy

  1. Christiane Amiel. L’abîme au trésor, ou l’or fantôme de Rennes-le-Château. „Imaginaires archéologiques”. 22, s. 61-86, 2008. Paryż: Éditions de la Maison des sciences de l’homme. 
  2. Louis Fédié: Le Comté de Razès et le diocèse d'Alet, notices historiques. Carcassonne: Lajaux Frères, 1880.
  3. Abbé Sabarthès: Dictionnaire topographique du Département de l'Aude, comprenant les noms de lieux anciens et modernes.
  4. Bill Putnam, John Edwin Wood: The Treasure of Rennes-le-Château: A Mystery Solved. Sutton: Sutton Publishing Limited, 2005. ISBN 0-7509-4216-9.
  5. Jacques Rivière: Le Fabuleux trésor de Rennes-le-Château. Editions Belisane, 1983, s. 130. ISBN 2-902296-42-8.
  6. Ballyroan Parish History. ballyroanparish.ie. [dostęp 2014-03-31].
  7. Bill Putnam, John Edwin Wood: The Treasure of Rennes-le-Château: A Mystery Solved. Sutton: Sutton Publishing Limited, 2005, s. 167. ISBN 0-7509-4216-9.
  8. Abbé Bruno De Monts: Les Cahiers de Rennes-le-Château. Editions Belisane, 1996, s. 14, 45-46. ISBN 2-910730-12-3.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]