Renta emisyjna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Renta emisyjna, inaczej renta z monopolu emisyjnego lub seniorat, jest to realna wartość zasobów państwa pozyskanych dzięki posiadanemu monopolowi na emisję pieniądza. Państwo jest jedynym organem, który posiada prawo do emisji, a koszty produkcji pieniądza (druku i bicia monet) nie są równoważne z jego późniejszą wartością. Jeżeli realny popyt na pieniądz

M/P

M – podaż pieniądza
P – poziom cen

rośnie przy równoczesnym trwałym wzroście dochodu realnego, to długotrwały wzrost gospodarczy sprawi, iż możliwe jest zwiększanie podaży pieniądza M bez konieczności podwyższanie cen P. Źródłem renty emisyjnej może być również podatek inflacyjny.


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]