Rentowność

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Rentowność, dochodowość – parametr odzwierciedlający efektywność działania przedsiębiorstwa. Wskaźniki rentowności nazywane są także wskaźnikami zyskowności lub stopami zwrotu. Niemniej jednak czasem pojęcie zyskowności rezerwowane jest dla kwotowej, a nie procentowej miary zysku[1]. Wielkości osiągnięte powinny być porównywane z poprzednimi okresami, z planem, z innymi przedsiębiorstwami. Niezbędna tutaj jest analiza przyczynowa.

Rodzaje rentowności[edytuj | edytuj kod]

  • rentowność operacyjna sprzedaży – rentowność ta zależy od rentowności sprzedaży produktów oraz od pozostałej sprzedaży operacyjnej. Im ta rentowność jest wyższa, tym lepiej. Wskaźnik w czasie powinien rosnąć.
    • rentowność sprzedaży brutto – rentowność ta jest niższa od rentowności operacyjnej.
    • rentowność sprzedaży netto – nazywana też zwrotem ze sprzedaży. Informuje o udziale zysku netto w wartości sprzedaży. Większa wartość wskaźnika oznacza korzystniejszą sytuację w firmie. Różnica między wartością brutto a netto wynika z polityki fiskalnej państwa (zależna od stopy podatku).
    • rentowność brutto – licznik oznacza pełen zysk wypracowany przez przedsiębiorstwo. Koszty korzystania z kapitału pomniejszają podstawę opodatkowania – część obciążenia bierze na siebie państwo. Działa tutaj tzw. tarcza podatkowa.
    • gotówkowa rentowność sprzedaży – rentowność ta obliczana jest w ujęciu dynamicznym. Informuje, ile środków pieniężnych wygenerowano z każdej złotówki przychodu ze sprzedaży. W długich trendach nadwyżki pieniężnej wykazuje tendencję zbieżną z kształtowaniem się zysku.
  • rentowność aktywów (ROA)
  • rentowność kapitałów własnych (ROE)
  • zwrot z inwestycji (ROI)
  • wskaźnik rentowności sprzedaży (ROS)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Finanse przedsiębiorstwa. Szczepański Jan, Szyszko Lech (red.). Warszawa: PWE, wydanie III zmienione i rozszerzone, 2007, s. 60. ISBN 978-83-208-1666-2.