Reprezentacja Hiszpanii w piłce nożnej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Reprezentacja Hiszpanii w piłce nożnej
Przydomek La Roja, wym. [la roha] – Czerwień
La Furia Roja – Wściekła czerwień
Związek piłkarski Real Federación Española de Fútbol
Federacja piłkarska UEFA
Rok założenia 1913
Prezes Angel Maria Villar
Trener Vicente del Bosque (od lipca 2008)
Kapitan Iker Casillas
Najwięcej meczów Iker Casillas (150)
Najwięcej bramek David Villa (56)
Skrót FIFA ESP
Miejsce w rankingu FIFA Steady2.svg 1. (10 kwietnia 2014) (1460 pkt.)
Miejsce w rankingu Elo 1.
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Mecze
Pierwszy mecz
Hiszpania Hiszpania –  Belgia 2-0
(Bilbao, Hiszpania; 07.10.1921)
Najwyższe zwycięstwo
Hiszpania Hiszpania –  Bułgaria 13-0
(Madryt, Hiszpania; 21.05.1933)
Najwyższa porażka
 WłochyHiszpania Hiszpania 7-1
(Amsterdam, Holandia; 04.06.1928)

 AngliaHiszpania Hiszpania 7-1
(Londyn, Anglia; 09.12.1931)

Dorobek medalowy
Commons-logo.svg Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona domowa

Reprezentacja Hiszpanii w piłce nożnejzespół piłkarski, reprezentujący Hiszpanię w meczach i sportowych imprezach międzynarodowych, powoływany przez selekcjonera, w którym mogą występować zawodnicy posiadający obywatelstwo hiszpańskie. Za jego funkcjonowanie odpowiedzialny jest Real Federación Española de Fútbol.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Na arenie międzynarodowej zadebiutowała w 1921 roku, wygrała dziesięć pierwszych meczów. Przegrała dopiero w 1923 roku z Belgią.

Podczas Euro 1960, po decyzji premiera Hiszpanii Luisa Carrero Blanco, drużyna narodowa zmuszona była wycofać się z ćwierćfinałowego meczu z reprezentacją ZSRR. W 1964 roku, w finale kolejnych mistrzostw Europy, zespół prowadzony przez José Villalongę pokonał właśnie Związek Radziecki, zdobywając swoje pierwsze trofeum piłkarskie.

Dwadzieścia lat później piłkarze hiszpańscy byli blisko powtórzenia historycznego sukcesu z 1964 roku. Tym razem pod wodzą Miguela Muñoza również dotarli do finału, w którym po błędzie bramkarza i kapitana zespołu Luisa Arconady przegrali 0:2 z Francją. Rok po tych mistrzostwach Arconada zakończył reprezentacyjną karierę, a jego następca – Andoni Zubizarreta, przez kolejne trzynaście lat był pierwszym bramkarzem Hiszpanii i z liczbą 126 meczów, do 15 listopada 2011 roku, pozostawał rekordzistą pod względem występów. Zubizarreta, podobnie jak Arconada, także odchodził w niesławie – po kilku niefrasobliwych interwencjach 37-letniego wówczas golkipera, Hiszpanie odpadli już po fazie grupowej Mundialu 1998.

O reprezentacji Hiszpanii do 2008 roku mawiano, że "grają jak nigdy, przegrywają jak zawsze", bowiem Hiszpanie często przed wielkimi imprezami piłkarskimi zaliczani byli do grona faworytów, a na samym turnieju nie spełniali oczekiwań kibiców. Aż do roku 2010, nigdy nie znaleźli się w gronie medalistów mistrzostw świata, a ich największym sukcesem na tejże imprezie było IV miejsce zdobyte w 1950 roku.

Od czasu wygranych mistrzostw Europy, poza finałem z 1984 roku, reprezentacja nie mogła pochwalić się żadnym sukcesem. Rozgrywki o Puchar Świata oraz Puchar Europy kończyła zazwyczaj na ćwierćfinale. Mimo jednej z najlepszych lig piłkarskich na świecie oraz silnej reprezentacji młodzieżowej dorosła kadra, w której w latach 90. nie brakowało indywidualności, przegrywała najważniejsze mecze. Na Mundialu 2006 Hiszpania, której selekcjonerem od 2004 roku był 69-letni Luis Aragonés, doszła zaledwie do drugiej rundy.

Mimo odpadnięcia z rozgrywek o Puchar Świata Aragonés pozostał na stanowisku i awansował z reprezentacją Hiszpanii do Mistrzostw Europy w 2008 roku, a następnie doprowadził ją do zwycięstwa w turnieju finałowym. Prowadzona przez niego drużyna przerwała trwającą od 1964 roku passę porażek w finałach rozgrywek międzynarodowych. 29 czerwca 2008 roku w finale Euro 2008 Hiszpania pokonała 1:0 Niemcy. Decydującego gola strzelił Fernando Torres. 11 lipca 2010 roku pod wodzą Vicente del Bosque zdobyli mistrzostwo świata w piłce nożnej, pokonując w finale Holandię 1:0. Decydującą bramkę zdobył Andrés Iniesta w 116 minucie meczu. Dwa lata później Hiszpanie okazali się bezkonkurencyjni na polsko-ukraińskich Mistrzostwach Europy, miażdżąc w finale Włochów aż 4:0. Hiszpanie stali się tym samym pierwszą drużyną, która obroniła Mistrzostwo Europy. Jako pierwsi również zdobyli trzeci tytuł rangi mistrzowskiej z rzędu.

Od wielu lat Hiszpania wygrywała większość turniejów juniorskich i młodzieżowych. Do jej najważniejszych sukcesów zaliczyć należy: złoto na Igrzyskach Olimpijskich w 1992 roku, mistrzostwo Europy U-21 1998 i 2000, mistrzostwo świata U-20 1999 oraz srebro na Igrzyskach w 2000 roku. Większość tych trofeów zdobyła pod wodzą Iñakiego Sáeza.

Obecnie według rankingów FIFA i UEFA, reprezentacja Hiszpanii tak na świecie jak i w Europie zajmuje 1.miejsce. (stan na marzec 2014) .

Bieżące eliminacje[edytuj | edytuj kod]

Grupa I[edytuj | edytuj kod]

Lp. Drużyna M Mecze Bramki Pkt
W R P + - +/-
1.  Hiszpania 8 6 2 0 14 3 +11 20
2.  Francja 8 5 2 1 15 6 +9 17
3.  Finlandia 8 2 3 3 5 9 −4 9
4.  Gruzja 8 1 2 5 3 10 −7 5
5.  Białoruś 8 1 1 6 7 16 −9 4


Aktualny udział w Mistrzostwach Świata 2014[edytuj | edytuj kod]

Grupa B[edytuj | edytuj kod]

Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
 Hiszpania 0 0 0 0 0 0 0 0
 Holandia 0 0 0 0 0 0 0 0
 Chile 0 0 0 0 0 0 0 0
 Australia 0 0 0 0 0 0 0 0
13 czerwca 2014
21:00
Hiszpania Hiszpania Mecz 3 Holandia Holandia Fonte Nova, Salvador  

13 czerwca 2014
00:00
Chile Chile Mecz 4 Australia Australia Arena Pantanal, Cuiabá  

18 czerwca 2014
00:00
Hiszpania Hiszpania Mecz 19 Chile Chile Maracanã, Rio de Janeiro  

18 czerwca 2014
18:00
Holandia Holandia Mecz 20 Australia Australia Estádio Beira-Rio, Porto Alegre  

23 czerwca 2014
18:00
Hiszpania Hiszpania Mecz 35 Australia Australia Arena de Baixada, Curitiba  

23 czerwca 2014
18:00
Holandia Holandia Mecz 36 Chile Chile Arena Corinthians, São Paulo  

Kwalifikacje do Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 2016[edytuj | edytuj kod]

Grupa C[edytuj | edytuj kod]

Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
 Hiszpania 0 0 0 0 0 0 0 0
 Ukraina 0 0 0 0 0 0 0 0
 Słowacja 0 0 0 0 0 0 0 0
 Białoruś 0 0 0 0 0 0 0 0
 Macedonia 0 0 0 0 0 0 0 0
 Luksemburg 0 0 0 0 0 0 0 0

Udział w mistrzostwach świata[edytuj | edytuj kod]

  • 1930Nie brała udziału
  • 1934 – Ćwierćfinał
  • 1938Wycofała się z powodu wojny domowej
  • 1950 – IV miejsce
  • 19541958Nie zakwalifikowała się
  • 1962 – Runda grupowa
  • 1966 – Runda grupowa
  • 19701974Nie zakwalifikowała się
  • 1978 – Runda grupowa
  • 1982 – Druga runda
  • 1986 – Ćwierćfinał
  • 1990 – 1/8 finału
  • 1994 – Ćwierćfinał
  • 1998 – Runda grupowa
  • 2002 – Ćwierćfinał
  • 2006 – 1/8 finału
  • 2010Mistrzostwo
  • 2014 – Zakwalifikowali się

Udział w mistrzostwach Europy[edytuj | edytuj kod]

  • 1960Wycofała się z turnieju przed meczem ćwierćfinałowym
  • 1964Mistrzostwo
  • 19681976Nie zakwalifikowała się
  • 1980 – Runda grupowa
  • 1984II miejsce
  • 1988 – Runda grupowa
  • 1992Nie zakwalifikowała się
  • 1996 – Ćwierćfinał
  • 2000 – Ćwierćfinał
  • 2004 – Runda grupowa
  • 2008Mistrzostwo
  • 2012Mistrzostwo

Hiszpania na Euro 2008[edytuj | edytuj kod]

Hiszpańscy piłkarze świętują zwycięstwo na Euro 2008.

Reprezentacja Hiszpanii wywalczyła awans do Mistrzostw Europy w 2008 roku z grupy F. Drużyna przed losowaniem grup finałowych została rozstawiona na 12 miejscu i zajęła ostatnie miejsce w trzecim koszyku. Hiszpanie w rozgrywkach grupowych pokonali 4:1 reprezentację Rosji, 2:1 reprezentację Szwecji i 2:1 reprezentację Grecji. W ćwierćfinale Hiszpanie zwyciężyli 4:2 w rzutach karnych z Włochami. W półfinale ponownie spotkali się z Rosją, z którą mecz zakończył się zwycięstwem Hiszpanów 3:0. W finałowej potyczce z Niemcami zwyciężyli 1:0 po golu Fernanda Torresa w 33 minucie . Drużyna Hiszpanii okazała się być najskuteczniejszą drużyną turnieju pod względem liczby strzelonych bramek. Królem strzelców mistrzostw został hiszpański napastnik David Villa, a Xaviego ogłoszono najlepszym piłkarzem turnieju. Oprócz tego do najlepszej jedenastki turnieju wybrano aż dziewięciu hiszpańskich zawodników.

Krótko po mistrzostwach FIFA ogłosiła swój ranking najlepszych drużyn świata i Hiszpania zajęła w nim pierwsze miejsce. Po raz pierwszy w historii rankingu, najlepsza drużyna z tego rankingu, nie była mistrzem świata.

Hiszpania na Mistrzostwach Świata w Piłce Nożnej 2010[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacja Hiszpanii na mundialu w RPA po raz pierwszy w historii sięgnęła po puchar świata w piłce nożnej. Hiszpanie jednak przez większość turnieju nie zachwycali swoją grą, a mistrzostwa rozpoczęli od przegranej ze Szwajcarią. Dalej w fazie grupowej wygrali z Hondurasem 2:0 oraz z Chile 2:1. W 1/8 finału pokonali reprezentację Portugalii 1:0, w ćwierćfinale pokonali Paragwaj 1:0, a w meczu półfinałowym zwyciężyli z Niemcami również 1:0. W meczu finałowym zmierzyli się z reprezentacją Holandii. Gol Andrésa Iniesty w 116. minucie meczu uczynił Hiszpanię zwycięzcą mundialu.

Hiszpania na Euro 2012[edytuj | edytuj kod]

Zawodnicy reprezentacji Hiszpanii cieszący się po wygraniu Euro 2012.

Hiszpanie znaleźli się w grupie C:

Miejsce Flaga Drużyna Mecze Zwycięstwa Remisy Porażki Bramki zdobyte Bramki stracone Bilans bramkowy Punkty
1 Hiszpania Hiszpania 3 2 1 0 6 1 +5 7
2 Włochy Włochy 3 1 2 0 4 2 +2 5
3 Chorwacja Chorwacja 3 1 1 1 4 3 +1 4
4 Irlandia Irlandia 3 0 0 3 1 9 -8 0

Ekipa Vicente Del Bosque po remisie z Włochami (1:1) i zwycięstwach nad Irlandią (4:0) i Chorwacją (1:0) awansowała z pierwszego miejsca i w ćwierćfinale zmierzyła się z reprezentacją Francji. Hiszpanom udało się zwyciężyć 2:0 po dwóch golach Xabiego Alonso i w półfinale spotkali się z drużyną Portugalii, z którą wygrali dopiero po rzutach karnych (2:4). 1 lipca 2012 w finale na Stadionie Olimpijskim w Kijowie Hiszpanie wygrali z reprezentacją Włoch 4:0 i stali się pierwszą drużyną w historii, która obroniła tytuł mistrza Europy. Królem strzelców EURO 2012 został Hiszpan Fernando Torres, który zdobył 3 bramki i zanotował asystę. Reprezentacja Hiszpanii jako pierwsza w dziejach piłki nożnej zdobyła tytuł mistrzowski na międzynarodowym turnieju trzeci raz z rzędu (jest także mistrzem świata). Złotego Buta zdobył Fernando Torres, a tytuł MVP turnieju otrzymał Andrés Iniesta.

Hiszpania na Pucharze Konfederacji 2013[edytuj | edytuj kod]

Hiszpania została ulokowana w grupie B:

Miejsce Flaga Drużyna Mecze Zwycięstwa Remisy Porażki Bramki zdobyte Bramki stracone Bilans bramkowy Punkty
1 Hiszpania Hiszpania 3 3 0 0 15 1 +14 9
2 Urugwaj Urugwaj 3 2 0 1 11 3 +8 6
3 Nigeria Nigeria 3 1 0 2 7 6 +1 3
4 Tahiti Tahiti 3 0 0 3 1 24 -23 0

W półfinale "La Roja" zmierzyła się z Włochami, gdzie po dziewięćdziesięciu minutach utyrzmywał się wynik 0:0 i zwycięzce wyłoniła seria rzutów karnych, w której Hiszpania wygrała 7:6. Jedenastki dla Hiszpanów wykonali: Xavi, Andrés Iniesta, Gerard Piqué, Sergio Ramos, Juan Mata, Sergio Busquets oraz Jesús Navas. W finale Hiszpanie zmierzyli się z reprezentacją Brazylii. Na Maracanie ulegli Canarinhos 0:3, co było wielkim zaskoczeniem. La Furia Roja otrzymała otrzymała nagrodę FIFA Fair Play Trophy. Fernando Torres zdobył Złotego Buta, a Andrés Iniesta Srebrną Piłkę.

Brazylia Brazylia 3:0 Hiszpania Hiszpania Maracanã, Rio de Janeiro
Widzów: 73 531
Sędzia: Holandia Björn Kuipers
Fred Bramka 2'47'
Neymar Bramka 44'
(2:0)
Raport


Júlio CésarDaniel Alves, Thiago Silva (kapitan), David Luiz, MarceloPaulinho (88' Hernanes), Luiz Gustavo, OscarHulk (73' Jádson), Fred (80' ), Neymar

trener: Luiz Felipe Scolari

Iker Casillas (kapitan) – Álvaro Arbeloa (46' César Azpilicueta), Gerard Piqué, Sergio Ramos, Jordi AlbaJuan Mata (52' Jesús Navas), Sergio Busquets, XaviAndrés Iniesta, Fernando Torres (59' David Villa), Pedro Rodríguez

trener: Vicente del Bosque

Aktualna kadra[edytuj | edytuj kod]

# Imię i nazwisko Data urodzenia Klub Występy (gole) Debiut
Bramkarze
1 Iker Casillas (kapitan) 20 maja 1981 Hiszpania Real Madryt 150 (0) v.s.  Szwecja, 3 czerwca 2000
12 Víctor Valdés 14 stycznia 1982 Hiszpania Barcelona 17 (0) v.s.  Korea Południowa, 3 czerwca 2010
23 Pepe Reina 31 sierpnia 1982 Włochy SSC Napoli 29 (0) v.s.  Urugwaj, 17 sierpnia 2005
Obrońcy
2 Raúl Albiol 4 września 1985 Włochy SSC Napoli 43 (0) v.s.  Dania, 13 października 2007
3 Gerard Piqué 2 lutego 1987 Hiszpania Barcelona 55 (4) v.s.  Anglia, 11 lutego 2009
19 Nacho Monreal 26 lutego 1986 Anglia Arsenal 14 (0) v.s.  Macedonia 6 sierpnia 2009
15 Sergio Ramos 30 marca 1986 Hiszpania Real Madryt 111 (9) v.s.  Chiny, 26 marca 2005
17 Álvaro Arbeloa 17 stycznia 1983 Hiszpania Real Madryt 50 (0) v.s.  Włochy, 26 marca 2008
18 Jordi Alba 21 marca 1989 Hiszpania Barcelona 24 (5) v.s.  Czechy, 30 października 2011
28 César Azpilicueta 28 sierpnia 1989 Anglia Chelsea F.C. 3 (0) v.s  Urugwaj, 6 lutego 2013
Pomocnicy
6 Andrés Iniesta 11 maja 1984 Hiszpania Barcelona 90 (11) v.s.  Rosja, 27 maja 2006
8 Xavi 25 stycznia 1980 Hiszpania Barcelona 128 (11) v.s.  Holandia, 15 listopada 2000
10 Cesc Fàbregas 4 maja 1987 Hiszpania Barcelona 85 (13) v.s.  Wybrzeże Kości Słoniowej, 1 marca 2006
4 Javi Martínez 2 września 1988 Niemcy Bayern Monachium 12 (0) v.s  Arabia Saudyjska, 29 maj 2010
13 Isco 21 kwietnia 1992 Hiszpania Real Madryt 1 (0)  ?
14 Xabi Alonso (2 wicekapitan) 25 listopada 1981 Hiszpania Real Madryt 107 (15) v.s.  Ekwador, 30 kwietnia 2003
16 Sergio Busquets 16 lipca 1988 Hiszpania Barcelona 57 (0) v.s.  Turcja, 1 kwietnia 2009
5 Koke 8 stycznia 1992 Hiszpania Atlético 3 (0)  ?
20 Santi Cazorla 13 grudnia 1984 Anglia Arsenal 56 (9) v.s.  Peru, 31 maja 2008
21 David Silva 8 stycznia 1986 Anglia Man City 74 (20) v.s.  Rumunia, 15 listopada 2006
22 Jesús Navas 21 listopada 1985 Anglia Man City 26 (2) v.s.  Argentyna, 14 listopada 2009
16 Javi Garcia 8 luty 1987 Anglia Man City 1 (0) v.s.  Serbia, 26 maj 2012
13 Juan Mata 28 kwietnia 1988 Anglia Manchester Utd 27 (8) v.s.  Turcja, 28 marca 2009
Napastnicy
7 David Villa (3 wicekapitan) 3 grudnia 1981 Hiszpania Atlético 90 (56) v.s.  San Marino, 9 lutego 2005
9 Álvaro Negredo 20 sierpnia 1985 Anglia Man City 17 (8) v.s.  Armenia, 6 październik 2009
11 Pedro Rodríguez 28 lipca 1987 Hiszpania Barcelona 33 (13) v.s.  Arabia Saudyjska, 29 maja 2010
19 Roberto Soldado 27 maj 1985 Anglia Tottenham 11 (6) v.s.  Łotwa, 2 czerwiec 2007

Stan 23 czerwca 2013

Rekordziści[edytuj | edytuj kod]

     Kolorem niebieskim zaznaczono wciąż aktywnych piłkarzy

Najwięcej występów w kadrze[edytuj | edytuj kod]

# Nazwisko Lata gry
w kadrze
Mecze[1] Bramki[1]
1 Iker Casillas 2000- 148 0
2 Andoni Zubizarreta 1985-1998 126 0
3 Xavi 2000- 126 11
4 Xabi Alonso 2003- 107 15
5 Sergio Ramos 2005- 108 9
6 Fernando Torres 2003- 106 36
7 Raúl 1996-2006 102 44
8 Carles Puyol 2000- 100 3
9 David Villa 2005- 92 56
10 Fernando Hierro 1989-2002 89 29

Aktualizacja: 23 czerwca 2013

Najwięcej goli w kadrze[edytuj | edytuj kod]

# Nazwisko Lata gry
w kadrze
Bramki[1] Mecze[1]
1 David Villa 2005- 56 90
2 Raúl 1996-2006 44 102
3 Fernando Torres 2003- 36 104
4 Fernando Hierro 1989-2002 29 89
5 Emilio Butragueño 1984-1992 25 69
6 Alfredo Di Stéfano 1957-1961 23 31
7 Julio Salinas 1986-1996 22 56
8 Míchel 1985-1992 21 66
9 Telmo Zarra 1945-1951 20 20
10 David Silva 2006- 20 74

Aktualizacja: 23 czerwca 2013

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 eu-football.info (ang.). [dostęp 29 maja 2012].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]