Reprezentacja Irlandii w piłce nożnej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Reprezentacja Irlandii w piłce nożnej
Przydomek The Boys in Green
Związek piłkarski Football Association of Ireland
Rok założenia 1921
Prezes Irlandia David Blood
Trener Włochy Giovanni Trapattoni
Najwięcej meczów Irlandia Shay Given (125)
Najwięcej bramek Irlandia Robbie Keane (53)
Skrót FIFA IRL
Miejsce w rankingu FIFA Steady2.svg 39. (9 maja 2013) (662 pkt.)
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Stroje alternatywne
Mecze
Pierwszy mecz
 Włochy - Irlandia Irlandia 3-0
(Turyn, Włochy; 21.03.1926)
Najwyższe zwycięstwo
Irlandia Irlandia -  Malta 8-0
(Dublin, Irlandia; 18.10.1983)
Najwyższa porażka
 Brazylia - Irlandia Irlandia 7:0
(Uberlandia, Brazylia; 27.05.1982)

Reprezentacja Irlandii w piłce nożnej mężczyzn – zespół piłkarski, biorący udział w imieniu Irlandii w meczach i sportowych imprezach międzynarodowych, powoływany przez selekcjonera, w którym mogą występować wyłącznie zawodnicy posiadający obywatelstwo irlandzkie. Za jego funkcjonowanie odpowiedzialny jest Irlandzki Związek Piłki Nożnej (FAI).

Spis treści

Historia [edytuj]

Pierwszy nieoficjalny mecz reprezentacja Irlandii w piłce nożnej rozegrała 18 lutego 1882 roku. W Belfaście gospodarze przegrali z Anglią 0:13.

Na przełomie XIX i XX wieku w irlandzkich szkołach grano w tzw. futbol gaelicki, rodzimą odmianę piłki nożnej z elementami rugby, który w Irlandii jest popularny do dziś. Futbol gaelicki pojawił się na Zielonej Wyspie już w XVI wieku. Oprócz futbolu gaelickiego górował nad nią także hurling, dyscyplina będąca przodkiem współczesnego hokeja na trawie. Z tego powodu piłka nożna przez długie lata nie była w Irlandii popularna.

Na pierwsze zwycięstwo w eliminacjach do mistrzostw świata Irlandia czekała do roku 1949, kiedy w Dublinie pokonała 3:0 Finlandię. Przez prawie czterdzieści lat reprezentacja nie potrafiła wznieść się ponad przeciętność, przegrywając kolejne kwalifikacje do międzynarodowych turniejów. Pozostawała w cieniu nie tylko Anglii, ale i Irlandii Północnej oraz Szkocji.

Przełomem okazało się zatrudnienie w 1986 roku na stanowisku trenera kadry Jackiego Charltona, który w 1966 jako zawodnik wraz z reprezentacją Anglii zdobył mistrzostwo świata. Charlton był pierwszym etatowym selekcjonerem, wszyscy poprzedni prowadzili drużynę w określonych meczach i najczęściej pracowali także w klubach. W 1988 roku Irlandia po raz pierwszy w historii awansowała do wielkiego turnieju – do mistrzostw Europy. Na niemieckich boiskach, mimo iż zakończyła swój udział na fazie grupowej, zaprezentowała się dobrze – zremisowała z późniejszymi wicemistrzami Europy Związkiem Radzieckim oraz, przede wszystkim, co w kraju przyjęto z wielkim entuzjazmem, pokonała Anglię 1:0. Na tamtym turnieju pokazało się nowe pokolenie piłkarzy z bramkarzem Bonnerem, obrońcami McCarthym i O'Learym, pomocnikami Townsendem i Houghtonem oraz napastnikami Aldridgem, Quinnem i Cascarino na czele, które w 1990 roku dotarło do ćwierćfinału mistrzostw świata. Generacja ta uznawana jest za najlepszą w historii futbolu irlandzkiego. Kilku z tych zawodników, wspomaganych przez młodszych Irwina i Roya Keane'a, grało także na Mundialu 1994. Pod koniec 1995 roku po prawie dziesięciu latach pracy Charlton zrezygnował z posady selekcjonera.

Jego następcą został niedawny zawodnik kadry Mick McCarthy. Najpierw przegrał z reprezentacją w barażach do Mundialu 1998 i Euro 2000, aż wreszcie w 2002 awansował do mistrzostw świata. Nowe pokolenie zawodników (Given, Robbie Keane, Duff, Kilbane i ciągle Roy Keane, Staunton i Quinn) po wyeliminowaniu w meczach grupowych mistrza Afryki Kamerunu i Arabii Saudyjskiej w drugiej rundzie przegrało w rzutach karnych z Hiszpanią. Po nieudanym początku eliminacji do Euro 2004 McCarthy podał się do dymisji.

Dwa lata selekcjonerskiej przygody jego następcy Briana Kerra ocenione zostały bardzo krytycznie. W eliminacjach do Mundialu 2006 Irlandia zajęła dopiero czwarte miejsce w grupie.

Od stycznia 2006 roku do października 2007 trenerem kadry był 37-letni Steve Staunton, rekordzista pod względem liczby występów w reprezentacji, któremu pomagał (w charakterze konsultanta) 73-letni Anglik Sir Bobby Robson. Jednak temu duetowi nie udało się wprowadzić Irlandii do Euro 2008. Podopieczni Stauntona nie tylko przegrali z Niemcami i Czechami, ale również ulegli Cyprowi 2:5 (w rewanżu zremisowali 1:1).

W 2009 roku grali eliminacje na Mistrzostwa Świata 2010 i w grupie zajęli drugie miejsce za Włochami. W barażach przegrali po kontrowersyjnym golu Thierry Henry'ego przez który Irlandia odpadła.Obecnym trenerem reprezentacji jest Giovanni Trapattoni. W 2011 roku biorą udział w turnieju Nations Cup gdzie mierzą się ze Szkocją, Walią i Irlandią Północną.

14 czerwca 2012 roku, na stadionie w Gdańsku, odpadli z rozgrywek w fazie grupowej Mistrzostw Europy EURO 2012 przegrywając z Hiszpanią 4:0. W ostatnich 7 minutach spotkania irlandzcy kibice odśpiewali hymn "The Fields of Athenry", okazując wsparcie dla drużyny i robiąc wrażenie na komentatorach[1].

Udział w mistrzostwach świata [edytuj]

  • 1930 – Nie brała udziału
  • 1934– 1986 – Nie zakwalifikowała się
  • 1990 – Ćwierćfinał
  • 1994 – 1/8 finału
  • 1998 – Nie zakwalifikowała się
  • 2002 – 1/8 finału
  • 2006 – Nie zakwalifikowała się
  • 2010 - Nie zakwalifikowała się
  • 2014 - Kwalifikacje trwają

Aktualne Kwalifikacje [edytuj]

Grupa C [edytuj]

Information icon.svg Osobny artykuł: Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 2014 (eliminacje strefy UEFA)/Grupa 3.
Miejsce Drużyna Mecze Punkty Zwyc. Rem. Por. Bramki
1  Niemcy 6 16 5 1 0 22-7
2  Austria 5 8 2 2 1 13-4
3  Szwecja 4 8 2 2 0 8-5
4  Irlandia 5 8 2 2 1 9-10
5  Kazachstan 6 1 0 1 5 2-15
6  Wyspy Owcze 4 0 0 0 4 2-15

Stan na: 26 marca 2013

Udział w mistrzostwach Europy [edytuj]

  • 1960– 1984 – Nie zakwalifikowała się
  • 1988 – Runda grupowa
  • 1992– 2008 – Nie zakwalifikowała się
  • 2012 – Runda grupowa

Rekordziści [edytuj]

     Kolorem niebieskim zaznaczono wciąż aktywnych piłkarzy

Najwięcej występów w kadrze [edytuj]

# Nazwisko Lata gry
w kadrze		 Mecze[2] Bramki[2]
1 Shay Given 1996–2012 125 0
2 Robbie Keane 1998– 120 53
3 Kevin Kilbane 1997– 110 8
4 Steve Staunton 1988–2002 102 8
5 Damien Duff 1998– 100 8
6 Niall Quinn 1986–2002 91 21
7 Tony Cascarino 1986–2000 88 19
8 Paul McGrath 1985–1997 83 8
9 Pat Bonner 1981–1996 81 0
10 John O'Shea 2001– 79 1

Aktualizacja: 2 lipca 2012

Najwięcej goli w kadrze [edytuj]

# Nazwisko Lata gry
w kadrze		 Bramki[2] Mecze[2]
1 Robbie Keane 1998– 53 120
2 Niall Quinn 1986–2002 21 91
3 Frank Stapleton 1976-1990 20 71
4 Don Givens 1969-1981 19 56
John Aldridge 1986-1996 19 69
Tony Cascarino 1986–2000 19 88
7 Noel Cantwell 1953–1967 14 36
8 Gerry Daly 1973–1986 13 48
9 Ian Harte 1996–2007 12 64
10 Jimmy Dunne 1930–1939 11 15

Aktualizacja: 2 lipca 2012

Trenerzy reprezentacji Irlandii od lat 80. [edytuj]

Mecze z Polską [edytuj]

Piłkarze Irlandii grali z Polską dwadzieścia cztery razy – wygrali sześć razy, osiem razy w meczu padł remis i dziesięć razy schodzili z boiska pokonani (bramki 27:40):

  • 22.05.1938, Warszawa: POLSKA-IRLANDIA 6:0 (Wasiewicz, Wodarz 2, Piątek 2, Wilimowski)
  • 13.11.1938, Dublin: IRLANDIA-POLSKA 3:2 (O'Flanagan, Carey, Dunne – Wilimowski, Piątek)
  • 11.05.1958, Chorzów: POLSKA-IRLANDIA 2:2 (Cieślik, Zientara – Curtis, Cummins)
  • 05.10.1958, Dublin: IRLANDIA-POLSKA 2:2 (Cantwell 2 – Pol 2)
  • 10.05.1964, Kraków: POLSKA-IRLANDIA 3:1 (E.Faber, J.Wilim, Szołtysik – Ambrose)
  • 25.10.1964, Dublin: IRLANDIA-POLSKA 3:2 (McEvoy 2, Mooney – Lubański, Pol)
  • 15.05.1968, Dublin: IRLANDIA-POLSKA 2:2 (Lubański k., Jarosik – Dempsey, Hale)
  • 30.10.1968, Chorzów: POLSKA-IRLANDIA 1:0 (Lubański)
  • 06.05.1970, Poznań: POLSKA-IRLANDIA 2:1 (Kozerski, Szołtysik – Givens)
  • 23.09.1970, Dublin: IRLANDIA-POLSKA 0:2 (Stachurski, Szołtysik)
  • 16.05.1973, Wrocław: POLSKA-IRLANDIA 2:0 (Lubański 2)
  • 21.10.1973, Dublin: IRLANDIA-POLSKA 1:0 (Dennehy)
  • 26.05.1976, Poznań: POLSKA-IRLANDIA 0:2 (Givens 2)
  • 24.04.1977, Dublin: IRLANDIA-POLSKA 0:0
  • 12.04.1978, Łódź: POLSKA-IRLANDIA 3:0 (Boniek, Deyna, Mazur)
  • 24.05.1981, Bydgoszcz: POLSKA-IRLANDIA 3:0 (A.Iwan, O'Leary sam., Ogaza)
  • 23.05.1984, Dublin: IRLANDIA-POLSKA 0:0
  • 12.11.1986, Warszawa: POLSKA-IRLANDIA 1:0 (Koniarek)
  • 22.05.1988, Dublin: IRLANDIA-POLSKA 3:1 (Sheedy, Cascarino, Sheridan – R.Warzycha)
  • 01.05.1991, Dublin: IRLANDIA-POLSKA 0:0 – el.ME
  • 16.10.1991, Poznań: POLSKA-IRLANDIA 3:3 (Czachowski, Furtok, Urban – McGrath, Townsend, Cascarino) -el.ME
  • 28.04.2004, Bydgoszcz: POLSKA-IRLANDIA 0:0
  • 19.11.2008, Dublin: IRLANDIA-POLSKA 2:3 (Hunt, Andrews – M.Lewandowski, Roger Guerreiro, R.Lewandowski)
  • 06.02.2013, Dublin: IRLANDIA-POLSKA 2:0 (Clark, Hoolahan)

Linki zewnętrzne [edytuj]

Przypisy

  1. ↑ Świat oszalał na punkcie irlandzkich kibiców. Pieśnią o głodzie przyćmili triumf Hiszpanii (pol.). 10/01/2013. [dostęp 2013-01-10].
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 eu-football.info (ang.). [dostęp 29 maja 2012].
p • d • e
Europejskie reprezentacje narodowe w piłce nożnej (UEFA)

Byłe reprezentacje: Czechosłowacja • Jugosławia • NRD • Protektorat Czech i Moraw • Saara • WNP • Związek Radziecki
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Reprezentacja_Irlandii_w_piłce_nożnej&oldid=36384402”