Reprezentacja Nigerii w piłce nożnej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Reprezentacja Nigerii w piłce nożnej
Przydomek Super Orły
Związek piłkarski Nigeria Football Association
Federacja piłkarska CAF
Rok założenia 1945
Prezes Nigeria Ibrahim Galadima
Trener Nigeria Shaibu Amodu
Najwięcej meczów Nigeria Joseph Yobo (89)
Najwięcej bramek Nigeria Rashidi Yekini (37)
Skrót FIFA NGA
Miejsce w rankingu FIFA Red Arrow Down.svg 37. (18 września 2014) (642 pkt.)
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Mecze
Pierwszy mecz
 Ghana - Nigeria Nigeria 1-0
(Akra, Ghana; 28.05.1950)
Najwyższe zwycięstwo
Nigeria Nigeria -  Benin 10-1
(Lagos, Nigeria; 28.11.1959)
Najwyższa porażka
 Ghana - Nigeria Nigeria 7-0
(Akra, Ghana; 01.06.1955)
Commons-logo.svg Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona domowa

Reprezentacja Nigerii w piłce nożnej jest jedną z najbardziej utytułowanych drużyn narodowych w Afryce. Trzykrotnie startowała w mistrzostwach świata, trzy razy triumfowała w rozgrywkach o Puchar Narodów Afryki, ma na swoim koncie liczne sukcesy w futbolu juniorskim i młodzieżowym, a w 1996 roku – jako pierwsza drużyna z Czarnego Kontynentu – zdobyła złoty medal na Igrzyskach Olimpijskich.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Jeszcze w latach 80. futbol nigeryjski znajdował się w stanie postępującej degrengolady. Słabe wyniki reprezentacji w kwalifikacjach do kolejnych Mundiali były pochodną zawieszenia rozgrywek ligowych, które spowodowało masowy wyjazd piłkarzy za granicę, a także biedy i terroru politycznego panującego w kraju. W 1989 roku misji zreformowania piłkarstwa w Nigerii podjął się Efiom Okon, nowy prezes związku. Przyciągnął on sponsorów, którzy zapewnili ciągłość finansowania klubów i federacji, oraz doprowadził do wskrzeszenia ligi. W latach 1988-1992 reprezentacja trzykrotnie stawała na podium w Pucharze Narodów Afryki, a w 1994 zdobyła mistrzostwo kontynentu.

Dwa lata później Nigeryjczycy prowadzeni przez Holendra Jo Bonfrère w Atlancie wywalczyli olimpijskie złoto. Już wkrótce wielu piłkarzy z tamtej drużyny – Uche Okechukwu, Emmanuel Amunike, Augustine Okocha, Victor Ikpeba, Daniel Amokachi, Sunday Oliseh, Nwankwo Kanu, Taribo West, Tijjani Babangida, czy Celestine Babayaro – trafiło do najlepszych drużyn europejskich.

Od 1994 roku Nigeria trzykrotnie brała udział w turnieju o mistrzostwo świata. Mimo iż w 1994 i 1998 roku zaliczani byli do faworytów imprezy, to zawsze odpadali w drugiej rundzie. W Stanach Zjednoczonych przegrali z Włochami, a we Francji wysoko ulegli Duńczykom.

Na początku XXI wieku Nigeryjczycy nadal utrzymują się w afrykańskiej czołówce. W ostatnich czterech zawodach o tytuł najlepszej drużyny Afryki swój udział kończyli na drugim lub trzecim miejscu. Znacznie słabiej zespół prezentuje się na światowym czempionacie. W 2002 roku Nigeria zajęła ostatnie miejsce w grupie, w cztery lata później w ogóle nie awansowała do mistrzostw świata, dając się niespodziewanie wyprzedzić Angoli. O sile obecnej drużyny decyduje już nowe pokolenie zawodników. W bramce godnym następcą Rufaia okazał się 24-letni Vincent Enyeama, w mistrzu Niemiec sezonu 2008/2009, VfL Wolfsburg występuje młody napastnik Obafemi Martins, a w Szachtarze Donieck Julius Aghahowa. Linią obrony dyrygują Joseph Yobo z Evertonu oraz 23-letni Chidi Odiah, w 2005 roku zdobywca Pucharu UEFA z CSKA Moskwa. Z generacji mistrzów olimpijskich pewne miejsce w drużynie mają tylko Kanu i Babayaro.

Obecnie drużyna Nigerii zajmuje według rankingu FIFA na czarnym kontynencie i w federacji CAF 5 miejsce.

Nigeria od dawna uchodzi za jedną z najlepszych drużyn młodzieżowych w Afryce. W 1985 roku zespół juniorów zdobył mistrzostwo świata U-16, dwa lata później na tym samym turnieju przegrał w finale z ZSRR, a w 1993 triumfował w mistrzostwach świata U-17. Drużyna U-21 w 1989 i 2005 roku wywalczyła wicemistrzostwo świata. Ponadto czterokrotnie zdobywała tytuł najlepszej reprezentacji w swojej kategorii wiekowej w Afryce.

Udział w Mistrzostwach Świata[edytuj | edytuj kod]

  • 19301958Nie brała udziału (była kolonią brytyjską)
  • 1962Nie zakwalifikowała się
  • 1966Wycofała się z eliminacji
  • 19701990Nie zakwalifikowała się
  • 1994 – 1/8 finału
  • 1998 – 1/8 finału
  • 2002 – Faza grupowa
  • 2006Nie zakwalifikowała się
  • 2010 – Faza grupowa
  • 2014 – 1/8 finału

Udział w Pucharze Narodów Afryki[edytuj | edytuj kod]

  • 19571959Nie brała udziału (była kolonią brytyjską)
  • 1962Wycofała się z eliminacji
  • 1963 – Faza grupowa
  • 1965Nie brała udziału
  • 1968Nie zakwalifikowała się
  • 1970Wycofała się z eliminacji
  • 19721974Nie zakwalifikowała się
  • 1976 – III miejsce
  • 1978 – III miejsce
  • 1980Mistrzostwo
  • 1982 – Faza grupowa
  • 1984 – II miejsce
  • 1986Nie zakwalifikowała się
  • 1988 – II miejsce
  • 1990 – II miejsce
  • 1992 – III miejsce
  • 1994Mistrzostwo
  • 1996Wycofała się z udziału z turnieju
  • 1998Dyskwalifikacja[1]
  • 2000 – II miejsce
  • 2002 – III miejsce
  • 2004 – III miejsce
  • 2006 – III miejsce
  • 2008 – Ćwierćfinał
  • 2010 – III miejsce
  • 2012Nie zakwalifikowała się
  • 2013Mistrzostwo

Selekcjonerzy[edytuj | edytuj kod]

Mecze z Polską[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacja Nigerii nie grała z reprezentacją Polski oficjalnego spotkania, a jedynie kilka nieoficjalnych.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Kara za odmowę udziału w turnieju w 1996