Reprezentacja Polski w futsalu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Reprezentacja Polski w futsalu
Przydomek Biało-Czerwoni
Orły
Związek piłkarski PZPN
Federacja piłkarska UEFA
Rok założenia 1992
Prezes Polska Zbigniew Boniek
Trener Włochy Andrea Bucciol
(od 22 maja 2013)[1]
Najwięcej meczów  ?
Najwięcej bramek  ?
Skrót FIFA POL
Miejsce w rankingu FIFA 37[2]
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Mecze
Pierwszy mecz
 WNP 7−7 (4−3) Polska Polska
(Burjassot, 21.04.1992)
Najwyższe zwycięstwo
Polska Polska 16−0 (7−0) Anglia 
(Krosno, 23.10.2006)[3]
Najwyższa porażka
Polska Polska 2−11 Włochy 
(Sarajewo, 30.01.2004)
 Rosja 10:1 Polska
(Moskwa, 05.02.2003)
Commons-logo.svg Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona domowa

Reprezentacja Polski w futsalu – zespół piłkarski, reprezentujący Rzeczpospolitą Polską w meczach i sportowych imprezach międzynarodowych, powoływany przez selekcjonera, w którym mogą występować wyłącznie zawodnicy posiadający obywatelstwo polskie. Za jego funkcjonowanie odpowiedzialny jest Polski Związek Piłki Nożnej (Grupa ds. Futsalu, działająca w ramach Komisji ds. Futsalu i Piłki Plażowej PZPN)[4].

Aktualny skład[edytuj | edytuj kod]

Kadra powołana na konsultację w dniach 16-21 sierpnia 2014.

Numer Zawodnik Data urodzenia Klub
Bramkarze
1. Rafał Krzyśka 3 kwietnia 1987 GAF Jasna Gliwice
12. Kamil Dworzecki 25 lipca 1984 Wisła Krakbet Kraków
Bartłomiej Nawrat 15 lipca 1984 Rekord Bielsko-Biała
Michał Widuch 11 kwietnia 1992 GAF Jasna Gliwice
Zawodnicy z pola
13. Marcin Kiełpiński 8 lipca 1989 GAF Jasna Gliwice
9. Daniel Krawczyk 8 lipca 1989 Gatta Zduńska Wola
4. Michał Marciniak 20 sierpnia 1986 Gatta Zduńska Wola
Michał Marek 4 lipca 1993 Rekord Bielsko-Biała
2. Michał Kubik 7 maja 1990 Pogoń 04 Szczecin
10. Marcin Mikołajewicz 22 października 1982 FC Toruń
8. Artur Jurczak 18 maja 1990 Pogoń 04 Szczecin
6. Mateusz Gepert 12 lipca 1991 Pogoń 04 Szczecin
14. Michał Wojciechowski 9 lipca 1988 FC Toruń
5. Artur Popławski 1 capitan.png 4 października 1988 Rekord Bielsko-Biała
7. Paweł Budniak 10 marca 1989 Wisła Krakbet Kraków
11. Igor Sobalczyk 4 lipca 1982 Gatta Zduńska Wola
Tomasz Dura 25 września 1987 GAF Jasna Gliwice
Dominik Śmiałkowski 27 października 1991 GAF Jasna Gliwice
Mariusz Milewski 12 stycznia 1981 Gatta Zduńska Wola
Dominik Solecki 17 lipca 1990 Red Dragons Pniewy
Selekcjoner: Włochy Andrea Bucciol

Lista meczów[edytuj | edytuj kod]

Rok 2014[edytuj | edytuj kod]

Lp. Data Miejsce Gospodarz Gość Wynik Strzelcy Bramek
2014
251. 04.01 Zielona Góra  Polska  Walia 8:1 Kubik, Sobalczyk, Popławski, Wojciechowski, Krawczyk x2, Mikołajewicz, Jurczak
252. 05.01 Zielona Góra  Polska  Norwegia 3:2 Kubik, Sobalczyk x2
253. 07.01 Zielona Góra  Polska  Mołdawia 5:2 Popławski x2, Krawczyk, Budniak, Kiełpiński
254. 14.03 Tychy  Polska  Cypr 2:2 Sobalczyk x2
255. 15.03 Bojszowy  Polska  Cypr 6:2 Mikołajewicz, Budniak, Kubik, Milewski, Popławski
256. 23.04 Lublin  Polska  Rumunia 3:3 Krawczyk, Budniak, Mikołajewicz
257. 23.04 Lublin  Polska  Rumunia 5:4 Krawczyk x2, Budniak, Mikołajewicz, Wojciechowski
258. 09.05 Krosno  Polska  Ukraina 5:1 Popławski x2, Sobalczyk x2, Budniak
260. 15.09 Brno  Czechy  Polska 4:3 Kubik, Mikołajewicz, Kiełpiński
261. 16.09 Brno  Polska  Słowacja 4:7 Popławski, Marciniak, Budniak, Mikołajewicz
262. 17.09 Brno  Polska  Węgry 2:0 Kiełpiński x2
263. 25.10 Kwidzyn  Polska  Walia 8:1 Popławski x3, Krawczyk, Budniak x2, Kiełpiński, Solecki

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1991 roku powołano – działającą w ramach Polskiego Związku Piłki Nożnej – Komisję ds. Futsalu (wówczas pod nazwą Komisja Mini Piłki Nożnej)[5]. Pod koniec tego samego roku do Polskiego Związku Piłki Noznej trafiło zaproszenie na jeden z eliminacyjnych turniejów 2. Mistrzostw Świata, organizowanych przez FIFA. To wydarzenie stało się impulsem do utworzenia – w styczniu 1992 roku – futsalowej reprezentacji Polski, bowiem piłkarska centrala podjęła decyzję o przystąpieniu biało-czerwonych do walki o mundial. Funkcję selekcjonera powierzono Krzysztofowi Sobieskiemu, który pod koniec kariery zawodniczej poznał tajniki halowego futbolu w Stanach Zjednoczonych. Ostatecznie do boju o MŚ 1992 stanęło 10 reprezentacji europejskich, które podzielono na dwie 5-drużynowe grupy. Pierwsza grupa rozgrywała turniej eliminacyjny w Catanii, zaś druga w kwietniu 1992 roku w Walencji. Polacy trafili do drugiej z nich, a ich rywalami zostały reprezentacje Czechosłowacji, Hiszpanii, Węgier i Wspólnoty Niepodległych Państw. Według ówcześnie obowiązujących przepisów FIFA, krajowe reprezentacje w tej odmianie futbolu musiały składać się z piłkarzy amatorów niezgłoszonych z żadnym klubie zawodowym 11-osobowej piłki nożnej.

Po kilku tygodniach organizacyjno-sportowych przygotowań powołano drużynę, która miała powalczyć o dobry wynik w debiutanckiej imprezie. Z uwagi na brak wolnych terminów, przed wylotem do Hiszpanii nie zdążono rozegrać ani jednego oficjalnego meczu, więc pierwsze spotkanie międzypaństwowe reprezentacja rozegrała już podczas wspomnianego turnieju kwalifikacyjnego – 21 kwietnia 1992 roku w Burjassot koło Walencji – przeciwko reprezentacji Wspólnoty Niepodległych Państw remisując 7−7 (3−4), zaś pierwszego w dziejach gola zdobył dla niej Artur Załęcki (gracz Vulcana Warszawa). W swym drugim pojedynku – rozegranym 22 kwietnia 1992 roku w Riba-roja de Túria – narodowa reprezentacja odniosła swe pierwsze zwycięstwo, pokonując 3−2 (3−1) wspólną reprezentację Czech i Słowacji. Po remisie 3−3 (1−1) z reprezentacją Węgier (23 kwietnia 1992 roku w Burjassot) uzyskała ona awans do zaplanowanego w Hongkongu turnieju finałowego, zaś na koniec uległa (25 kwietnia 1992 roku w Burjassot) gospodarzom 1−7 (1−3), zajmując tym samym 2. miejsce w końcowej tabeli (awans do MŚ uzyskały 3 czołowe ekipy: Hiszpania, Polska i Wspólnota Niepodległych Państw)[6].

Latem 1992 roku obowiązki trenera reprezentacji przejął Andrzej Góral. Przygotowania do mundialu były bardzo krótkie, a najdłuższe zgrupowanie trwało 5 dni (dla porównania, zgrupowanie reprezentacji Hongkongu trwało około pół roku). W październiku 1992 roku biało-czerwoni po raz pierwszy oficjalnie zaprezentowali się w kraju – podczas rozgrywanego we Władysławowie (Cetniewie) towarzyskiego turnieju o Puchar Interbanku (ówczesnego głównego sponsora reprezentacji) – pokonując w inauguracyjnym spotkaniu reprezentację Łotwy 10−2 (8−0), następnie ulegając reprezentacji Czech 0−1 (0−0) i pokonując reprezentację Rosji 9−2 (3−2). Powołania do 12-osobowej kadry na MŚ całkowicie uwzględniały wytyczne FIFA, bowiem trener Andrzej Góral wybrał najprawdziwszych amatorów, grających na co dzień najwyżej w ówczesnej III lidze. Nie było to oczywistością w przypadku paru innych zakwalifikowanych do mistrzostw drużyn. Funkcję kapitana powierzono Józefowi Żymańczykowi, zaś ewenementem na skalę światową był Piotr Przychodzeń, który nigdy nie grał – ani nawet nie trenował – w drużynie tradycyjnego futbolu, zaś w kadrze futsalowej rozegrał wszystkie spotkania od pierwszego z reprezentacją Wspólnoty Niepodległych Państw, a następnie wszystkie na MŚ. W azjatyckim turnieju Polacy pewnie przeszli I fazę (I rundę grupową). 15 listopada 1992, na inaugurację, będącą zarazem meczem otwarcia mistrzostw pokonali gospodarzy 4−2 (2−1)[7], a następnie – dwa dni później – reprezentacją Nigerii 5−4 (3−1)[8], co dało awans do II rundy grupowej, stanowiącej ćwierćfinały. W ostatnim spotkaniu I etapu ulegli 2−3 (2−3) reprezentacji Argentyny[9] co spowodowało, że w końcowej tabeli grupy A zajęli 2. miejsce. W II fazie przegrali wszystkie 3 pojedynki: 0−2 (0−0) z reprezentacją Iranu, 1−4 (0−3) z reprezentacją Belgii i 3−7 (1−5) z reprezentacją Hiszpanii.

Niespodziewanie dobry występ w MŚ doprowadził na przełomie 1992 i 1993 roku do poważnych zmian organizacyjnych rodzimego futsalu, czego skutkiem było przekształcenie Wydziału Piłki Nożnej Pięcioosobowej PZPN w – dysponujące znacznie większą autonomią – Polskie Towarzystwo Piłki Nożnej Pięcioosobowej, ściśle ze związkiem współpracujące (które podpisało również umowę o współpracy z TKKF oraz Polską Partią Przyjaciół Piwa). Pojawiło się kilku mniejszych sponsorów z całej Polski. Na początku stycznia 1993 roku pracę z reprezentacją rozpoczął Janusz Kupcewicz (wcześniej asystent Andrzeja Górala), z którym wiązano spore nadzieje. Przyjęto długofalową strategię działania, polegającą na stopniowym wprowadzaniu do kadry licznej grupy młodych zawodników, którzy mieli korzystać z wiedzy i autorytetu medalisty MŚ 1982 oraz doświadczeń starszych graczy, a za główny cel obrano awans do "eksperymentalnych" Mistrzostw Europy 1996, dający jednocześnie kwalifikację do Mistrzostw Świata 1996. Sprzyjał temu terminarz, bowiem do października 1995 roku nie zaplanowano żadnych meczów o stawkę. Jednak pod wodzą Janusza Kupcewicza reprezentacja Polski rozegrała jedynie 5 spotkań towarzyskich, z których na uwagę zasługują: zwycięstwo 8−2 nad Słowacją w Gliwicach oraz wyjazdowe porażki 0−6 i 2−5 z Czechami).

W styczniu 1994 roku – jak się okazało na zaledwie 3 miesiące – reprezentację objął Michał Globisz (wcześniej asystent Janusza Kupcewicza), z którą oprócz 4 meczów towarzyskich (m.in. przegrane 4−9 i 4−7 z Holandią) wziął udział w – rozegranym w marcu w Mediolanie – silnie obsadzonym Turnieju FIFA. W międzyczasie kadra straciła głównego sponsora – Interbank. Jesienią 1994 roku obowiązki selekcjonera powierzono Romanowi Sowińskiemu, który – jak do tej pory – okazał się być najdłużej pracującym na tym stanowisku trenerem. Znacząco odmłodził on zespół narodowy i od początku przyjął strategię gry przeciw możliwie jak najsilniejszym rywalom, by podnosić poziom gry poprzez podpatrywanie najlepszych "w praniu". Dlatego pierwsze spotkania pod opieką Romana Sowińskiego to głownie porażki, w tym jedna wysoka 4−11 (2−4) w Eger z reprezentacją Węgier. Brakiem awansu zakończył się również turniej eliminacyjny do Mistrzostw Europy 1996, przeprowadzony w dniach 24-29 października 1995 w Holandii. W gronie 6 drużyn reprezentacja Polski zajęła zaledwie 4. miejsce[10], ulegając 4:6 Azerbejdżanowi, 1:2 Holandii i 4:7 Chorwacji, remisując 0:0 ze Słowacją i pokonując 3:1 Czechów.

Do połowy listopada 1998 reprezentacja Polski rozgrywała wyłącznie mecze towarzyskie, przygotowujące do eliminacji Mistrzostw Europy 1999, z których na uwagę zasługuje zwycięstwo 7:1 (2:1) nad Holandią w Legnicy w dniu Narodowego Święta Niepodległości roku 1997. Turniej kwalifikacyjny do ME 1999 z udziałem Polaków odbył się w Dubrowniku w dniach 18-21 listopada 1998 z udziałem 4 zespołów. "Biało-czerwoni", zajęli w nim 2. miejsce i po raz kolejny nie wywalczyli promocji do finałów ME (wygrana 13:5 nad Słowacją oraz remisy 7:7 z Chorwacją i 3:3 z Andorą)[11]. W 2000 roku reprezentacji Polski udało się awansować na Mistrzostwa Europy 2001. W 2003 roku została powołana reprezentacja U-21, a w 2010 roku – reprezentacja U-19.

Selekcjonerzy[edytuj | edytuj kod]

Lista wszystkich selekcjonerów reprezentacji Polski w futsalu[12].

Imię i nazwisko Lata pracy
Polska Krzysztof Sobieski 1992
Polska Andrzej Góral 1992
Polska Janusz Kupcewicz 19931994
Polska Michał Globisz 19941995
Polska Roman Sowiński 19952001
Polska Leszek Latacz 20012002
Polska Marek Bęben 20022004
Polska Stanisław Kwiatkowski 2004
Polska Władysław Łach 2004
Polska Mirosław Nowicki 2005
Polska Tomasz Aftański 20052007
Polska Leszek Latacz 20072008
Polska Andrzej Bianga 2008
Polska Tadeusz Wolny 2009
Polska Gerard Juszczak 2009
Czechy Vlastimil Bartosek 20092012
Polska Klaudiusz Hirsch 20122013
Włochy Andrea Bucciol 2013

Rozgrywki międzynarodowe[edytuj | edytuj kod]

Mistrzostwa Świata[edytuj | edytuj kod]

Gospodarz – Rok Wynik M Z R P BZ BS
Hongkong 1992 8. miejsce 6 2 0 4 15 22
Hiszpania 1996 Nie zakwalifikowała się
Gwatemala 2000 Nie zakwalifikowała się
Chińskie Tajpej 2004 Nie zakwalifikowała się
Brazylia 2008 Nie zakwalifikowała się
Tajlandia 2012 Nie zakwalifikowała się
Razem 1 z 6 turniejów 6 2 0 4 15 22

Mistrzostwa Europy[edytuj | edytuj kod]

Gospodarz – Rok Wynik M Z R P BZ BS
Hiszpania 1996 Nie zakwalifikowała się
Hiszpania 1999 Nie zakwalifikowała się
Rosja 2001 8. miejsce 3 0 0 3 6 18
Włochy 2003 Nie zakwalifikowała się
Czechy 2005 Nie zakwalifikowała się
Portugalia 2007 Nie zakwalifikowała się
Węgry 2010 Nie zakwalifikowała się
Chorwacja 2012 Nie zakwalifikowała się
Belgia 2014 Nie zakwalifikowała się
Razem 1 z 9 turniejów 3 0 0 3 6 18

Turnieje towarzyskie[edytuj | edytuj kod]

Historyczne mecze[edytuj | edytuj kod]

Debiut

  • Valladolid (Hiszpania) – 21 kwietnia 1992  WNP 7−7 Polska Polska (eMŚ)
    • Skład Polski: K. Kucharski, Derda, Ćwik, Żymańczyk, Przychodzeń, Mikołajewski, Załęcki, Antos, Lipka, Pawela

Najwyższe zwycięstwo reprezentacji Polski

Najwyższa porażka reprezentacji Polski

Pierwsze zwycięstwo

Pierwszy mecz eliminacyjny do mistrzostw świata

Pierwszy mecz na mistrzostwach świata

Pierwszy mecz eliminacyjny do mistrzostw Europy

Pierwszy mecz na mistrzostwach Europy

Bilans meczów z innymi reprezentacjami[edytuj | edytuj kod]

  • Stan na 10 maja 2014
Rywale Zwycięstwa Remisy Porażki Razem
 Anglia 6 0 0 6
 Andora 0 1 0 1
 Argentyna 0 0 1 1
 Azerbejdżan 1 0 2 3
 Białoruś 3 5 4 12
 Belgia 5 1 5 11
 Bośnia i Hercegowina 0 0 1 1
 Brazylia 0 0 4 4
 Bułgaria 1 0 0 1
 Chorwacja 0 2 4 6
 Cypr 6 1 0 7
 Czechy/ Czechosłowacja 9 3 12 24
 Egipt 1 0 1 2
 Finlandia 1 0 1 2
 Francja 2 0 2 4
 Gibraltar 1 0 0 1
 Grecja 3 0 1 4
 Hongkong 1 0 0 1
 Węgry 4 6 11 21
 Iran 0 0 1 1
 Izrael 1 0 0 1
 Włochy 1 2 13 16
 Japonia 1 0 0 1
 Łotwa 2 1 1 4
 Litwa 4 1 1 6
 Macedonia 6 2 1 9
 Malezja 1 0 0 1
 Mołdawia 6 2 1 9
 Czarnogóra 1 0 1 2
 Holandia 2 1 11 14
 Nigeria 1 0 0 1
 Norwegia 1 0 0 1
 Portugalia 1 0 10 11
 Rumunia 1 1 3 5
 Rosja/ WNP 1 1 7 9
 Serbia 0 1 5 6
 Słowacja 7 3 6 16
 Słowenia 1 2 3 6
 Hiszpania 0 0 7 7
 Turcja 2 0 0 2
 Ukraina 2 1 13 16
 Stany Zjednoczone 0 0 1 1
 Walia 1 0 0 1

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Andrea Bucciol trenerem reprezentacji Polski w futsalu (pol.). 90minut.pl, 2013-05-22. [dostęp 2013-05-22].
  2. Światowy Ranking Futsalowy (ang.). futsalworldranking.be.
  3. Futsal: Polska 16-0 Anglia (pol.). 90minut.pl, 2006-10-23. [dostęp 2014-02-01].
  4. Skład osobowy Wydziałów i Komisji Polskiego Związku Piłki Nożnej (pol.). pzpn.pl, 2014-02-01. [dostęp 2014-02-01].
  5. Historia/Futsal w Polsce (pol.). pzpn.pl, 2014-02-01. [dostęp 2014-02-01].
  6. European Qualifications for Futsal World Championship 1992 (ang.). rsssf.com, 2002-03-17. [dostęp 2014-02-01].
  7. Raport z meczu Hongkong – Polska (ang.). fifa.com. [dostęp 2014-02-01].
  8. Raport z meczu Polska – Nigeria (ang.). fifa.com. [dostęp 2014-02-01].
  9. Raport z meczu Polska – Argentyna (ang.). fifa.com. [dostęp 2014-02-01].
  10. History (Season 1995 – 1996) (ang.). uefa.com, 2009-11-23. [dostęp 2014-02-02].
  11. History (Season 1998 – 1999) (ang.). uefa.com, 2009-11-23. [dostęp 2014-02-02].
  12. Selekcjonerzy reprezentacji Polski w futsalu (pol.). pzpn.pl, 2013-05-22. [dostęp 2013-05-22].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]