Reprezentacja Serbii w piłce nożnej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Reprezentacja Serbii w piłce nożnej
Przydomek Бели Орлови (Białe Orły)
Związek piłkarski Fudbalski Savez Srbije
Rok założenia 1993
Prezes Dragan Stojković
Trener Siniša Mihajlović
Kapitan Dejan Stanković
Najwięcej meczów Savo Milošević (101)
Najwięcej bramek Savo Milošević (35)
Skrót FIFA SRB
Miejsce w rankingu FIFA Red Arrow Down.svg 30. (10 kwietnia 2014) (759 pkt.)
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Mecze
Pierwszy mecz
 Czechosłowacja 7–0 Królestwo SHS Królestwo Serbów, Chorwatów i Słoweńców
Antwerpia, Belgia; 28 sierpnia 1920

Serbia i Czarnogóra SiC -  Azerbejdżan 2-2
(Podgorica, Serbia i Czarnogóra; 12.02.2003)

 Czechy - Serbia Serbia 1-3
(Uherské Hradiště, Czechy; 18.08.2006)

Najwyższe zwycięstwo
 Wyspy Owcze - Federalna Republika Jugosławii Jugosławia 1-8
(Toftir, Wyspy Owcze; 06.10.1996)
Najwyższa porażka
 Argentyna - Serbia i Czarnogóra SiC 6-0
(Gelsenkirchen, Niemcy;16.06.2006)
Disambig.svg Na tę stronę wskazuje przekierowanie z „Reprezentacja Serbii w piłce nożnej”. Zobacz też: Reprezentacja Jugosławii w piłce nożnej.

Reprezentacja Serbii w latach 1994-2002 występowała pod nazwą reprezentacja Jugosławii. Od lutego 2003 do czerwca 2006 zespół w międzynarodowych rozgrywkach grał jako reprezentacja Serbii i Czarnogóry. Artykuł ten nie dotyczy drużyny narodowej Socjalistycznej Federalnej Republiki Jugosławii.

O piłkarskiej reprezentacji Jugosławii z lat 1919-1992 czytaj tu.

Bieżące eliminacje[edytuj | edytuj kod]

Eliminacje do ME 2012 - tabela grupa C

Zespół Pkt M W R P Br+ Br- +/-
 Włochy * 26 10 8 2 0 20 2 +18
 Estonia 16 10 5 1 4 15 14 +1
 Serbia * 15 10 4 3 4 13 12 +1
 Słowenia 14 10 4 2 4 11 7 +4
 Irlandia Północna 9 10 2 3 5 9 13 -4
 Wyspy Owcze 4 10 1 1 8 6 26 -20

Stan po zakończeniu eliminacji


Grupa A[edytuj | edytuj kod]

Lp. Drużyna M Mecze Bramki Pkt
W R P + - +/-
1.  Belgia 10 8 2 0 18 4 +14 26
2.  Chorwacja 10 5 2 3 12 9 +3 17
3.  Serbia 10 4 2 4 18 11 +7 14
4.  Szkocja 10 3 2 5 8 12 −4 11
5.  Walia 10 3 1 6 9 20 −11 10
6.  Macedonia 10 2 1 7 7 16 −9 7


Kwalifikacje do Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 2016[edytuj | edytuj kod]

Grupa I[edytuj | edytuj kod]

Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
 Portugalia 0 0 0 0 0 0 0 0
 Dania 0 0 0 0 0 0 0 0
 Serbia 0 0 0 0 0 0 0 0
 Albania 0 0 0 0 0 0 0 0
 Armenia 0 0 0 0 0 0 0 0

Historia reprezentacji[edytuj | edytuj kod]

Mimo iż niepodległość Jugosławii ogłoszono 28 kwietnia 1992 roku, to z powodu międzynarodowych sankcji nałożonych na ten kraj z powodu wojny w Bośni reprezentacja pierwszy mecz zagrała dopiero w grudniu 1994 roku. Do 1996 roku rozgrywała wyłącznie spotkania towarzyskie, gdyż z eliminacji do Mundialu 1994 i Euro 1996 została wykluczona. Wcześniej jeszcze przed rozpadem "starej" Jugosławii reprezentacja zdołała się zakwalifikować po sportowej walce na Euro 1992, jednak także z powodu międzynarodowych sankcji reprezentacja została wykluczona z mistrzostw, a jej miejsce zajęła druga w swojej grupie eliminacyjnej Dania, która później zdobyła mistrzostwo Europy.

Zadebiutowała w kwalifikacjach do Mundialu 1998. Drużyna prowadzona przez Slobodana Santrača z Predragiem Mijatovicem, Miroslavem Djukicem, Sinišą Mihajlovicem i Darko Kovačevicem w składzie wprawdzie została wyprzedzona w grupie przez Hiszpanię, ale pokonała m.in. ówczesnych wicemistrzów Starego Kontynentu Czechów. Jugosłowianie grali ofensywnie i efektownie, i właśnie wtedy doczekali się przezwiska "Brazylijczycy Europy". W barażach nie dali szans Węgrom (7:1 i 5:0).

Na Mundialu zaprezentowali się przyzwoicie. W 1/8 finału po wyrównanym meczu i w dość pechowych okolicznościach (Mijatović nie strzelił karnego w ostatniej minucie) przegrali 1:2 z Holandią.

Dwa lata później, na Euro 2000, reprezentacja dowodzona tym razem przez 70-letniego Vujadina Boškova również odpadła w drugiej rundzie, a ich pogromcami (przegrali 1:6) tak jak w 1998 roku byli Holendrzy. Na pocieszenie Jugosłowianom pozostała korona strzelców turnieju dla Savo Miloševica.

Od czasu zakończenia mistrzostw Europy rozpoczął się kryzys drużyny narodowej, pogłębiany częstymi zmianami selekcjonerów. Rezygnacja z gry w kadrze najlepszych piłkarzy i wysoki stopień korupcji w związku piłkarskim to największe bolączki futbolu serbskiego u progu XXI wieku. W eliminacjach do Mundialu 2002 reprezentacja dała się wyprzedzić Rosji i Słowenii, a w kwalifikacjach do Euro 2004, w których po raz pierwszy wystąpiła pod nazwą Serbii i Czarnogóry – Włochom i Walijczykom.

Wydawało się, że powoli drużyna zaczyna wychodzić z zapaści. W połowie 2003 roku selekcjonerem został Ilija Petković. Zmieniły się również władze związku, na nowego prezesa wybrano byłego reprezentanta Jugosławii Dragan Stojkovicia. Trener Petković postawił na piłkarzy nieogranych na międzynarodowych boiskach i zrezygnował z usług większości gwiazd. Efektem jego polityki kadrowej był udany występ w eliminacjach do Mundialu 2006 i awans do tego turnieju z pierwszego miejsca (Serbowie wyprzedzili m.in. Hiszpanię i Belgię). Największą siłą drużyny była wówczas defensywa. Bramkarz Dragoslav Jevrić i obrońcy Goran Gavrancić, Ivica Dragutinović, Mladen Krstajić, Nemanja Vidić (który dzięki dobrym występom w kadrze został kupiony przez Manchester United) oraz Marjan Marković grali na tyle skutecznie, że reprezentacja straciła w kwalifikacjach tylko jedną bramkę. Zupełnie inaczej zaprezentowała się w samym turnieju. Serbowie i Czarnogórcy odpadli już po fazie grupowej, przegrywając wszystkie trzy spotkania, w których zanotowali bilans bramek 2:10.

21 maja 2006 roku w Czarnogórze odbyło się referendum niepodległościowe. Jego wynik oznaczał odłączenie państwa od Serbii i tym samym powstanie nowej reprezentacji piłkarskiej, która na arenie międzynarodowej zadebiutowała w eliminacjach do Mundialu 2010.

O piłkarskiej reprezentacji Czarnogóry czytaj tu.

Udział w mistrzostwach świata[edytuj | edytuj kod]

  • 19302002Nie brała udziału, była częścią Jugosławii
  • 2006 – Runda grupowa (pod nazwą Serbia i Czarnogóra)
  • 2010 – Runda grupowa
  • 2014 - Nie zakwalifikowała się

Udział w mistrzostwach Europy[edytuj | edytuj kod]

  • 19601992Nie brała udziału, była częścią Jugosławii
  • 1996Nie brała udziału – sankcje nałożone z powodu wojny w Bośni
  • 2000 – Ćwierćfinał (pod nazwą Jugosławia)
  • 2004Nie zakwalifikowała się
  • 2008Nie zakwalifikowała się
  • 2012Nie zakwalifikowała się

Rekordziści[edytuj | edytuj kod]

Stan na 6 lutego 2013.

Najwięcej występów w kadrze
# Nazwisko Lata gry
w kadrze
Mecze
1 Dejan Stanković 1998-13 103
2 Savo Milošević 1994-08 102
3 Dragan Stojković 1983-01 84
4 Predrag Mijatović 1990-03 73
5 Slaviša Jokanović 1991-02 64
6 Siniša Mihajlović 1991-03 63
7 Darko Kovačević 1994-04 59
= Zoran Mirković 1994-03 59
= Mladen Krstajić 1999-08 59
10 Branislav Ivanović* od 2005 58
Najwięcej goli w kadrze
# Nazwisko Lata gry
w kadrze
Mecze
(Gole)
1 Savo Milošević 1994-08 102 (37)
2 Predrag Mijatović 1990-03 73 (28)
3 Nikola Žigić* od 2004 57 (20)
4 Dejan Savićević 1986-99 56 (19)
5 Mateja Kežman 2000-06 49 (17)
6 Dragan Stojković 1983-01 84 (15)
= Dejan Stanković* od 1998 102 (15)
8 Danko Lazović 2002-11 43 (11)
= Milan Jovanović* od 2007 44 (11)
10 Darko Kovačević 1994-04 59 (10)
= Slaviša Jokanović 1991-02 64 (10)
= Marko Pantelić* od 2003 42 (10)


  • Gwiazdką oznaczono piłkarzy branych pod uwagę przy ustalaniu obecnego składu.

Trenerzy reprezentacji Serbii[edytuj | edytuj kod]

Trener Data zatrudnienia Data rezygnacji Okoliczności rezygnacji
Federalna Republika Jugosławii Slobodan Santrač maj 1993 czerwiec 1998 odszedł po niesatysfakcjonującym występie drużyny na Mundialu 1998
Federalna Republika Jugosławii Milan Živadinović sierpień 1998 czerwiec 1999 w połowie kwalifikacji do mistrzostw Europy przyjął korzystniejszą finansowo ofertę z Arabii Saudyjskiej
Federalna Republika Jugosławii Vujadin Boškov lipiec 1999 czerwiec 2000 zrezygnował po porażce 1:6 z Holandią w ćwierćfinale Euro 2000
Federalna Republika Jugosławii Ilija Petković sierpień 2000 styczeń 2001 podał się do dymisji, po tym jak zarzucił władzom związku korpucję
Federalna Republika Jugosławii Milovan Djorić luty 2001 kwiecień 2001 po zdobyciu zaledwie dwóch punktów w trzech meczach eliminacji Mundialu 2002 jego ustąpienia zażądali kibice
Federalna Republika Jugosławii Vujadin Boškov,
Federalna Republika Jugosławii Ivan Curković i
Federalna Republika Jugosławii Dejan Savićević
kwiecień 2001 październik 2001 zadaniem tercetu trenerów miało być jedynie dokończenie eliminacji do Mundialu 2002, od początku układ ten miał charakter tymczasowy
Federalna Republika Jugosławii Dejan Savićević styczeń 2002 czerwiec 2003 zrezygnował po porażce 1:2 z Azerbejdżanem w eliminacjach do Euro 2004
Serbia i Czarnogóra Ilija Petković lipiec 2003 czerwiec 2006 złożył dymisję po Mundialu 2006, na których reprezentacja przegrała wszystkie trzy spotkania
Hiszpania Javier Clemente lipiec 2006 listopad 2007 przyczyną zwolnienia był brak awansu do Euro 2008 oraz wysokie wymagania finansowe szkoleniowca
Serbia Miroslav Đukić grudzień 2007 sierpień 2008 oszedł ponieważ CD Tenerife zaoferowała mu lepsze warunki
Serbia Radomir Antić sierpień 2008 wrzesień 2010 został zwolniony z powodu słabych wyników w spotkaniach eliminacyjnych do Euro 2012.
Serbia Vladimir Petrović wrzesień 2010 październik 2011 odszedł, ponieważ Serbia nie awansowała do Euro 2012.
Serbia Radovan Ćurčić październik 2011 maj 2012 był tymczasowym trenerem.
Serbia Siniša Mihajlović maj 2012

Mecze z Polską[edytuj | edytuj kod]

Królestwo SHS, Jugosławia, Serbia i Czarnogóra, Serbia[edytuj | edytuj kod]

Piłkarze Królestwa SHS dwa razy grali z Polska. Raz wygrali, raz przegrali (bramki 3:4)

Piłkarze Jugosławii siedemnaście razy grali z Polską. Osiem razy wygrali, czterokrotnie zremisowali, a pięciokrotnie schodzili z boiska pokonani (bramki 43:35)

Piłkarze Serbii i Czarnogóry grali z Polską dwa razy – oba mecze przegrali (bramki 5:7)

Piłkarze Serbii grali z Polską cztery razy, trzykrotnie zremisowali i raz schodzili z boiska pokonani (bramki 3-4)

  • 25 października 1931, Poznań: Polska – Jugosławia 6:3
  • 29 maja 1932, Zagrzeb: Jugosławia-Polska 0:3
  • 10 września 1933, Warszawa: Polska-Jugosławia 4:3
  • 26 sierpnia 1934, Belgrad: Jugosławia – Polska 4:1
  • 18 sierpnia 1935, Katowice: Polska – Jugosławia 2:3
  • 9 września 1936, Belgrad: Jugosławia – Polska 9:3
  • 10 października 1937, Warszawa: Polska – Jugosławia 4:0 el. MŚ 1938
  • 3 kwietnia 1938, Belgrad: Jugosławia – Polska 1:0 el. MŚ 1938
  • 25 września 1938, Warszawa: Polska – Jugosławia 4:4
  • 19 października 1947, Belgrad: Jugosławia-Polska 7:1
  • 25 sierpnia 1948, Warszawa: Polska – Jugosławia 0:1
  • 4 czerwca 1961, Belgrad: Jugosławia – Polska 2:1 el. MŚ 1962
  • 25 czerwca 1961, Chorzów: Polska – Jugosławia 1:1 el. MŚ 1962
  • 13 maja 1973, Warszawa: Polska – Jugosławia 2:2
  • 30 czerwca 1974, Frankfurt nad Menem: Polska – Jugosławia 2:1 fin.MŚ 1974
  • 26 kwietnia 1980, Borovo: Jugosławia – Polska 2:1
  • 28 marca 1990, Łódź: Polska – Jugosławia 0:0
  • 16.11.2003, Płock: POLSKA-SERBIA I CZARNOGÓRA 4:3 (Niedzielan, Rasiak, Kosowski, Żurawski – Bosković, Vukić, Iliev)
  • 15.08.2005, Kijów (Ukraina): POLSKA-SERBIA I CZARNOGÓRA 3:2 (Frankowski 2, Rasiak – Żigić, Vidić)
  • 06.09.2006, Warszawa: POLSKA-SERBIA 1:1 (Matusiak – Lazović) - el.ME
  • 21.11.2007, Belgrad: SERBIA-POLSKA 2:2 (Lazović, Zigić - Murawski, Matusiak) - el.ME
  • 14.12.2008, Antalya (Turcja): POLSKA-SERBIA 1:0 (Boguski)
  • 02.06.2010, Kufstein (Austria): SERBIA-POLSKA 0:0

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]