Republika Partenopejska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Flaga Republiki Partenopejskiej

Republika Partenopejska – krótko istniejące państwo na Półwyspie Apenińskim. Republika została proklamowana 23 stycznia 1799, po wcześniejszym pokonaniu Królestwa Sycylii i odebraniu mu południowej części Półwyspu Apenińskiego. Stolicą państwa był Neapol.

Na terenie kraju działała wierna królowi Sycylii antyfrancuska armia pod dowództwem kardynała Fabrizio Ruffo. Wsparta przez flotę turecką 13 czerwca 1799 odbiła Neapol. Kontrofensywę armii francuskiej powstrzymało 24 czerwca lądowanie floty brytyjskiej pod dowództwem admirała Horatio Nelsona. W ciągu 4 dni jego armia zajęła republikę.

8 lipca 1799 do Neapolu powrócił król Ferdynand Burbon, co oznaczało faktyczny kres istnienia Republiki Partenopejskiej.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]