Republika Rzymska (XIX wiek)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Repubblica Romana
Republika Rzymska
Państwo Kościelne 1849 Państwo Kościelne
Flaga
Flaga
Dewiza: (wł.) Dio e Popolo
(Bóg i Lud)
Język urzędowy włoski
Stolica Rzym
Ustrój polityczny republika
Ostatnia głowa państwa triumwirat Carlo Armellini
Giuseppe Mazzini
Aurelio Saffi
Liczba ludności ()
 • całkowita 
 • gęstość zaludnienia

3,000,000
osób/km²
Proklamacja republiki 9 lutego 1849
Wkroczenie armii francuskiej do Rzymu 29 czerwca 1849

Republika Rzymska – krótko istniejące państwo w Italii podczas Wiosny Ludów, obejmujące terytorium Państwa Kościelnego.

W 1848 roku w Państwie Kościelnym doszło do wystąpień rewolucyjnych związanych z ruchem na rzecz zjednoczenia Włoch. W ich wyniku 24 listopada 1848 roku papież Pius IX musiał opuścić Rzym i udać się na wygnanie do Gaety na terytorium Królestwa Obojga Sycylii. 29 stycznia 1849 roku, po raz pierwszy w historii Państwa Kościelnego, odbyły się powszechne wybory. Rezultatem wyborów było ogłoszenie konstytucji i proklamowanie 9 lutego 1849 roku Republiki Rzymskiej. Na czele republiki stanął triumwirat, w skład którego weszli Carlo Armellini, Giuseppe Mazzini i Aurelio Saffi. W kraju wprowadzono wolność religijną.

Zmiany te zaniepokoiły Francję. Na rozkaz prezydenta Karola Bonaparte (późniejszy cesarz Napoleon III) 25 kwietnia 1849 roku na terytorium Italii wkroczyły wojska francuskie.

27 kwietnia do Rzymu przybył, z zamiarem bronienia republiki, Giuseppe Garibaldi. 30 kwietnia Garibaldi pokonał wojska francuskie. Francuzi szybko jednak podjęli nową ofensywę, w rezultacie rozpoczynając 1 czerwca oblężenie Rzymu. 29 czerwca wojska francuskie wkroczyły do Wiecznego Miasta. W sierpniu Bonaparte zezwolił Piusowi IX na powrót do Rzymu, pod warunkiem przeprowadzenia w kraju reform. Papież powrócił do Rzymu 12 kwietnia 1850 roku.