Res

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Res (łac.) - rzecz

Pojęcie res w prawie rzymskim[edytuj | edytuj kod]

Łacińskie słowo res (rzecz) miało, podobnie jak jego odpowiednik w języku polskim, wiele znaczeń. Mogło ono oznaczać sprawę, okoliczność, wydarzenie, proces, a także przedmiot sporu. Głównie jednak było używane na określenie pojedynczego, wyodrębnionego, samodzielnego przedmiotu materialnego, przeznaczonego do obrotu (res corporales).

Terminem res obejmowali Rzymianie nie tylko poszczególne rzeczy materialne, ale też majątek jako całość (patrimonium, bona) oraz mogące wchodzić w jego skład uprawnienia mająkowe. Tego rodzaju rzeczy określano jako niematerialne (res incorporales).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • W.Wołodkiewicz, M.Zabłocka Prawo rzymskie. Instytucje, Wydawnictwo C.H.Beck, Warszawa 2001