Res iudicata

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Res iudicata (łac. rzecz (już) osądzona) – pojęcie języka prawniczego określające prawomocność orzeczenia sądowego lub ostateczność decyzji administracyjnej.

Istotę "rzeczy osądzonej" w dawnej nauce określano formułą Res iudicata pro veritate habetur (lub Res iudicata pro veritate accipitur) - "sprawę osądzoną uważa się za prawdę". Res iudicata znana była już prawu rzymskiemu w postaci exceptio rei iudicataezarzutu (ekscepcji) sprawy uprzednio rozstrzygniętej wyrokiem sądowym.

Przyjęcie rei iudicatae (powagi rzeczy osądzonej) służy pewności prawa i unikaniu wznawiania ustawicznych sporów "o to samo" (między tymi samymi stronami o ten sam przedmiot). Kolejne pozwy w tej samej sprawie będą przez sądy odrzucane. Res iudicata chroni strony postępowania przed kolejnymi procesami, i odciąża sądy od obowiązku zajmowania się sprawami wcześniej rozstrzygniętymi.

W postępowaniu cywilnym, zgodnie z art. 366 k.p.c., wyrok prawomocny ma powagę rzeczy osądzonej tylko co do tego, co w związku z podstawą sporu stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia, a ponadto tylko między tymi samymi stronami (tzn. te same strony nie mogą ponownie procesować się z sobą o to, co między nimi zostało już prawomocnie orzeczone).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Scale of justice gold.png Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.