Resovia Rzeszów (piłka siatkowa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Volleyball (indoor) pictogram.svg Asseco Resovia Rzeszów
Asseco Resovia SA
Asseco Resovia Rzeszów
Pełna nazwa Asseco Resovia Spółka Akcyjna
Przydomek Sovia, Reska, Pasy
Maskotka wilk Soviak
Barwy biało-czerwone
Data założenia 1910[1]
Liga PlusLiga
Adres ul. Podpromie 10, III piętro
35-045 Rzeszów
Hala sportowa Hala Podpromie
ul. Podpromie 10
35-045 Rzeszów
Prezes Polska Marek Panek
Trener Polska Andrzej Kowal
Asystent trenera Polska Marcin Ogonowski
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Hala Podpromie w Rzeszowie
Wnętrze Hali Podpromie

Asseco Resovia SA – polski męski klub siatkarski z siedzibą w Rzeszowie. Sześciokrotny mistrz Polski i trzykrotny zdobywca Pucharu Polski.

Od 17 listopada 2004 klub działa jako spółka akcyjna, utworzona przez AKS Resovia. Spółka zajmuje się zawodową sekcją siatkówki mężczyzn. Sponsorem tytularnym klubu jest Asseco Poland SA. Od sezonu 2006/2007 drużyna występuje w rozgrywkach pod nazwą Asseco Resovia Rzeszów.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Sekcję siatkówki założono w 1937. Momentem przełomowym dla siatkarzy był 1955 kiedy to z okazji 50-lecia klubu rozpoczęto budowę hali ROSiR-u, która w późniejszych latach była świadkiem najwspanialszych sukcesów Resovii. Grając w nowej hali siatkarze awansowali do 1 ligi: było to w roku 1969.

Największe sukcesy przyszły w latach 70. "Mistrzowie podwójnej krótkiej", jak popularnie nazywani byli siatkarze z Rzeszowa, największe triumfy odnieśli pod wodzą trenerów Jana Strzelczyka oraz Władysława Pałaszewskiego. Plon ich pracy to: 4 złote medale mistrzostw Polski (1971, 1972, 1974, 1975), tytuł wicemistrzowski (1973), "brąz" (1970) oraz udział w europejskich pucharach – II miejsce w Pucharze Europy w 1973 roku, oraz III miejsce w Pucharze Zdobywców Pucharów w 1974 r. Największy sukces to rok 1975 i klubowe wicemistrzostwo świata. Trzon ówczesnej kadry tworzyli: Bronisław Bebel, Stanisław Gościniak, Marek Karbarz, Jan Such, Alojzy Świderek, Wiesław Radomski. Rzeszowianie odgrywali czołowe role w reprezentacji Polski oraz kadrze olimpijskiej (Bebel, Such, Gościniak i Karbarz). O sile Resovii świadczy fakt, że reprezentanci Polski siedzieli w Resovii na ławce rezerwowych.

W sezonie 2008/2009 Resovia po ponad 20 latach przerwy wróciła na podium mistrzostw Polski zdobywając tytuł wicemistrzowski.
W sezonie 2009/2010 Resovia zadebiutowała w rozgrywkach Ligi Mistrzów, gdzie dotarła do 1/6 finału. Z gry w Final Four Resovię wyeliminował zespół Trentino Volley, późniejszy triumfator zawodów.
W sezonie 2010/2011 Resovia dotarła do półfinału Pucharu Cev. Z gry w finale Resovię wyeliminował zespół Sisley Treviso, późniejszy triumfator zawodów. Resovia zakończyła sezon z brązowym medalem Mistrzostw Polski. Po 3-letniej współpracy z klubem pożegnał się trener Ljubomir Travica, a jego następcą został dotychczasowy II trener - Andrzej Kowal[2].
W sezonie 2011/2012 Resovia dotarła do finału Pucharu CEV. Musieli jednak uznać wyższość zespołu Dinamo Moskwa przegrywając w dwumeczu 0–2. Po 37 latach oczekiwania, w 2012 roku drużyna Asseco Resovii Rzeszów zdobyła tytuł Mistrza Polski pokonując w finale Skrę Bełchatów w stosunku 3–1.
W sezonie 2012/2013 Resovia po raz drugi z rzędu zdobyła tytuł Mistrza Polski pokonując w finale ZAKSA Kędzierzyn-Koźle w stosunku 3-2.

Natomiast w sezonie 2013/2014 Resovia zdobyła srebrny medal wygrywając w półfinale z Zaksą, ale przegrywając w finale ze Skrą Bełchatów.

Bilans sezon po sezonie[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce Mecze Z-P Puchary
1968/1969 - II liga 1.
1969/1970 - I liga Bronze medal with cup.svg 3.
1970/1971 - I liga Simple gold crown.svg 1.
1971/1972 - I liga Simple gold crown.svg 1.
1972/1973 - I liga Silver medal with cup.svg 2. Silver medal with cup.svg 2. miejsce w Pucharze Europy Mistrzów Krajowych
1973/1974 - I liga Simple gold crown.svg 1. Silver medal with cup.svg Finalista Pucharu Polski,
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce w Pucharze Zdobywców Pucharów
1974/1975 - I liga Simple gold crown.svg 1. Simple gold cup.svg Puchar Polski
1975/1976 - I liga 7. 4. miejsce w Pucharze Europy Mistrzów Krajowych,
Silver medal with cup.svg 2. miejsce w KMŚ
1976/1977 - I liga Bronze medal with cup.svg 3.
1977/1978 - I liga
1978/1979 - I liga
1979/1980 - I liga
1980/1981 - I liga
1981/1982 - I liga
1982/1983 - I liga Simple gold cup.svg Puchar Polski
1983/1984 - I liga
1984/1985 - I liga
1985/1986 - I liga Silver medal with cup.svg Finalista Pucharu Polski
1986/1987 - I liga Bronze medal with cup.svg 3. Simple gold cup.svg Puchar Polski
1987/1988 - I liga Bronze medal with cup.svg 3.
1988/1989 - I liga Bronze medal with cup.svg 3. miejsce w Pucharze Polski
1989/1990 - I liga
1990/1991 - I liga seria A
1991/1992 - I liga seria B
1992/1993 - I liga seria B
1993/1994 - I liga seria B
1994/1995 - I liga seria B
1995/1996 - I liga seria B
1996/1997 - I liga seria B
1997/1998 - I liga seria B
1998/1999 - I liga seria B
1999/2000 - I liga seria B
2000/2001 - I liga seria B
2001/2002 - I liga seria B
2002/2003 - I liga seria B
2003/2004 - I liga seria B 1. 28 20-8
2004/2005 - PLS 7. 26 9-17
2005/2006 - PLS 7. 28 12-16
2006/2007 - PLS 5. 27 13-14
2007/2008 - PLS 5. 29 16-13 4. miejsce w Pucharze Challenge
2008/2009 - Plusliga Silver medal with cup.svg 2. 28 19-9
2009/2010 - Plusliga Bronze medal with cup.svg 3. 31 19-12 Silver medal with cup.svg Finalista Pucharu Polski
2010/2011 - Plusliga Bronze medal with cup.svg 3. 35 24-11
2011/2012 - Plusliga Simple gold crown.svg1. 29 22-7 Silver medal with cup.svg 2. w Pucharze CEV
2012/2013 - Plusliga Simple gold crown.svg1. 32 21-11 Silver medal with cup.svg Finalista Pucharu Polski
2013/2014 - Plusliga Silver medal with cup.svg2. 33 24-9

Poziom rozgrywek:

     najwyższy ogólnokrajowy

     drugi

     trzeci

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

  • Simple gold cup.svg Puchar Polski:
    • Gold medal with cup.svg 1. miejsce (3x): 1975, 1983, 1987
    • Silver medal with cup.svg 2. miejsce (4x): 1974, 1986, 2010, 2013
    • Bronze medal with cup.svg 3. miejsce (2x): 1989

Kadra[edytuj | edytuj kod]

  • Pierwszy trener: Polska Andrzej Kowal
  • Drugi trener: Polska Marcin Ogonowski
  • Pierwszy statystyk: Polska Michał Mieszko Gogol
  • Drugi statystyk: Polska Sergiusz Ruszel
  • Trener przygotowania fizycznego: Polska Andrzej Zahorski
  • Fizjoterapeuta: Polska Jacek Rusin
  • Kierownik drużyny: Polska Wojciech Groszek
  • Menedżer drużyny: Polska Maciej Pająk
Nr Imię i nazwisko Data ur. Wzrost Pozycja
1 Polska Łukasz Kozub 03.11.1997 188 rozgrywający
2 Stany Zjednoczone Paul Lotman 03.11.1985 200 przyjmujący
3 Polska Michał Żurek 03.06.1988 182 libero
4 Polska Piotr Nowakowski 18.12.1987 205 środkowy
5 Czechy Lukas Tichacek 12.01.1982 193 rozgrywający
6 Polska Dawid Konarski 31.08.1989 198 atakujący
7 BiałoruśPolska Olieg Achrem 12.03.1983 195 przyjmujący
8 Serbia Marko Ivović 22.12.1990 194 przyjmujący
10 Niemcy Jochen Schöps 08.10.1983 204 atakujący
11 Polska Fabian Drzyzga 03.01.1990 196 rozgrywający
12 Polska Łukasz Perłowski 03.04.1984 203 środkowy
13 Polska Dominik Depowski 27.10.1995 203 przyjmujący
14 Polska Rafał Buszek 28.04.1987 195 przyjmujący
15 Stany Zjednoczone Russell Holmes 01.07.1982 205 środkowy
16 Polska Krzysztof Ignaczak 15.05.1978 188 libero
17 Bułgaria Nikołaj Penczew 22.05.1992 196 przyjmujący
18 Polska Dawid Dryja 21.07.1992 201 środkowy
19 Polska Michał Kozłowski 16.02.1985 191 rozgrywający

Trenerzy[edytuj | edytuj kod]

Nazwisko Okres
Polska Jan Such 2003 3 grudnia 2007
Polska Andrzej Kowal 3 grudnia 2007 2008
Chorwacja Ljubomir Travica 2008 20 kwietnia 2011
Polska Andrzej Kowal 20 kwietnia 2011 dziś

Występy w europejskich pucharach[3][edytuj | edytuj kod]

Rozgrywki Runda Przeciwnik Wyniki
1972/1973
Puchar Europy
Mistrzów Krajowych
ćwierćfinał Hiszpania Real Madryt 3:0, 3:0
półfinał Czechosłowacja Zbrojovka Brno, Niemiecka Republika Demokratyczna S.C. Lipsk, Węgierska Republika Ludowa (1949-1989) Újpesti Dózsa SC 3:2, 3:2, 3:0
Final Four Czechosłowacja Zbrojovka Brno, Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich CSKA Moskwa, Czechosłowacja Ruda Hvezda Praga 3:2, 0:3, 3:1
1973/1974
Puchar Europy
Zdobywców Pucharu
ćwierćfinał Portugalia Leixões Matosinhos 3:0, 3:0
półfinał Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Zwiezda Woroszyłowgrad, Rumunia w epoce komunizmu Akademik Sofia, Norwegia Raak Asen 2:3, 3:0, 3:0
Final Four Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Zwiezda Woroszyłowgrad, Łotewska Socjalistyczna Republika Radziecka Radiotechnik Ryga, Włochy Lubiam Bologna 0:3, 0:3, 3:0
1974/1975
Puchar Europy
Mistrzów Krajowych
ćwierćfinał Szwajcaria Servette Geneva 3:0, 3:0
półfinał Ludowa Republika Bułgarii Slavia Sofia, Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich CSKA Moskwa, Belgia Blokkeer Den Haag 3:2, 1:3, 3:0
1975/1976
Puchar Europy
Zdobywców Pucharu
ćwierćfinał Turcja Muhafizgücü Ankara 3:0, 3:0
półfinał Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Spartak Subotica, Belgia VC Torhout, Niemcy TSV 1860 Monachium 3:2, 3:0, 3:0
Final Four Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Spartak Subotica, Ludowa Republika Bułgarii Slavia Sofia, Czechosłowacja Dukla Liberec 2:3, 0:3, 0:3
1986/1987
Puchar Europy
Zdobywców Pucharu
1 runda Austria WAT Kagram 3:0, 3:0
ćwierćfinał Turcja Filament Bursa 0:3, 3:0
półfinał Rumunia w epoce komunizmu Dinamo Bukareszt 0:3, 3:0
Final Four Włochy Tartarini Bologna, Ludowa Republika Bułgarii Lewski Sofia, Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Bośnia Sarajewo 0:3, 0:3, 1:3
2007/2008
Puchar Challenge
2 runda Łotwa LĀSE-R/Rīga 3:0, 2:3
3 runda Słowenia OK Maribor 3:0, 3:0
4 runda Bułgaria Łukoil Neftochimik Burgas 2:3, 3:1
ćwierćfinał Holandia ORTEC Rotterdam.Nesselande 0:3, 3:0
półfinał Włochy Pallavolo Modena 3:2
o 3. miejsce Francja Stade Poitevin 0:3
2008/2009
Puchar Challenge
2 runda Białoruś Mietałłurg Żłobin 0:3, 3:0
2009/2010
Liga Mistrzów
Faza grupowa Słowenia ACH Volley Bled 3:2, 3:1
Francja Paris Volley 3:1, 2:3
Turcja Büyükşehir Belediyesi Stambuł 3:1, 3:0
1/12 Bułgaria PFK CSKA Sofia 3:1, 3:0
1/6 Włochy Trentino BetClic 0:3, 1:3
2010/2011
Puchar CEV
1/16 Węgry Fino Kaposvár 3:0, 3:1
1/8 Niemcy SCC Berlin 3:2, 3:1
ćwierćfinał Niemcy evivo Düren 3:0, 3:2
runda challenge Hiszpania CAI Teruel 3:2, 3:2
półfinał Włochy Sisley Treviso 2:3, 1:3
2011/2012
Puchar CEV
1/16 Szwajcaria Lausanne UC 3:0, 3:0
1/8 Holandia Draisma Dynamo Apeldoorn 3:0, 3:0
ćwierćfinał Francja Arago de Sète 3:1, 3:0
runda challenge Turcja Fenerbahçe Grundig 2:3, 3:1
półfinał Słowenia ACH Volley Lublana 3:0, 3:0
finał Rosja Dinamo Moskwa 2:3, 2:3
2012/2013
Liga Mistrzów
Faza grupowa Francja Arago de Sète 3:1, 3:0
Rumunia Remat Zalău 3:0, 3:0
Włochy Bre Banca Lannutti Cuneo 0:3, 1:3
1/12 Włochy Lube Banca Marche Macerata 3:0, 3:1
2013/2014
Liga Mistrzów
Faza grupowa Francja Paris Volley 3:0, 3:0
Czarnogóra Budvanska Rivijera Budva 2:3, 0:3
Czechy VK Jihostroj České Budějovice 3:1, 3:0
1/12 Belgia Knack Roeselare 3:1, 3:1
1/6 Polska Jastrzębski Węgiel 0:3, 1:3

Klub kibica[edytuj | edytuj kod]

Klub Kibica Asseco Resovii Rzeszów

Stowarzyszenie nosi nazwę Stowarzyszenie Sympatyków Piłki Siatkowej Resovia w Rzeszowie (w skrócie SSPS Resovia) zwane dalej Stowarzyszeniem, którego siedzibą jest miasto Rzeszów.
Stowarzyszenie działa na podstawie ustawy – Prawo o stowarzyszeniach (Dz.U.nr.20 z 1989 r. Poz. 104 z późniejszymi zmianami).
W sezonie 2007/2008 rzeszowski KK został najlepszym Klubem Kibica w Polsce[potrzebne źródło].

Przypisy

  1. Głos Rzeszowski w Podkarpackiej Bibliotece Cyfrowej – w latach 1905-1909 nie ma żadnej wzmianki o tym klubie
  2. Ljubo dziękujemy! Andrzej Kowal I trenerem Asseco Resovii. (pol.). assecoresovia.pl. [dostęp 2011-04-20].
  3. Kopciuszek powraca na salony (pol.). siatka.org. [dostęp 2012-05-08].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]