Retów

Retów
Herb Retowa
Muzeum w Retowie
Państwo	Litwa
Obwód	telszycki
Burmistrz	Romanas Jurčius
Położenie	55°43′N 21°56′E
Ludność (2005) • liczba ludności	3 937
Nr kierunkowy	448
Kod pocztowy	LT-5663
Położenie na mapie Litwy Retów
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa miasta

Retów, także Retowo (lit. Rietavas) - miasto na Litwie, położone w obwodzie telszyckim, 25 km od Płungian (rejon).

Retów był stolicą jednego z traktów Księstwa Żmudzkiego i razem z okolicznymi dobrami wchodził w skład dóbr stołowych Wielkich Książąt Litewskich. Od końca XVI wieku do początku XVIII wieku dzierżawili je Sapiehowie. Po nich dzierżawcą został Tadeusz Franciszek Ogiński. W 1775 nadano Dobra Retowskie na własność Ksaweremu Ogińskiemu.

W czasie powstania listopadowego uruchomiono w majątku produkcję broni i amunicji dla powstańców. W 1859 r. Ogińscy założyli szkołę rolniczą. Uruchomiono hutę i fabrykę maszyn rolniczych, organizowano wystawy rolnicze. W 1875 r. założono w Retowie szkołę muzyczną, a w 1883 r. orkiestrę symfoniczną. W 1892 r. powstała w Retowie pierwsza na Litwie elektrownia wiatrowa i linia telefoniczna.

Książę Bogdan Michał Ogiński zmarł bezpotomnie w 1909 r. W okresie międzywojennym majątek był własnością państwową. Po II wojnie światowej był tu ośrodek kołchozu oraz szkoła rolnicza.

Pałac spłonął w 1909 r. zachowały się zabudowania dworskie, wieża elektrowni, które otacza jeden z największych na Litwie parków krajobrazowych (60 ha).

Kościół neoromański wybudowany w latach 1853-1874, monumentalna trójnawowa bazylika w stylu weneckim. Jeden z największych na Litwie. Budowniczym był architekt króla pruskiego Fryderyk August Stuler wg projektu Gąsowskiego. Fundator Ireneusz Ogiński.

Źródła

• Tomasz Krzywicki: Litwa: przewodnik. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Rewasz", 2005, s. 236. ISBN 83-89188-40-6. 

Linki zewnętrzne

• Retów w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom IX (Poźajście – Ruksze) z 1888 r.