Reversi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

	a	b	c	d	e	f	g	h
8									8
7									7
6									6
5									5
4									4
3									3
2									2
1									1
	a	b	c	d	e	f	g	h

Układ pionów przy rozpoczęciu gry.

Othello (również Reversi) – gra planszowa dla dwóch osób, rozgrywana na planszy o wymiarach 8 na 8 pól (jak w szachach i warcabach) przy pomocy 64 białych i czarnych pionów. Należy do gier strategicznych, które charakteryzują się szybkimi zmianami sytuacji i wyników. Gra wymaga myślenia perspektywicznego. Jest znana od końca XVIII wieku, zyskała popularność w połowie XIX wieku w Europie.^[1]

Spis treści

1 Cel gry
2 Gra
3 Mistrzostwa świata
- 3.1 Mistrzowie świata
- 3.2 Mistrzynie świata
4 Przypisy
5 Linki zewnętrzne

[edytuj] Cel gry

Celem gry jest wypełnienie planszy większą liczbą własnych pionów niż przeciwnik. Gra kończy się, gdy żaden z graczy nie może wykonać poprawnego ruchu, czyli:

gracze zapełnią planszę,
żaden z graczy nie może wykonać ruchu,
jeden z graczy straci wszystkie swoje piony.

Najczęściej koniec gry następuje po całkowitym wypełnieniu planszy.

[edytuj] Gra

[edytuj] Rozgrywka

Wszystko rozpoczyna się od stanu, w którym na planszy są już ustawione cztery piony. Są to dwa piony czarne i dwa białe. Pierwszy ruch wykonuje rozgrywający piony czarne.

Piony przeciwnika zdobywa się, otaczając je w jednej linii. Zdobyte piony zmieniają kolor i przynależność. Na przykład jeśli gracz rozgrywający piony czarne spostrzeże linię pionów białych, na której jednym końcu stoi pion czarny, może dostawić swój pion także na drugim końcu linii. Wszystkie otoczone białe piony zmienią kolor na czarny (dotyczy to wszystkich linii prostych: poziomych, pionowych i ukośnych).

Jedyne dozwolone ruchy polegają na otaczaniu i zdobywaniu pionów przeciwnika. W każdym ruchu należy zdobyć co najmniej jeden pion przeciwnika.

Jeśli gracz nie może wykonać żadnego dozwolonego ruchu, traci kolejkę i wykonuje go drugi gracz.

[edytuj] Obliczanie wyników

W "tradycyjnych" grach na końcu partii sumuje się piony i wygrywa gracz, który ma ich najwięcej. W grach komputerowych wyświetlane są liczby czarnych i białych pionów, więc cały czas jest się na bieżąco. Wyniki graczy mogą się zmieniać przy każdym ruchu. Trzeba jednak pamiętać, że najważniejszy jest wynik końcowy.

[edytuj] Strategie i porady

Należy pamiętać, że w czasie gry o wiele ważniejszy jest układ pionów niż punkty. Przewaga punktowa może zmieniać się z ruchu na ruch, dlatego należy szukać rozwiązań długoterminowych.
Niektórzy gracze lubią zajmować kilka stabilnych pozycji w środku planszy i niemal przez całą grę pozwalają przeciwnikowi stawiać piony na obrzeżach swoich grup pionów. Pod koniec gry dostawiają piony na brzegach planszy i w ten sposób, w kilku ruchach, zdobywają wiele pionów.
Pod koniec gry najlepiej skupić się na zajmowaniu brzegów planszy, tak aby przeciwnik nie mógł stawiać pionów na zewnątrz. Dlatego gracz może zapomnieć o polach znajdujących się tuż przy brzegu. Tymczasem warto zajmować miejsca oddalone o dwa pola od brzegu.
Piony dobrze jest stawiać w narożnikach planszy, gdyż tu przeciwnik ich nie zdobędzie.
"Wdzierając się" na terytorium przeciwnika, należy wyszukiwać wszelkiej okazji do ataku, także do ataku „pod kątem”. Na przykład jeśli białe piony zajmują całą kolumnę, od dołu do góry, można ją złamać, atakując w poziomie lub po skosie.
Czasami dostawienie jednego piona powoduje zdobycie pionów przeciwnika w więcej niż jednym kierunku. Należy szukać takich możliwości.
Jeśli można wykonać ruch, który pozbawi przeciwnika możliwości ruchu, należy go bezwzględnie wykonać. W ten sposób można sobie zapewnić dwa ruchy, jeden po drugim.

[edytuj] Mistrzostwa świata

[edytuj] Mistrzowie świata

Rok	Miasto	Złoto	Srebro	Brąz	4. miejsce
1977	Tokio	Hiroshi Inoue	Thomas Heiberg	Rey Ilagan	Carol Jacobs
1978	Nowy Jork	Hidenori Maruoka	Carol Jacobs	Leve Arsenault	Jeff Davison
1979	Rzym	Hiroshi Inoue	Jonathan Cerf	Joseph Alan Woch	Vincenzo Peccerillo
1980	Londyn	Jonathan Cerf	Takuya Mimura	Vincenzo Peccerillo	Alain Serneels
1981	Bruksela	Hidenori Maruoka	Brian Rose	Pier Andrea Morolli	François Pingaud
1982	Sztokholm	Kunihiko Tanida	David Shaman	Pier Andrea Morolli	Luc Bruyninckx
1983	Paryż	Ken'ichi Ishii	Imre Leader	Brian Rose	Paolo Ghirardato
1984	Melbourne	Paul Ralle	Ryoichi Taniguchi	Ted Landau	David Shaman
1985	Ateny	Masaki Takizawa	Paolo Ghirardato	David Shaman	Neil Stephenson
1986	Tokio	Hideshi Tamenori	Paul Ralle	David Shaman	Imre Leader
1987	Mediolan	Ken'ichi Ishii	Paul Ralle	David Shaman	Karsten Feldborg
1988	Paryż	Hideshi Tamenori	Graham Brightwell	Imre Leader	Takeshi Murakami
1989	Warszawa	Hideshi Tamenori	Graham Brightwell	Peter Bhagat	David Shaman
1990	Sztokholm	Hideshi Tamenori	Didier Piau	Paul Ralle	Brian Rose
1991	Nowy Jork	Shigeru Kaneda	Paul Ralle	David Shaman	Brian Rose
1992	Barcelona	Marc Tastet	David Shaman	Francesco Marconi	Nils Berner
1993	Londyn	David Shaman	Emmanuel Caspard	Philippe Juhem	Noboyuki Takizawa
1994	Paryż	Masaki Takizawa	Karsten Feldborg	Marc Tastet	Imre Leader
1995	Melbourne	Hideshi Tamenori	David Shaman	Tatsuya Mine	Emmanuel Caspard
1996	Tokio	Takeshi Murakami	Stéphane Nicolet	Garry Edmead	Joel Feinstein
1997	Ateny	Makoto Suekuni	Graham Brightwell	Donato Barnaba	Marc Tastet
1998	Barcelona	Takeshi Murakami	Emmanuel Caspard	Dominique Penloup	Tatsuya Mine
1999	Mediolan	David Shaman	Tetsuya Nakajima	Kazune Aoki	Jan-Kristian Haugland
2000	Kopenhaga	Takeshi Murakami	Brian Rose	Stéphane Nicolet	Tim Krzywonos
2001	Nowy Jork	Brian Rose	Raphael Schreiber	Kazuhiro Sakaguchi	Matthias Berg
2002	Amsterdam	David Shaman	Ben Seeley	Imre Leader	Takuji Kashiwabara
2003	Sztokholm	Ben Seeley	Makoto Suekuni	Andreas Höhne	Hiroshi Goto
2004	Londyn	Ben Seeley	Makoto Suekuni	Brian Rose	Andreas Höhne
2005	Reykjavík	Hideshi Tamenori	Kwangwook Lee	Takuji Kashiwabara	Tamaki Miyaoka
2006	Mito	Hideshi Tamenori	Makoto Suekuni	Ben Seeley	Tetsuya Nakajima
2007	Ateny	Kenta Tominaga	Stéphane Nicolet	Matthias Berg	Tetsuya Nakajima
2008	Oslo	Michele Borassi	Tamaki Miyaoka	Matthias Berg	Dominik Nowak